Όταν η Minolta συνάντησε την Αφροδίτη της Μήλου

Τεχνολογία και Τέχνη παρότι φαινομενικά κινούνται σε ασύμπτωτες τροχιές συχνά αλληλεπιδρούν και αλληλοσυμπληρώνονται. Ένα καλό παράδειγμα, κατάλληλο μάλιστα και για εκπαιδευτική χρήση, είναι η ψηφιακή αναδημιουργία της Αφροδίτης της Μήλου από την Konica Minolta.

Η εταιρεία χρησιμοποιώντας το νέο της ψηφιοποιητή (Non Contact 3d Digitizer) κατόρθωσε να αναδημιουργήσει ψηφιακά το άγαλμα αναδεικνύοντας λεπτομέρειες που είναι δύσκολο να συλλάβει ακόμα και το πιο εξασκημένο μάτι.

Κάντε κλικ στην εικόνα για να δείτε την παρουσίαση της Minolta

Έκτη αίσθηση

Η Pattie Maes είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια του MIT, επικεφαλής της ομάδας του Fluid Interfaces group, του περίφημου Media Lab του Πανεπιστημίου. Μ' αυτή την ιδιότητα παρουσίασε πέρυσι, τέτοια εποχή περίπου, τη συσκευή "Έκτη Αίσθηση" του συνεργάτη της Pranav Mistry (αν κάνετε τον κόπο να πάτε ως το δικτυακό του τόπο, μην παραλείψετε να δείτε τη δουλειά και τους προβληματισμούς του για τη δημιουργία μιας γλώσσας προγραμματισμού για παιδιά).Η "Έκτη Αίσθηση" είναι μια φορητή συσκευή, που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με την πραγματικότητα. Οι βασικές της λειτουργίες είναι δύο:

• επιτρέπει να αλληλεπιδρούμε από απόσταση με μια συσκευή, κινώντας μόνο τα χέρια μας (με τρόπο ανάλογο με τον οποίο χειριζόταν ο Tom Cruise τον υπολογιστή του στο Minority Report),


• προσφέρει τη δυνατότητα "προβολής"  δεδομένων από τον "κόσμο" των υπολογιστών στον πραγματικό κόσμο. Αυτού του είδους η τεχνολογία γνωστή και ως augmented reality (επαυξημένη πραγματικότητα) δίνει τη δυνατότητα προβολής δεδομένων στον πραγματικό κόσμο που εμπλουτίζουν τη γνώση μας γι αυτόν. Για να γίνει κατανοητό φέρτε στο νου σας τις πληροφορίες που προβάλλονται πάνω στο κράνος ενός πιλότου μαχητικού ή τις πληροφορίες για τις συνθήκες φωτογράφησης  που προβάλλονται στο σκόπευτρο μιας βιντεοκάμερας παράλληλα με την εικόνα του πραγματικού κόσμου.

Παρότι κατά τη διάρκεια της παρουσίασης η Maes είχε αναφέρει ότι το κόστος της συσκευής δεν ξεπερνούσε τα 300$, η συσκευή έμοιαζε περισσότερο με φουτουριστικό παιχνίδι παρά με εφαρμογή ώριμη για παραγωγή. Οι καταναλωτικές συσκευές όμως, (κυρίως τηλεοράσεις και παιχνιδοκονσόλες), έχουν αρχίσει να ενσωματώνουν τέτοιες δυνατότητες, που κάνουν την αντίστοιχη τεχνολογία περισσότερο προσιτή από ποτέ. Οι εξελίξεις στο συγκεκριμένο πεδίο έχουν ιδιαίτερη σημασία καθώς τεχνολογικά επιτεύγματα που ανπτύσσονται για τη βιομηχανική καταναλωτικών συσκευών μπορούν να μεταφερθούν και στην εκπαιδευτική τεχνολογία. Φανταστείτε πχ κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής παρουσίασης κάθε μαθητής να έχει τη δυνατότητα να αλληλεπιδράσει με το υλικό που προβάλλεται ή να αναζητήσει και να αντλήσει πληροφορίες για κάποιο στοιχείο της παρουσίασης χωρίς ν' αποσπαστεί η παρουσίασή του απ' αυτή. Το μέλλον θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.Βεβαίως, εμείς πρέπει πρώτα να αφομοιώσουμε τα σιντιά του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου...

Windows Multipoint Server 2010

Η Microsoft ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες την κυκλοφορία του Windows Multipoint Server 2010. Πρόκειται για μια έκδοση των Windows Server προσαρμοσμένη στις ανάγκες των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Η ιδέα είναι απλή και προσανατολισμένη στη λογική του thin client. Στο περιβάλλον της τάξης ή του σχολικού εργαστηρίου, αντί κάθε μαθητής να έχει το δικό του pc, υπάρχει ένας και μόνος server που τρέχει το λειτουργικό και περιέχει τις απαραίτητες εφαρμογές που χρησιμοποιεί ο δάσκαλος. Κάθε μαθητής διαθέτει τη δική του οθόνη, πληκτρολόγιο και ποντίκι καθώς και μια μικρή (κι απ' ότι φαίνεται φθηνή) συσκευή διασύνδεσης με τον "κεντρικό" υπολογιστή της τάξης. Κάθε μαθητής διαθέτει το δικό του λογαριασμό στο σύστημα και μπορεί να ανοίγει και να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε από τις διαθέσιμες εφαρμογές ανεξάρτητα από τις εφαρμογές που τρέχουν οι συμμαθητές του. Η δουλειά των μαθητών μπορεί να ελέγχεται κάθε στιγμή από το δάσκαλο και να αποθηκεύεται σε προσωπικούς φακέλους των μαθητών, σε δημόσιους φακέλους ή στο "σύννεφο".

