aren't you really poor now?

Ε, μα πια...

Η Ιστορία της Γης σε 3:30

Η ιστορία της Γης σε 3:30. Καταπληκτικό βιντεάκι σε stop motion, δημιουργημένο από τους Kalle Mattson και Kevin Parry. 

(μια εμφάνιση εξωγήινων πριν την κατασκευή των πυραμίδων την εκλαμβάνω ως inside joke)

Laptop ergonomics

  

Δεν είναι ανάγκη να πάθουμε σκολίωση για να μάθουμε...

LightBox 365: Η χρονιά που πέρασε με φωτογραφίες

365 φωτογραφίες, μια για κάθε μέρα, της χρονιάς που πέρασε, συγκεντρωμένες από το LightBox 365. Εκπληκτική φωτογραφική ανασκόπηση μιας χρονιάς που δύσκολα θα ξεχάσουμε...

Πώς ανοίγει;

Κουτόφραγκοι! Εμείς έχουμε DVD.

Ωραίες εποχές

Όταν πήγαινα σχολείο (...δε θέλω σχόλια) ο πατέρας μου συνήθιζε να ρωτά κάθε χρόνο τέτοιες μέρες:

-Τι σας έκαναν σήμερα στο σχολείο;
- Ε, μπήκε ένας κύριος, μας είπε τι θα κάνουμε φέτος, μας μοίρασαν κάτι βιβλία και μετά μας είπαν να φύγουμε.

Την επόμενη μέρα τα ίδια:

-Τι σας έκαναν σήμερα στο σχολείο;

- Ε, μπήκε μια κυρία, μας είπε τι θα κάνουμε φέτος, μας μοίρασαν κάτι βιβλία και μετά μας είπαν να φύγουμε.

Την τρίτη μέρα πάλι τα ίδια:

-Τι σας έκαναν σήμερα στο σχολείο;

- Ε, μπήκε μια κυρία, μας είπε τι θα κάνουμε φέτος, μας μοίρασαν κάτι βιβλία και μετά μας είπαν να φύγουμε.

Έπαιρνε το πολύ σοβαρό του κι έλεγε:

- Μου φαίνεται ότι ΤΖΑΜΠΑ σε στέλνουμε σχολείο!

ΩΡΑΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ!

Αντίο Λεωνίδα!

Θα θυμάμαι πάντα το ζεστό χαμόγελο, τη σοφία, τη βαθιά ανθρωπιά. 

Κι ας βρέθηκα έκτοτε σχεδόν πάντα απέναντι,

θα θυμάμαι πάντα

τη ζεστή βραδιά του Ιουνίου 1984

Πλατεία Συντάγματος

στα δυο λεπτά σιγής για τον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

τη φυσαρμόνικα του Πάσπα να παίζει

Παντιέρα Ρόσσα

κι όλα να φαίνονται δυνατά

κι ανθρώπινα...

Δείτε

Οι πιο αποτυχημένες τεχνολογικές προβλέψεις

"Νομίζω ότι η παγκόσμια αγορά δε σηκώνει πάνω από πέντε υπολογιστές". Τάδε έφη Thomas Watson, πρόεδρος της IBM, εν έτει 1943. Αυτή και άλλες απίθανες προβλέψεις παρουσιάζονται στο απολαυστικό infographic του visual.ly. Γιατί οι "ειδικοί" και οι τεχνοκράτες σπανίως έχουν δίκιο...

Το σκιάδιον και η κουκούλα

Απολαυστικό το άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή ανασύρει από το σεντούκι της ιστορίας τα Σκιαδικά, τα επεισόδια του 1859, με αφορμή το σκιάδιον, το ψαθάκι των αντιδυναστικών νεαρών της εποχής. Οι αναλογίες με όσα απίθανα ακούμε στις μέρες μας για τις κουκούλες και τα φούτερ κάτι παραπάνω από εμφανείς.  Άλλο τόσο εμφανείς και οι αναλογίες ανάμεσα στις εκάστοτε "παλαιές γενεές"...

