Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη του ανθρωπολόγου Michel Bauwens πήρε ο δημοσιογράφος Ματθαίος Τσιμιτάκης για λογαριασμό της Καθημερινής.Στη συνέντευξη ο Bauwens, ο οποίος με τα κείμενά του έχει επηρεάσει την ίδρυση και τη λειτουργία "πειρατικών κομμάτων" σ' ολόκληρη την Ευρώπη, υπεραμύνεται της ανταλλαγής αρχείων και προτείνει οι δημιουργοί να πληρώνονται με ποσοστό επί των τηλεπικοινωνιακών τελών.
"Υπάρχει μια παραδοξότητα στο υπάρχουν σύστημα. Αν αγοράσω ένα αυτοκίνητο, μπορώ να το κάνω ό, τι θέλω, να το δανείσω κ. ο. κ. Για να αποκτήσω μουσική όμως πρέπει να αποδεχτώ μια φεουδαρχική άδεια, η οποία δεν μου επιτρέπει να την μοιραστώ. Το θεωρώ απαράδεκτο. Νομίζω ότι το δικαίωμα του να μοιράζεσαι είναι υπέρτερο του δικαιώματος προστασίας της ιδιοκτησίας. Επίσης, θεωρώ ότι το υπάρχον σύστημα δεν αμείβει καλά τους δημιουργούς και δεν προστατεύει τους ίδιους, αλλά τους μεσάζοντες· αντίθετα, εκμεταλλεύεται τους δημιουργούς. Αντί να αρνηθούμε την εξέλιξη της τεχνολογίας ή να καταπατήσουμε δικαιώματα, θα μπορούσαμε να φτιάξουμε μηχανισμούς που μετρούν τη διακίνηση των αρχείων και οι καλλιτέχνες να παίρνουν από τα τηλεπικοινωνιακά τέλη αυτό που τους αναλογεί. Προϋπόθεση για αυτό είναι να νομιμοποιηθεί η ανταλλαγή αρχείων. Θα μπορούσαμε ακόμα να δούμε διάφορα είδη αδειών που να επιτρέπουν διαφορετικές χρήσεις, όπως προσπαθούν να κάνουν οι άδειες creative commons.
– Ζητάτε λοιπόν να επιβληθεί μια ρύθμιση μέσω του κράτους;
– Να μεταρρυθμίσουμε τους οργανισμούς δικαιωμάτων με πιο ανοιχτό και κοινωνικό τρόπο, υπέρ των συμφερόντων των δημιουργών και των χρηστών του Διαδικτύου. Τα ίδια προβλήματα παρουσιάζονται και σε άλλες βιομηχανίες, όπως τα φάρμακα και η επιστημονική έρευνα. Είναι υπέρτερο το δικαίωμα πρόσβασης σε ένα φάρμακο που θα σου σώσει τη ζωή, από το δικαίωμα προστασίας μιας πατέντας. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων γενικά με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον".
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Δείτε το wiki του P2P Foundation, του ιδρύματος που ίδρυσε ο Μichel Bauwens
Πριν από δυο περίπου χρόνια είχα κάνει εγγραφή στο ηλεκτρονικό αρχείο των Times του Λονδίνου, μια καταπληκτική υπηρεσία που σου έδινε την ευκαιρία να περιηγηθείς στα φύλλα της ιστορικότερης ευρωπαϊκής εφημερίδας από την έκδοσή της ως τις μέρες μας. Η ελεύθερη πρόσβαση στο υλικό είχε κρατήσει, αν θυμάμαι καλά, ένα τρίμηνο κι έπειτα μετατράπηκε σε συνδρομητική και μάλιστα με σχεδόν απαγορευτικό τίμημα.
Με αφορμή την απόφαση των Σουηδών φίλων του Pirate Bay να σχηματίσουν κόμμα και να διεκδικήσουν την ψήφο των συμπολιτών τους στις εκλογές, η Έλλη Τριανταφύλλου, με άρθρο της στην 
Το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων στο διαδίκτυο θα μας απασχολεί ολοένα και περισσότερο στο μέλλον. Το YouTube πχ, άρχισε να μπλοκάρει την πρόσβαση των Βρετανών σε video clip μεγάλων αστέρων του διεθνούς πενταγράμμου, και αυτό γιατί η Google στην οποία ανήκει η γνωστή ιστοσελίδα, δεν τα «βρήκε» με την εταιρία διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων. Η απόφαση αναμένεται να προκαλέσει την έντονη δυσαρέσκεια των χρηστών. Το συμβόλαιο της Google με την εταιρία PRS for Music, η οποία διαχειρίζεται τα πνευματικά δικαιώματα πολλών μεγάλων καλλιτεχνών, έληξε και οι δύο πλευρές διαπραγματεύονταν μια νέα συμφωνία, όταν η Google, όπως ισχυρίζεται η άλλη πλευρά, αποφάσισε να προχωρήσει στην ακραία αυτή λύση.