Η λύση έχει μια σειρά από πλεονεκτήματα που πρέπει να συνεκτιμηθούν στο πλαίσιο των προσπαθειών για τη δημιουργία ψηφιακών τάξεων:

1. Χαμηλό κόστος: Αν και η Microsoft διαθέτει το λογισμικό, προς το παρόν, μόνο σε OEMs, οι πρώτες πληροφορίες μιλούν για χαμηλό κόστος. Ενδεικτικά πάντως, η HP διαθέτει ήδη στην αμερικανική αγορά λύσεις servers (υλικό και λογισμικό) που ξεκινούν από τα 519$ και απολήγουν στα 989$ (δείτε εδώ), με τριετή μάλιστα υποστήριξη onsite. Ανεξάρτητα από τη διαμόρφωση των τελικών τιμών η λύση του WMS 2010 δίνει μια και καλή τέλος στο φαύλο κύκλο λογισμικού - υλικού, με το δεύτερο να απαξιώνεται πολύ γρήγορα εξαιτίας της συνεχούς αύξησης των απαιτήσεων του δεύτερου.


2. Ευκολότερη διαχείριση: Ο δάσκαλος - διαχειριστής του συστήματος δε χρειάζεται παρά να συντηρεί και να αναβαθμίζει το λογισμικό του server αντί να δαπανά χρόνο για να ρυθμίζει κάθε pc χωριστά.


3. Αυξημένος έλεγχος και ασφάλεια: Οι λογαριασμοί των μαθητών μπορούν να ελεγχθούν εύκολα από το λογαριασμό του διαχειριστή, ο οποίος μπορεί κάθε στιγμή να παρέμβει για να βοηθήσει τους μαθητές ή να αποτρέψει μια μη επιτρεπτή ενέργεια. Παράλληλα, η ύπαρξη ενός και μόνο μηχανήματος στο χώρο μπορεί να συμβάλει στη θωράκισή του από δικτυακές ή άλλες απειλές που κατατρέχουν τα σχολικά εργαστήρια.

Βεβαίως, όλα αυτά πρέπει να αποδειχτούν και στην πράξη και να συγκριθούν και με ανάλογες λύσεις που προέρχονται από άλλες εταιρείες. Είναι όμως σημαντικό να συνεκτιμηθούν πριν τη λήψη αποφάσεων πολυδιαφημισμένων, πολυδάπανων και εντέλει ατελέσφορων. Η εμπειρία των netbooks θα πρέπει να γίνει μάθημα.

[youtube /v/2oIUzlrrcAY&hl=en_US&fs=1&]

Ψηφιακή Τάξη αλλού...

Ο Jac de Haan είναι συντονιστής του Τομέα Τεχνολογίας του Billings Middle School και παράλληλα επιμελείται το blog του Εργαστηρίου Τεχνολογίας του Σχολείου, στο οποίο καταγράφει, με τη βοήθεια των συναδέλφων του, τις εμπειρίες των μαθητών που παρακολουθούν το μάθημα αλλά και τις συζητήσεις τους για τις κοινωνικές, πολιτικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις της τεχνολογίας.

Το ιστολόγιο το ανακάλυψα τυχαία, μερικούς μήνες πριν, όταν διακρίθηκε στα Edublogs Awards. Από τα ιστολόγια που διακρίνονται στο πλαίσιο αυτού του θεσμού, περιμένει κανείς να είναι, το λιγότερο, τεχνικά άρτια και ενδιαφέροντα και το ιστολόγιο του Billings πληροί, και με το παραπάνω, αυτές τις προδιαγραφές. Ο λόγος όμως που το παρακολουθώ φανατικά είναι άλλος: οι δάσκαλοι του Billings δε φαίνεται να ακολουθούν ένα αυστηρά δομημένο πρόγραμμα σπουδών ή ακόμα κι αν το κάνουν φαίνεται να εκκινούν από τις ανάγκες και τις εμπειρίες των μαθητών τους και να οικοδομούν γνώση σε συνάφεια με την καθημερινότητά τους.

Πχ, λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του ipad, οι μαθητές συζήτησαν για το νέο προϊόν. Προσοχή, όχι στο πλαίσιο μιας λίγο - πολύ λαϊκίστικης προσέγγισης "σήμερα παιδιά θα πούμε για κάτι που σας ενδιαφέρει" αλλά στο πλαίσιο μιας διαθεματικής -ολιστικής προσέγγισης που ξεκινώντας από τα τεχνικά χαρακτηριστικά του προϊόντος επιχείρησε να διερευνήσει τη θέση του στην αγορά, τη σχέση του με ανταγωνιστικά προϊόντα, την ανάλυση της εμπορικής στρατηγικής της Apple μέσα από την επίσημη παρουσίαση του προϊόντος και τη διαφημιστική εκστρατεία κλπ. Ο τίτλος της δραστηριότητας; "Αποδομώντας το i-pad". Και το έκαναν. Βήμα - Βήμα (καθοδηγούμενη ανακάλυψη;) οι μαθητές ανέλυσαν τον τρόπο με τον οποίο η διαφημιστική εκστρατεία δημιουργεί ανάγκες και αποκρύπτει αδυναμίες, τα τεχνικά χαρακτηριστικά, τη σχέση του με προϊόντα που είχαν χρησιμοποιήσει οι μαθητές, τις ανάγκες τους που θα μπορούσε να καλύψει. Μ' άλλα λόγια, οι μαθητές έμαθαν να διακρίνουν πίσω από την επικοινωνιακή καταιγίδα τις πραγματικές διαστάσεις του προϊόντος σε σχέση με τις δικές τους ανάγκες. Στο τέλος ένας μαθητής καταλήγει: " ένα iphone είναι, μόνο που δε χωράει στην τσέπη σου". Η "προστιθέμενη αξία" προφανής: οι μαθητές δεν σώρευσαν πληροφορίες "μιας χρήσης" για ένα προϊόν, έμαθαν να προσεγγίζουν κριτικά, με συγκεκριμένη μεθοδολογία, ένα προϊόν, απέκτησαν δηλαδή μεταγνωστικές δεξιότητες που μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν και σε κάθε άλλη σχετική περίσταση.

Το ίδιο και στις κατασκευές που κάνουν οι μαθητές στο εργαστήριο. Ο δάσκαλος τους αναθέτει να δημιουργήσουν στηρίγματα για βιβλία από συμπιεσμένο χαρτί εφημερίδας. Δεν πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι αλλά για μια ολοκληρωμένη διαδικασία σχεδιασμού, δοκιμής, εφαρμογής και επανασχεδίασης. Η αξία της παιδαγωγικής παρέμβασης φανερή κι εδώ.

Αφήστε που στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του εργαστηρίου οι μαθητές εκμεταλλεύονται, με τη βοήθεια των δασκάλων, τις οδηγίες που δίνει η Apple για τον προγραμματισμό εφαρμογών στο i-phone και δημιουργούν μια εφαρμογή ενημέρωσης για τις δραστηριότητες του σχολείου που διανέμουν ελεύθερα στο itunes...

-Έχουν άλλη κουλτούρα, είναι εκατό χρόνια μπροστά, είπε φίλος και συνάδελφος, όταν του έδειξα το ιστολόγιο.

Δεν αντιλέγω. Αλλά από την άλλη, η τάξη Τεχνολογίας του Billings φαίνεται να είναι προϊόν μιας προσέγγισης που επένδυσε, πρώτα και κύρια, σε μια συγκεκριμένη παιδαγωγική αντίληψη και όχι σε πανάκριβο (αλλά αναξιοποίητο) εξοπλισμό. Και βεβαίως διατηρώ το δικαίωμα να μελαγχολώ, όταν βλέπω τις "ψηφιακές τάξεις" μας να παίζουν στα ρηχά των κλειστών σι ντι και των στατικών που νου εφ....

Ιστολόγια ΠΣΔ: 2 χρόνια, 5954 ιστολόγια και 45855 αναρτήσεις μετά...

Στις 15 Φεβρουαρίου 2008 καταγράφεται η πρώτη ανάρτηση στα ιστολόγια του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου. Ένα απλό "Γεια σου κόσμε" δίχως συνέχεια. Παρότι η επίσημη πρώτη των εκπαιδευτικών ιστολογίων τοποθετείται περίπου δυο μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 2008, σημασία έχει ότι έχουν περάσει περίπου δυο χρόνια από την έναρξη λειτουργίας αυτής της "κλειστής" κοινότητας ιστολόγων, μέσα στα οποία πολλά φαίνεται να έχουν αλλάξει. Έχουν όμως αλλάξει;

Τον Ιούλιο του 2008 είχα δημοσιεύσει ένα κείμενο σ' αυτό το ιστολόγιο, στο οποίο προσπαθούσα να διερευνήσω κάποια χαρακτηριστικά των ιστολογίων του ΠΣΔ με βάση τον αριθμό των ιστολογίων που υπήρχαν τότε, τον αριθμό των αναρτήσεων, τη συχνότητα ανανέωσης αλλά και τους ρυθμούς απόσυρσης από την (μάλλον δυνητική) κοινότητα. Νομίζω ότι θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσο έχουν μεταβληθεί τα στοιχεία που είχαν παρουσιαστεί τότε.Στην παλιότερη προσέγγιση είχα χρησιμοποιήσει στοιχεία που είχα αντλήσει από το ΠΣΔ στις 31 Ιουλίου 2008 ενώ για την πιο πρόσφατη στοιχεία της 20ης Φεβρουαρίου 2010. Παρότι τα ποσοτικά στοιχεία δε λένε πάντα την αλήθεια, κάποιες διαπιστώσεις είναι, νομίζω, ενδιαφέρουσες:

• Τον Ιούλιο του 2008 ο αριθμός των ιστολογίων του ΠΣΔ ήταν 2334 ενώ τώρα 5954. Παρότι η μεταβολή είναι μεγάλη (255,1%) ο ρυθμός εμπλοκής εκπαιδευτικών με τα ιστολόγια έχει επιβραδυνθεί σημαντικά. Ενώ χρειάστηκαν περίπου τρεις μήνες για να φτάσουν τα ιστολόγια τα 2334, πέρασαν περίπου δυο χρόνια για να προσεγγίσουν τις 6000. Από το Σεπτέμβριο του 2008 και μετά η καμπύλη μεταβολής του αριθμού των ιστολογίων είναι ομαλή παρά το γεγονός ότι δοκιμαστικά ιστολόγια (χωρίς συνέχεια) δημιουργήθηκαν μαζικά είτε στο πλαίσιο προγραμμάτων επιμόρφωσης είτε στο πλαίσιο των μαθημάτων Πληροφορικής στο Γυμνάσιο.


• Αντίστοιχη της μεταβολής του αριθμού των ιστολογίων είναι και η μεταβολή του αριθμού αναρτήσεων ανά ιστολόγιο. Από 2,82 αναρτήσεις ανά ιστολόγιο φτάσαμε στις 7,7 (αύξηση 273%). Ο συνολικός αριθμός αναρτήσεων είναι 45855 αλλά θα πρέπει να σημειωθεί ότι σ' αυτόν καταμετρώνται και περίπου 2000 αναρτήσεις που έγιναν σε ιστολόγια που "μετακόμισαν" στο ΠΣΔ, κυρίως από τη wordpress και το blogspot.


• Αυξητικά είναι όμως και τα φαινόμενα "συγκεντρωτισμού" στα ιστολόγια. Τον Ιούλιο του 2008 οι αναρτήσεις των 20 πιο ενεργών ιστολογίων αντιπροσώπευαν το  43,7% του συνόλου ενώ σήμερα το 52,7%. Αν μάλιστα υπολογίσουμε τις αναρτήσεις όχι στο σύνολο των ιστολογίων αλλά στα ιστολόγια που έχουν περισσότερες από 5 αναρτήσεις (συνήθως ο μικρότερος αριθμός αναρτήσεων παραπέμπει σε δοκιμαστικό ιστολόγιο) τότε το ποσοστό εκτοξεύεται στο 61,89%.


•  Σχεδόν αμετάβλητα είναι τα ποσοστά των ιστολογίων επί του συνόλου με βάση είτε τον αριθμό των δημοσιεύσεων τους είτε με βάση τον ρυθμό της ανανέωσής τους (βλ και πίνακα παρακάτω).


• Μόλις το 13,37% (796) των ιστολογίων ανανεώθηκαν το τελευταίο δίμηνο. Αν μάλιστα υπολογίσουμε τα ιστολόγια που έχουν πάνω από 4 αναρτήσεις το ποσοστό αυτό πέφτει στο 2,87% (171). 

Μερικά συμπεράσματα:

•  Ο αριθμός των ενεργών ιστολογίων είναι μάλλον μικρός και πρέπει να αναζητηθεί κοντά στον αριθμό των ιστολογίων που ανανεώθηκαν το τελευταίο δίμηνο (171). Ο ισχυρισμός των υπευθύνων του ΠΣΔ στον απολογισμό του πρώτου χρόνου λειτουργίας ότι τα ενεργά ιστολόγια είναι περίπου 500 δεν επιβεβαιώνεται σε καμιά στιγμή λειτουργίας τους.


• Το μεγαλύτερο μέρος των αναρτήσεων προέρχεται από λίγα ιστολόγια.


• Η αρχική διάθεση και ο ενθουσιασμός πολλών συναδέλφων για τις ΤΠΕ οδηγεί σε πειραματισμούς συνήθως χωρίς συνέχεια. Έτσι, ένα μεγάλο τμήμα των ιστολογίων του Σχολικού Δικτύου (περίπου 90%) είναι ανενεργό.


• Μικρό ποσοστό των ιστολογίων είναι προσανατολισμένο για χρήση στο πλαίσιο της διδασκαλίας κι αυτά που έχουν τέτοιο προσανατολισμό είναι περισσότερο "συλλογές" διδακτικού υλικού, προορισμένα να παίξουν υποστηρικτικό κι όχι ενεργό ρόλο στο πλαίσιο της διδακτικής πράξης.


•  Ο διάλογος μεταξύ των ιστολογίων είναι, στην καλύτερη περίπτωση, υποτονικός. Οι ιστολόγοι του ΠΣΔ είναι, στην πράξη, επώνυμοι, δικαίωμα σχολιασμού έχουν μόνο τα (πάλι επώνυμα) μέλη του ΠΣΔ και αυτή η ιδιομορφία κάνει τους πάντες πολύ προσεκτικούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι "ζωηρός" διάλογος δεν έχει καταγραφεί ποτέ ενώ μόνο σε μια περίπτωση οι αναρτήσεις ξέφυγαν από το πλαίσιο της ευπρέπειας (ό,τι κι αν σημαίνει) κι εκεί μάλλον με ευθύνη του διαχειριστή που κοινοποίησε τους κωδικούς του ...σ' όλο το σχολείο!


• Αυτό το τελευταίο στοιχείο οδηγεί ένα ποσοστό ιστολόγων εκτός ΠΣΔ, όπου υπάρχει μια εξαιρετικά ζωντανή κοινότητα με άλλους όρους λειτουργίας (περισσότερα σε μελλοντική ανάρτηση)


• Από την άποψη του περιεχομένου, λίγα ιστολόγια του ΠΣΔ είναι μονοθεματικά ενώ τα περισσότερα έχουν μια ευρύτατη θεματολογία (ανάλυση περιεχομένου όμως σε επόμενη ανάρτηση).

Θα έρθει επιτέλους το τέλος του κόσμου ή να πάω για καφέ;

Διαβάζω τις τελευταίες μέρες ότι επίκειται το τέλος του κόσμου. Για την ακρίβεια το τέλος του κόσμου των υπολογιστών, όπως τουλάχιστον τον γνωρίζουμε. Αιτία, ο φοβερός και τρομερός ιός conficker.

Δημιούργημα σατανικού συνωμοτικού κέντρου (ας πούμε κινέζικου, δένει και με άλλες θεωρίες), μήνες τώρα μολύνει κατά τρόπο συστηματικό εκατομμύρια υπολογιστές σ' όλον τον πλανήτη.

Πόσα εκατομμύρια;

Η πρώτη αναφορά που διάβασα μιλούσε για μισό εκατομμύριο μολυσμένους υπολογιστές, που στο αμέσως επόμενο άρθρο έγιναν δυο εκατομμύρια, που έγιναν πέντε, για να γίνουν δέκα, για να δημιουργήσουν εντέλει το μεγαλύτερο δίκτυο υπολογιστών ζόμπι που γνώρισε ποτέ ο πλανήτης.

Αυτή η απίστευτη στρατιά νεκροζώντανων υπολογιστών μήνες τώρα υποκρίνεται ότι δουλεύει για μας. Διεκπεραιώνει έγγραφα, κατεβάζει ταινίες, υπολογίζει τα κοινόχρηστα, στέλνει mail με καλαμπούρια, άντε ανεβάζει και κανα κειμενάκι στα blogs μας. Στην πραγματικότητα όμως, περιμένει τη στιγμή που ο δημιουργός της (το κέντρο που λέγαμε) θα την επαναπρογραμματίσει.

Και τότε θα γίνει το έλα-να-δεις. Αεροσκάφη θα συγκρούονται πάνω από τα κεφάλια μας, πλοία θα διαγράφουν πιρουέτες στους ωκεανούς, τα κόκκινα τηλέφωνα του Λευκού Οίκου θα καλούν φαναρτζίδικα στην Κυψέλη, τα τερματικά της ΓΑΔΑ θα παίζουν βιντεοκλίπ με τους Μαζού (εντ δε Ζου), οι υπολογιστές του Γενικού Λογιστηρίου θα πιστώνουν τους λογαριασμούς των υπαλλήλων με αύξηση 82,37%, τα ΑΤΜ θα δίνουν με κάθε ανάληψη και μια δώρο, τα καπάκια στις λεκάνες θα ανεβοκατεβαίνουν προκαλώντας εκκωφαντικό θόρυβο που προσημαίνει την έλευση του θηρίου της Αποκαλύψεως (όπως πολύ σωστά αποκωδικοποίησε στα τελευταία 534 βιβλία προφητειών γνωστός τηλεβιβλιοπώλης) και οι ντελιβεράδες δε θα προλαβαίνουν να παραδίδουν πίτσες με ζαμπόν και πεπερόνι που παρήγγειλε ο ίδιος ο Αντίχριστος για να σκανδαλίσει τους πιστούς μέσα στη Σαρακοστή.

Κι όλα αυτά θα γίνουν Πρωταπριλιά. Όλα κι όλα ένας ιός που σέβεται τον εαυτό του δε χτυπά ποτέ απρόσκλητος. Λέει, θα καταστρέψω το σύμπαν την 1η Απριλίου, την τάδε ώρα. Προλάβετε να σώσετε ό,τι είναι να σώσετε σε (συλλεκτικό) χαρτάκι γιατί από αύριο θα γράφετε κείμενα με σφυρί και με καλέμι. Και επίσης οι ιοί με κάποιαν αξία δε χτυπούν όποτε έρθει. Ετοιμάζουν τις επιθέσεις Κυριακές, αργίες, επετείους και γιορτές. Από τον ιό της Χιλιετίας στον ιό των Χριστουγέννων και από τον ιό της Πρωτοχρονιάς στον conficker της Πρωταπριλιάς, τα σατανικά αυτά κατασκευάσματα πάντα αξιοσημείωτες μέρες απεργάζονται το τέλος του κόσμου και μάλιστα με τη βεβαιότητα του πατρός Μαξίμου του Αναχωρητού.

Βεβαίως, ο ιός είναι υπαρκτός. Από τον Νοέμβριο του 2008 που ανιχνεύθηκε ο ιός (για την ακρίβεια worm -"σκουλήκι") έχει μολύνει έναν αριθμό υπολογιστών κυρίως στην Ασία και στην Λατινική Αμερική. Όπως και χιλιάδες άλλοι ιοί εκμεταλλεύτηκε κάποια κενά ασφαλείας στα λειτουργικά που χρησιμοποιούμε. Ανιχνεύεται όμως εύκολα και αντιμετωπίζεται από οποιοδήποτε anti-virus πρόγραμμα.

Αλλά στο διαδίκτυο οι εκπληκτικές δυνατότητες πληροφόρησης είναι κατοπτρικά ανάλογες και δομικά ισοδύναμες με τους κινδύνους παραπληροφόρησης. Τα αρχικά στοιχεία μεγεθύνονται επιδέξια για να γίνουν είδηση, μεταδίδονται από mail σε mail κι από blog σε blog, ο αρχικός ψίθυρος και η "εμπιστευτική" ανησυχία γίνονται κραυγή που αποκτά το κρίσιμο μέγεθος για να γίνει αδιαμφισβήτητη αλήθεια, τα παραδοσιακά ΜΜΕ παίρνουν τη σκυτάλη και δημιουργούν τη φαντασιακή εικόνα της παγκόσμιας απειλής και το διαδίκτυο -εν είδει αντιδανείου- αναλαμβάνει να την επαναπροωθήσει στους πανικόβλητους χρήστες.

Πίσω από αυτή τη μαζική υστερία δυο μόνο κατηγορίες ανθρώπων τρίβουν τα χέρια τους με ικανοποίηση.

Οι πρώτοι είναι όσοι απεργάζονται σχέδια για τον περιορισμό της διαδικτυακής ελευθερίας. Αν δεν τους βγει η προσπάθεια στο όνομα του αντιτρομοκρατικού αγώνα, των πνευματικών δικαιωμάτων και της "ασφάλειας των παιδιών μας", η "απειλή των δεδομένων" από απροσδιόριστους (και για τούτο τρομερούς) κινδύνους μπορεί να είναι ένα πολύτιμο ανάχωμα.

Οι άλλοι είναι όσοι μετατρέπουν την απειλή και τη συνακόλουθη ανησυχία σε επικερδές εμπόρευμα. Από τους τεχνοκράτες της επικοινωνίας ως τους λογής - λογής "Αι - Τι" Μάνατζερς και τους "ειδικούς" της διαδικτυακής ασφάλειας πολλοί είναι εκείνοι που εξαργυρώνουν την ανησυχία.

Να σας δώσω ένα παράδειγμα: εγκατέστησα ένα "πρόγραμμα" που υποτίθεται ότι ανιχνεύει τον ιό σε pc που φτιάχτηκε πρόσφατα από περισσεύματα παλιών μηχανημάτων. Το pc αυτό έχει μόνο λειτουργικό ενώ δεν έχει συνδεθεί ποτέ στο διαδίκτυο αφού στερείται κάρτας δικτύου. Φαίνεται όμως πως η γειτνίαση με τον δικτυωμένο υπολογιστή μετέδωσε την κονφικερίτιδα, γιατί, όπως ασφαλώς θα μαντέψατε, το εξειδικευμένο προγραμματάκι διέγνωσε τη μόλυνση. Και αφού με προειδοποίησε με ευάριθμα popups για τους κινδύνους που διατρέχω, στο τέλος με προέτρεψε να αγοράσω το τάδε αντιβάιρους στην τιμή των 49,99$, που στην περίπτωσή μου -ακούστε τύχη- θα ήταν μόνο 29,99$, αφού είμαι ο εκατομμυριοστός αγοραστής του...

Τελικά, λέω να μην περιμένω άλλο το τέλος των πάντων και να πάω για κείνον τον καφέ. Τώρα αν εσείς συνεχίζετε ν' ανησυχείτε, χρησιμοποιήστε, για να σας φύγει η ιδέα, ένα αξιόπιστο πρόγραμμα εντοπισμού. Το έγκυρο ZDNET δημοσιεύει μια σχετική λίστα εδώ.

---

Έφηβοι και κινητή τηλεφωνία: Ανάγκη ένταξης και επικοινωνιακή βουλιμία

Εκπαιδευτικοί και γονείς αναρωτιούνται συχνά για την εξάρτηση των εφήβων από τα κινητά τους. "Τι στο καλό λένε συνεχώς αυτά τα παιδιά;", "γιατί στέλνουν SMS όλη την ώρα;", "γιατί μιλούν στο κινητό ενώ μπορούν να τα πουν από το σταθερό;", "γιατί συνομιλούν στο κινητό ενώ ήταν μαζί πριν από πέντε λεπτά;"

Στα ερωτήματα προσπαθεί να δώσει απάντηση ενδιαφέρον άρθρο στην Ελευθεροτυπία.

[...]Ολες οι έρευνες συμφωνούν ότι η γενικευμένη χρήση κινητών ήδη από την προεφηβική αλλά κυρίως κατά την εφηβική ηλικία έχει ήδη αλλάξει σημαντικά τη ζωή των νέων ανθρώπων. Πρώτα απ' όλα έχει ανατρέψει τους χρόνους και τους τρόπους διαχείρισης και οργάνωσης της ζωής κάθε εφήβου. Χάρη στο κινητό του ένας έφηβος μπορεί να οργανώνει γρήγορα συναντήσεις με τους φίλους του και να ενημερώνει τους γονείς του για τις κινήσεις του.

Λόγω του υπερβολικά φορτωμένου προγράμματος δραστηριοτήτων, το κινητό είναι απαραίτητο εργαλείο για την οργάνωση του λιγοστού ελεύθερου χρόνου των νέων. Επιπλέον, οι έφηβοι θεωρούν ότι η ίδια η συσκευή αντανακλά την προσωπικότητά τους, γι' αυτό αλλάζουν διαρκώς κινητά ακολουθώντας τη μόδα. Κάτι που εξάλλου ισχύει και στα λεγόμενα «αιώνια παιδιά»: τους μεσήλικες γονείς ή τους υπερήλικες παππούδες τους.

 Υπάρχει, ωστόσο, μια αξιοσημείωτη διαφορά ανάμεσα στους ενήλικους και τους ανήλικους χρήστες της κινητής τηλεφωνίας. Η κατοχή και η χρήση κινητού από έναν έφηβο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την κοινωνική του ένταξη και συνεπώς για την προσωπική του αυτοεκτίμηση. Πράγματι, η μη κατοχή κινητού καθιστά τεχνολογικά, άρα και επικοινωνιακά, αναλφάβητο τον έφηβο και οδηγεί αναπόφευκτα στον κοινωνικό αποκλεισμό του.

Γιατί όμως τα κινητά αποτελούν σήμερα απαραίτητο «εξάρτημα» της ζωής κάθε εφήβου; Ισως επειδή υποσυνείδητα φαίνεται πως ικανοποιούν τις ιδιαίτερα έντονες σε αυτή την ηλικία ανάγκες για επικοινωνία και συντροφικότητα. Αυτές οι «ακραίες» επικοινωνιακές ανάγκες των εφήβων εκδηλώνονται στο πάθος και την ταχύτητα με την οποία ανταλλάσσουν γραπτά μνήματα (SMS) ή τηλεφωνήματα αμέσως έπειτα από κάθε τους συνάντηση.

«Μα τέλος πάντων, τι λένε συνεχώς αυτά τα παιδιά;», επαναλαμβάνουν μονότονα οι σκανδαλισμένοι γονείς τους. Για να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα ο Nicola Doring, καθηγητής ψυχολογίας της επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Ilmenau της Γερμανίας, που ανέλυσε λεπτομερώς το περιεχόμενο 1.000 SMS τα οποία είχαν ανταλλάξει μεταξύ τους έφηβοι. Διαπίστωσε λοιπόν ότι ο σκοπός αυτής της έντονης αλληλογραφικής δραστηριότητας των νέων υπερβαίνει κατά πολύ το πληροφοριακό της περιεχόμενο. Κοντολογίς, δεν έχει απολύτως καμία σημασία τι λένε, αυτό που έχει σημασία είναι να μιλάνε.

Μήπως τελικά έχουν κάποιο δίκιο οι γονείς που απελπίζονται για τις ατελείωτες «κινητές αερολογίες» των παιδιών τους και κυρίως για τους υψηλούς τηλεφωνικούς λογαριασμούς που πληρώνουν;

Μια μεγάλη νορβηγική μελέτη ρίχνει κάποιο φως σε αυτή τη βουλιμική και μάλλον δαπανηρή (για τους γονείς) επικοινωνιακή δραστηριότητα των σημερινών εφήβων. Στην έρευνα συμμετείχαν περίπου 12 χιλιάδες νεαροί εθελοντές ηλικίας 13-19 ετών, οι οποίοι απάντησαν σε μια σειρά από ερωτήσεις σχετικά με το περιεχόμενο των συνομιλιών τους μέσω κινητού. Το βασικό συμπέρασμα που προέκυψε ήταν ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιεί το κινητό του ένας έφηβος, μιλώντας ή ανταλλάσσοντας SMS, τόσο λιγότερο αισθάνεται μόνος! Βέβαια η έρευνα αυτή δεν διευκρινίζει τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος: επικοινωνεί με το κινητό επειδή αισθάνεται μόνος ή, αντίθετα, όσο λιγότερο μόνος αισθάνεται τόσο περισσότερο επικοινωνεί με το κινητό;

Πάντως είναι σαφές ότι η δυνατότητα επικοινωνίας με τους φίλους του/της μειώνει δραστικά, αλλά πρόσκαιρα, το συχνά αβάσταχτο αίσθημα μοναξιάς των εφήβων. Οσο για τις «ανούσιες κινητές κουβεντούλες» μεταξύ των εφήβων, αυτές μάλλον αποτελούν έναν τρόπο επιβεβαίωσης ότι βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος με τον άλλο. Γεγονός που με τη σειρά του μειώνει δραστικά το αίσθημα μοναξιάς ή απελπισίας που τόσο συχνά καταλαμβάνει τους εφήβους. Δυστυχώς, όμως, συχνά το τίμημα που πληρώνουν οι έφηβοι από αυτή την απρόσωπη και ιδιότυπη «κινητή ψυχοθεραπεία» είναι αρκετά υψηλό.[...]

---

Τιμ Μπέρνερς-Λι: «Ο Παγκόσμιος Ιστός να παραμείνει αξιόπιστος»

Ο «πατέρας» του Ιστού, σερ Τιμ Μπέρνερς - Λι, βρέθηκε στη χώρα μας στο πλαίσιο του 1ου Διεθνούς Συνεδρίου για την Επιστήμη του Ιστού που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του «Ελληνικού Κόσμου». Σε συνέντευξή του στην Καθημερινή αναλύει τους στόχους του World Wide Web Foundation, του οποίου είναι ιδρυτής, εξηγεί τους λόγους που οδήγησαν στην ανάγκη δημιουργίας της Επιστήμης του Ιστού, ενώ υπεραμύνεται της διατήρησης του ελεύθερου χαρακτήρα του Ιστού, τονίζοντας τη σημασία διατήρησης της πολιτισμικής ταυτότητας κάθε κοινότητας στο Web.

Αξίζει τον κόπο να τη διαβάσετε!

---

Το RSS με απλά λόγια

Η μετάφραση από το dotSub.com. Επισκεφτείτε το και, αν έχετε χρόνο και διάθεση, βοηθήστε στη μετάφραση περισσότερων βίντεο στα ελληνικά.

---

To Twitter με απλά λόγια

Η μετάφραση από το dotSub.com. Επισκεφτείτε το και, αν έχετε χρόνο και διάθεση, βοηθήστε στη μετάφραση περισσότερων βίντεο στα ελληνικά.

---

MS Office Labs 2019

Βίντεο της Microsoft με τις αλλαγές που έρχονται. Έξυπνες οθόνες αφής, τρισδιάστατες εφαρμογές, διάδραση, εκπαιδευτική τεχνολογία, ευφυείς πιστωτικές κάρτες και άλλα θαυμαστά.

[youtube /v/nq3EeZz-W3A&hl=en&fs=1]

---

Street View και προσωπικά δεδομένα

Η Google κατόρθωσε να κερδίσει στην εκδίκαση της πρώτης υπόθεσης που εκδικάστηκε εναντίον της εφαρμογής της Street View. Αμερικανικό δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμη την αγωγή ζευγαριού από το Πίτσμπουργκ σε βάρος της «Google» για παραβίαση του ιδιωτικού τους βίου με αφορμή την εμφάνιση φωτογραφιών της κατοικίας τους στο διαδικτυακό πρόγραμμα χαρτών της εταιρείας, ευρύτερα γνωστού ως «Street View». Η δικαστής έκρινε ότι οι Κριστίν και Ααρον Μπόρινγκ δεν κατόρθωσαν να αποδείξουν ότι η χρήση των φωτογραφιών από το πρόγραμμα συνιστά παραβίαση του ιδιωτικού τους βίου και καταπάτηση περιουσίας.

Παρά την απαλλαγή της όμως, πληθαίνουν οι φωνές εκείνων που ανησυχούν για την ανάπτυξη ενός δικτύου εφαρμογών που μετατρέπουν τα προσωπικά σε δημόσια δεδομένα. Σε άρθρο του στην International Herald Tribune, που αναδημοσιεύει η Καθημερινή, ο Peter Funt, τηλεπαρουσιαστής και δημοσιογράφος, ο οποίος ας σημειωθεί ότι είναι γιος του ανθρώπου που εισήγαγε την Candid Camera στην αμερικάνική τηλεόραση, εκφράζει τις ανησυχίες του:

"Η Google ασχολείται με το Street Views εδώ και δύο χρόνια. Τα ψηφιακά αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, αλλά απαιτούν έμμισθους οδηγούς, γνωστούς ως GeoImmersive Data Producers, που πηγαινοέρχονται συνεχώς στους δρόμους συλλέγοντας στοιχεία από κάμερες τοποθετημένες σε στέγες.

Η Βοστώνη ήταν μια από τις πρώτες πόλεις που «αιχμαλωτίστηκαν» από το Street Views. Όταν το σύστημα αυτό φτάνει σε μια κοινότητα, προκαλεί συνήθως έντονες συζητήσεις. Για μερικούς, είναι μια εξωφρενική επιδρομή στην προσωπική ζωή. Για άλλους, περιλαμβανομένης της διεύθυνσης του Google, είναι απλώς μια χρήσιμη ?και εμπορικά αξιοποιήσιμη? καινοτομία της νέας τεχνολογίας.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει προειδοποιήσει την Google να μη φωτογραφίζει στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Και υπάρχει και η κωμόπολη Νορθ Οουκς, στη Μινεζότα, που το δημοτικό της συμβούλιο επικοινώνησε με την εταιρεία και απαίτησε, εκ μέρους των 4.500 κατοίκων της, να σβηστούν όλες οι φωτογραφίες που είχαν ληφθεί εκεί. Υπάρχουν νόμοι που διαχωρίζουν τη δημόσια ιδιοκτησία από την ιδιωτική, τα δημόσια πρόσωπα από τους απλούς ιδιώτες, απαιτώντας διαφορετική μεταχείριση ως προς την έκθεσή τους στη δημοσιότητα. Ωστόσο, στο σύμπαν του Google αυτά τα σύνορα γίνονται θολά.

Τι θα γινόταν αν στάθμευα ένα τηλεοπτικό συνεργείο σε δημόσιο δρόμο έξω από το σπίτι σας και επί πολλές εβδομάδες κινηματογραφούσα κάθε σας κίνηση; Και πώς θα σας φαινόταν αν ξεχώριζα τις πιο αστείες στιγμές ?όταν π.χ. πατήσατε το παρτέρι με τις τουλίπες προσπαθώντας να παρκάρετε ή όταν γλιστρήσατε κυνηγώντας τη γάτα του γείτονα? και κατόπιν μετέδιδα τηλεοπτικά το φιλμ χωρίς την άδειά σας (σε αντίθεση με την Candid Camera, το σόου που επινόησε ο Αλεν Φαντ, ο πατέρας μου, το 1948);

Τι θα γινόταν αν κάποιος ξεχώριζε ανάμεσα σε χιλιάδες φωτογραφίες του Street Views τα σπίτια που χρειάζονται επισκευές και πουλούσε μετά τα δεδομένα αυτά σε μια οικοδομική εταιρεία;

Με κάθε τεχνολογική καινοτομία, μερικοί νόμοι χρειάζονται επανεξέταση. Το ίδιο και ο τρόπος που προσδιορίζουμε την ιδιωτική μας ζωή. Όπως ο πατέρας μου, έχω περάσει πολλά χρόνια της ζωής μου φωτογραφίζοντας ανυποψίαστους ανθρώπους. Και μπορώ να πω ότι οι τελευταίες εξελίξεις με ανησυχούν. Είναι άλλο να έχεις μία και μοναδική σύντομη συνάντηση με μια κρυμμένη κάμερα. Και είναι άλλο, όπως είπε ο Όργουελ, «να σκέφτεσαι ότι κάθε ήχος που κάνεις ακούγεται και κάθε κίνησή σου καταγράφεται.

---