[...]Ας πάμε ωστόσο, με όχημα την προχθεσινή εθνική επέτειο, στις πρώτες μετεπαναστατικές δεκαετίες, όταν η φουστανέλα δεν είχε καταχωνιαστεί ακόμα στα σεντούκια. Στις 10 και 11 Μαΐου 1859, λοιπόν, έμελλε να αρχίσει η επαλήθευση όσων προφήτευε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης βλέποντας να χτίζεται το Πανεπιστήμιο: «Το σπίτι ετούτο [το Πανεπιστήμιο δηλαδή] θα φάει το σπίτι εκείνο [το Παλάτι]». Τρία χρόνια μετά την αντιδυναστική εξέγερση της σπουδάζουσας νεολαίας το 1859, σύμβολο της οποίας υπήρξε ένα στοιχείο της ενδυμασίας τους, το σκιάδιο, επιτεύχθηκε η έξωση του Οθωνα. Προσημειώνοντας ότι η ίδια η ιστορία απαγορεύει την εξίσωση εποχών και συμβόλων (το σκιάδιο αποκαλύπτει πανηγυρικά, η κουκούλα ή το μαντίλι, που φοριούνται «εξ ιδεολογίας» ή απλώς για άμυνα, όταν πέφτουν βροχή τα χημικά, καλύπτουν), θυμίζω εν συντομία όσα έλαβαν χώρα το 1859, τα λεγόμενα «Σκιαδικά»: Με αφορμή την ιδέα του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή, υπουργού Εξωτερικών τότε, να στηριχθεί η εγχώρια παραγωγή, οι νέοι στις κυριακάτικες εξόδους τους στο Πεδίον του Άρεως άρχισαν να εμφανίζονται φορώντας στην κεφαλή τους ένα σιφνιώτικο ψαθάκι, σκιάδιον στην καθαρεύουσα, στολισμένο με γαλανόλευκη κορδελίτσα. Με τούτη την απλή κίνηση, οι «Γαριβαλδινοί» ήθελαν να καταδείξουν την πολιτική τους αντίθεση απέναντι στους ξένους, και βέβαια απέναντι στους εν Ελλάδι ξενόφιλους ή και ξενόδουλους, τους «Αυστριακούς», που φορούσαν άσπρα ψηλά καπέλα. Οι εισαγωγείς ευρωπαϊκών καπέλων, βλέποντας ότι κινδύνευαν να χάσουν την πελατεία τους αν γενικευόταν η αντιξενική μόδα, έστειλαν υπαλλήλους τους στο Πεδίον το Αρεως, με κουρελιασμένα και βρώμικα σκιάδια στην κεφαλή τους, για να διακωμωδήσουν τον αγώνα των μαθητών και φοιτητών. Προκλητικοί οι μπιστικοί των εισαγωγέων εξερέθισαν τους σκιαδιοφόρους και η συμπλοκή δεν άργησε. Δεν άργησε επίσης να καταφτάσει η Χωροφυλακή, η οποία ξυλοφόρτωσε τους σπουδαστές και συνέλαβε τρεις. Με το κεφάλι τους αγύριστο κάτω από το σκιάδιό τους, οι ξυλοκοπηθέντες κινήθηκαν προς τα Εξάρχεια και πολιόρκησαν το αστυνομικό τμήμα της Νεάπολης, απαιτώντας να αποφυλακιστούν οι τρεις σύντροφοί τους της «Χρυσής Νεολαίας».