Πριν από μερικές μέρες, ψάχνοντας βιβλιογραφικές αναφορές για εξειδικευμένο θέμα που με απασχολούσε, έκανα μια σύνθετη αναζήτηση στον ελληνικό Ιστό. "Στενεύοντας" διαρκώς το εύρος της αναζήτησης κατέληξα σε πέντε μεταπτυχιακές εργασίες που με ενδιέφεραν. Αποδελτιώνοντας τα στοιχεία, κάποια στιγμή πίστεψα ότι άνοιξα ξανά το ίδιο αρχείο. Την ίδια ενότητα την είχα (μόλις) ξαναδιαβάσει.
Οι μισές καταγγελίες κατά του Pirate Bay έχουν καταπέσει κατά τη δεύτερη ημέρα της δίκης. Αυτό που φάνηκε στο δικαστήριο είναι ότι ο κατήγορος δεν μπορεί να αποδείξει ότι τα αρχεία με κατάληξη .torrent που προσκόμισε ως στοιχεία χρησιμοποιούνται από τον δημοφιλή tracker. Πολλά από τα screenshots που παρουσιάστηκαν κάνουν σαφές ότι δεν υπάρχει σύνδεση με το Pirate Bay. Το προβληματικό των κατηγοριών έδειξε ο Fredrik Teij (TiAMO), που ζήτησε να σχολιάσει την εξήγηση του κατήγορου, δείχνοντας πως δουλεύει στην πραγματικότητα το πρότυπο BitTorrent.
Φαίνεται ότι κάτι έχει αρχίσει να κινείται, και μάλιστα σε θετική κατεύθυνση, στο ελληνικό διαδίκτυο το τελευταίο διάστημα. Μετά τον ρόλο που έπαιξαν τα social media τον ταραγμένο Δεκέμβρη που προηγήθηκε, μια είδηση από το 
Ένα νέο μήνυμα εμφανίστηκε το βράδυ της 15ης Δεκεμβρίου στο «Darkside Released Group», ένα φόρουμ του Διαδικτύου αφιερωμένο στην παράνομη ανταλλαγή ταινιών, μουσικής και βιντεοπαιχνιδιών. Το μήνυμα περιείχε μια παράνομη κόπια του θρίλερ «Καθρέφτες», στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Κίφερ Σάδερλαντ. Αν και τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης το αγνόησαν, το γεγονός αυτό ήταν μια στιγμή-ορόσημο για τα εκατομμύρια των χρηστών στον κόσμο που μοιράζονται αρχεία: ήταν η χιλιοστή ταινία που ανέβαζε στο Διαδίκτυο ο aΧΧo, o πιο δημοφιλής πειρατής του Διαδικτύου.
Ο aΧΧo συνηθίζει να υπογράφει τα «προϊόντα» του. Ποιος είναι, όμως, στην πραγματικότητα; Η ταυτότητά του δεν ενδιαφέρει μόνο τις Αρχές, έχει γίνει εμμονή και για τους θαυμαστές του. Η Wikipedia του αφιερώνει εκτεταμένο άρθρο, παραθέτοντας μάλιστα και σχετική "βιβλιογραφία". Τον Μάρτιο του 2007, ένας 28χρονος Ολλανδός μπλόγκερ, που υπογράφει ως Ερνέστο, δημοσίευσε στο μπλογκ του μια σύντομη αλλά αποκλειστική 
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλά αρχεία με βιντεοσκοπημένες συζητήσεις, διαλέξεις και μαθήματα. Εξαιρετικό περιεχόμενο είναι συχνά διαθέσιμο μερικά μόνον κλικ μακριά μας. Και δεν είναι μόνον υλικό που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, έχει υποκλαπεί αλλά και υλικό που διαθέτουν Πανεπιστήμια, εκπαιδευτικοί οργανισμοί αλλά και οι ίδιοι οι επιστήμονες που κοινοποιούν μ' αυτό τον τρόπο τη δουλειά τους.
Τελικά η Google στην οποία ανήκει το youtube δε θα παραδώσει στη Viacom τις ip διευθύνσεις και τα ονόματα των χρηστών που ανέβασαν ή είδαν 160.000 βίντεο, που καλύπτονται με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας εταιρειών συμφερόντων της Viacom.Η Viacom δεχόταν επικρίσεις από οργανώσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στο Διαδίκτυο, οι οποίες μάλιστα θεωρούσαν ότι η δικαστική απόφαση παραβιάζει νόμο του1988 σύμφωνα με τον οποίο οι προτιμήσεις των πολιτών στην ενοικίαση ταινιών αποτελούν προσωπικό δεδομένο.Η υπόθεση, ως προς την ουσία της, θα εκδικαστεί το 2009 ή το 2010. Φαίνεται ότι ο πόλεμος των πνευματικών δικαιωμάτων αλλά και των δικαιωμάτων των χρηστών στο διαδίκτυο μόλις άρχισε. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις...