Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ντόπινγκ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ντόπινγκ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 24 Αυγούστου 2008

Εμείς τους ντοπάρουμε!

Πάντα εύστοχος ο Ν. Δήμου συμπυκνώνει στην Καθημερινή την ουσία της υπόθεσης ντόπινγκ:

"Πριν από τέσσερα χρόνια, κατακτώντας το χρυσό της Ολυμπιακό μετάλλιο, η Φανή Χαλκιά είπε μερικά βαρυσήμαντα λόγια ? που, σύμφωνα με το (κρατικό) Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων: «θα έπρεπε να διδάσκονται στα σχολεία». Τα θυμίζω: «Οι Έλληνες είμαστε γεννημένοι πρώτοι. Τα υπόλοιπα είναι για τους δεύτερους. Το αποδεικνύουμε εδώ και χιλιάδες χρόνια σε όλο τον κόσμο. Το έχουμε στα κύτταρά μας και είναι το μεγαλύτερο δώρο. Είναι κρίμα να το αμφισβητούμε. Όταν υπάρχει ελληνική ψυχή, μπορείς να κατακτήσεις την κορυφή του κόσμου». Πράγμα που σημαίνει πως η μετέπειτα πρόεδρος των Ελλήνων Ολυμπιονικών ήταν ήδη τότε ντοπαρισμένη. Όχι με μεθυλτριενολόνη. Με εθνικισμό. Που είναι (μαζί με το χρήμα) το κίνητρο πίσω από κάθε ντοπάρισμα. Όταν ολόκληρη η χώρα νιώθει «εθνικά υπερήφανη» διότι κάποιος συμπατριώτης (ή και ομογενής) πήδηξε ψηλότερα ή έτρεξε πιο γρήγορα, του δίνει την ώθηση για επικράτηση με κάθε κόστος. Οταν επιπλέον συμπληρώνει τη δόξα με απλόχερη οικονομική και επαγγελματική επιβράβευση, τον ωθεί σε πιο γρήγορη καταστροφή της υγείας του. Εμείς είμαστε που σπρώχνουμε τους νέους στην ντόπα. Θέλουμε να σταματήσουν; Ας πάψουμε να δίνουμε τόση σημασία στις πρωτιές και τα ρεκόρ (αλλά περισσότερη στην καθημερινή άθληση). Ας σταματήσουν πρόεδροι και πρωθυπουργοί να σφίγγουν θερμά το χέρι της μεθυλτριενολόνης και να συγχαίρουν την τεστοστερόνη. Ας μαζευτούν οι δημοσιογραφικοί διθύραμβοι περί «εθνικών θριάμβων», λες και πρόκειται για τη νίκη του Μαραθώνα. Και ας περικοπούν τα σπάταλα κονδύλια για την τερατογένεση των ολίγων. Ας δοθούν στην υγιεινή άσκηση των πολλών. Α, ναι ? κι ας μπούνε μερικοί στη φυλακή. Η νομοθεσία το προβλέπει?"

Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008

Θεέ μου, ένα ελάφι!

Παλιό (και μάλλον κρύο) το ανέκδοτο αλλά πάντα διδακτικό: ένας κυνηγός περιπλανιέται στο δάσος για ώρες χωρίς να καταφέρει να εντοπίσει θήραμα. Έχει αρχίσει ήδη να σκέπτεται την άγρια καζούρα που τον περιμένει στο καφενείο όταν ξαφνικά, λίγα μόλις μέτρα μπροστά του, βλέπει ένα ελάφι. Κοντοστέκεται για μια στιγμή γιατί ξέρει ότι το κυνήγι του ελαφιού απαγορεύεται αλλά έπειτα σκέπτεται ότι έχει χρόνια να φανεί θηροφύλακας από εκείνα τα μέρη. Σηκώνει λοιπόν το όπλο, σημαδεύει, πυροβολεί, σκοτώνει το άμοιρο ζώο, το φορτώνεται στον ώμο και καμαρωτός αρχίζει να κατηφορίζει προς το χωριό.

Για κακή του τύχη όμως, ο ΑΣΕΠ έχει μόλις επιβλέψει τη νομιμότητα της πρόσληψης μερικών  θηροφυλάκων (με διαδικασία συνέντευξης) και τους έχει στείλει για μερικές μέρες να περιπολούν στο δάσος πριν αποσπαστούν "για τις ανάγκες της υπηρεσίας" σε θέση γραφείου (στην Ελλάδα, ο υπάλληλος δεν είναι ανάγκη να μείνει καιρό στην οργανική του θέση, η φήμη του περάσματός του απ? αυτήν αναπληρώνει την απουσία του).
Ο κυνηγός μας λοιπόν πέφτει πάνω στην περίπολο και ο επικεφαλής, με την υπεροψία που το αξίωμά του δικαιολογεί, σταματά τον κυνηγό και του λέει:
- Τι είναι αυτό στον ώμο σου;
Ο κυνηγός στρέφει λίγο το κεφάλι προς τον ώμο και με απορία απαντά:
-Ο γιακάς του μπουφάν μου?
-Πιο κει, πιο κει, λέει ο θηροφύλακας.
-Ο ιμάντας του όπλου φυσικά?
-Πιο κει, πιο κει, επιμένει ο θηροφύλακας.
Ο κυνηγός στρέφει το βλέμμα του στο ελάφι, γουρλώνει τα μάτια του, αναπηδά έντρομος και ενώ με το χέρι του προσπαθεί να ξεσκονίσει τον ώμο του κραυγάζει:
-Θεέ μου, ένα ελάφι!

Μη μου πείτε ότι δε σας θυμίζουν τον έκπληκτο κυνηγό οι λογής ? λογής πολιτικοί και αθλητικοί παράγοντες, που παρελαύνουν από τα τηλεοπτικά παράθυρα  εμβρόντητοι (και καλά),  μετά την αποκάλυψη των τελευταίων κρουσμάτων ντόπινγκ...