Κατά το συνήθειό τους, οι δυνάμεις της τάξεως τους προπηλακίζουν εκ νέου και οι εξεγερμένοι υποχωρούν προς το καφενείο «Η Ωραία Ελλάς», Ερμού και Αιόλου, όπoυ ανασυγκροτούνται. Η διαδήλωσή τους, που ανέβηκε την Ερμού και στην οποία συμμετείχαν πια και «εξωφοιτητικά στοιχεία» (έτσι τα λέμε τώρα, τότε τα έλεγαν «ετερογενή»), στρέφεται κατά των Ανακτόρων. Αγριο έπεσε το ξύλο κατά των διαδηλωτών και την επομένη. Αποτέλεσμα, να καταφύγουν οι Σκιαδιστές στο Πανεπιστήμιο και να προχωρήσουν σε κατάληψή του, την πρώτη της ιστορίας του. Εκεί πολιορκούνται από τους χωροφύλακες, που τα ξημερώματα εισβάλλουν πυροβολώντας. Οι καταληψίες αμύνονται πετώντας πέτρες και ξύλα, πλην οι χωροφύλακες καταλαμβάνουν τμήμα του Πανεπιστημίου και τραυματίζουν βαριά δύο φοιτητές. Συλλαμβάνονται και παραπέμπονται περί τους σαράντα «στασιαστές», ο δε υπουργός Παιδείας κλείνει το Πανεπιστήμιο για δύο μέρες και εγκαθιστά στο εσωτερικό του στρατιωτική φρουρά τριάντα ανδρών (κάτι τέτοιο ορέγονται ίσως και τώρα οι φαιότεροι εκ των ασυλομάχων).

«Η νεολαία των Αθηνών, εξαφθείσα τυχαίως εκ της υποθέσεως των διαβοήτων σκιαδίων», έγραφε ο Μεσολογγίτης Επαμεινώδας Δεληγιώργης, φλογερός αντιδυναστικός, ηγέτης της «Χρυσής Νεολαίας» και μετέπειτα πρωθυπουργός, «επέδειξεν χαρακτήρα λαμπρόν. Απέδειξε διά του ενθουσιασμού και των πράξεών της, δύο ιδίως συμπτώματα: πρώτον ότι, καίτοι μη πάσχουσα ως μη διωκομένη, αισθάνεται τα παθήματα των άλλων. Δεύτερον ότι η παλαιά γενεά, ης είναι τέκνον, αν και υπηρέτησεν και υπηρετεί το φθοροποιόν σύστημα, μολαταύτα σώζει την συναίσθησιν του κακού». Δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο για τη σύγχρονή μας «παλαιά γενεά», για την οποία το «κακό» είναι η ίδια η νεολαία, όταν εξεγείρεται χλευάζοντας κομματικές γραμμές και σχήματα... Γι’ αυτό και την καταδικάζει συλλήβδην σαν «κουκουλοφόρο», ακόμα κι αν διαμαρτύρεται και διεκδικεί με φανερό πρόσωπο και καθαρή φωνή.

---

Ο Πρωθυπουργός στο Twitter

Είναι να μη σου "ξεφύγει" κάτι σ' αυτή τη χώρα. Ή, ακόμη χειρότερα, να μη ξεφύγει ότι σου ξέφυγε. Όλα κι όλα, οι απόγονοι του Αριστοφάνη έχουν χιούμορ. Χιούμορ καυστικό, ανατρεπτικό, ανελέητο.

Διέρρευσε ότι ξέφυγε του Πρωθυπουργού ότι "...είναι κουρασμένος". Έπεσαν να τον φάνε τον άνθρωπο. Οι εντός, εκτός (και επί τα αυτά) αντιπολιτευόμενοι βρήκαν την ευκαιρία να τον χτυπήσουν. Οι γελοιογράφοι να τον διακωμωδήσουν. Οι δημοσιογράφοι να τον επικρίνουν. Πάω στοίχημα ότι οι μισές επιθεωρήσεις του καλοκαιριού μ' αυτό θα ασχολούνται.

Κάποιος πήγε ακόμα πιο μακριά. Έφτιαξε στο twitter το profile Kostakaramanlis και άρχισε την ανελέητη διακωμώδηση.

Ο "πρωθυπουργός", που στο bio του δηλώνει θύμα των περιστάσεων, φέρεται να δηλώνει στο τελευταίο του tweet: "επιτέλους βρηκα τη δεύτερη κάλτσα μου. Νέος στόχος: να περασω ολο το ΣΚ φορωντας πιτζάμες".

Σε παλιότερα tweets:

• Αύριο κλείνω κι εγώ τα φώτα. Ούτως ή άλλως τέτοια ώρα κοιμάμαι


• Καλά πήγε η συνάντηση με Βγενό. Κουβεντιάσαμε για τον Τεν Κάτε, το γήπεδο, και άλλα σοβαρά θέματα.


• Απόγνωση είναι: Το να είσαι πρωθυπουργός χώρας και το Lost 5x10 να σου κατεβαίνει με 25kb/s


• Σε αίτημα ρουσφετιού: @macsphere Δυστυχώς δεν μπορώ να σας εξυπηρετήσω. Απευθυνθείτε σε κάποιον υπουργό. Ή σε κάποιον με αρμοδιότητες, γενικότερα.


• Βρέχει έξω. Τα παιδιά κοιμούνται, η γυναίκα βλέπει Μάκη, η ομάδα έχασε. Τέτοιες στιγμές θα ήθελα να είμαι ζωγράφος. Ή ποιητής. Ή κουλουράς.


• 7 εκατομμύρια δίνει το Τζόκερ σήμερα. Και μετά λένε ότι δεν κάνουμε τίποτα για τη φτώχια.
  
• Πολύς κόσμος δεν συνειδητοποιεί πόσο ψηλή είναι η Ντόρα. Είναι ψηλότερη από το Μητσοτάκη. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ψηλώνει ακόμα.


• Δεν μου κολλάει ύπνος απόψε. Το βάρος της ευθύνης πέφτει πάνω μου βαρύ. Και του μουσακά επίσης


• (Τελευταίο-και θανατερό) Ο Αντώναρος είπε κάτι πετυχημένο σήμερα, σίγουρα κατά λάθος. Τον ρώτησαν για την κούρασή μου, κι απάντησε "Αυτό το θέμα το 'χουμε εξαντλήσει"



---

Έφηβοι και κινητή τηλεφωνία: Ανάγκη ένταξης και επικοινωνιακή βουλιμία

Εκπαιδευτικοί και γονείς αναρωτιούνται συχνά για την εξάρτηση των εφήβων από τα κινητά τους. "Τι στο καλό λένε συνεχώς αυτά τα παιδιά;", "γιατί στέλνουν SMS όλη την ώρα;", "γιατί μιλούν στο κινητό ενώ μπορούν να τα πουν από το σταθερό;", "γιατί συνομιλούν στο κινητό ενώ ήταν μαζί πριν από πέντε λεπτά;"

Στα ερωτήματα προσπαθεί να δώσει απάντηση ενδιαφέρον άρθρο στην Ελευθεροτυπία.

[...]Ολες οι έρευνες συμφωνούν ότι η γενικευμένη χρήση κινητών ήδη από την προεφηβική αλλά κυρίως κατά την εφηβική ηλικία έχει ήδη αλλάξει σημαντικά τη ζωή των νέων ανθρώπων. Πρώτα απ' όλα έχει ανατρέψει τους χρόνους και τους τρόπους διαχείρισης και οργάνωσης της ζωής κάθε εφήβου. Χάρη στο κινητό του ένας έφηβος μπορεί να οργανώνει γρήγορα συναντήσεις με τους φίλους του και να ενημερώνει τους γονείς του για τις κινήσεις του.

Λόγω του υπερβολικά φορτωμένου προγράμματος δραστηριοτήτων, το κινητό είναι απαραίτητο εργαλείο για την οργάνωση του λιγοστού ελεύθερου χρόνου των νέων. Επιπλέον, οι έφηβοι θεωρούν ότι η ίδια η συσκευή αντανακλά την προσωπικότητά τους, γι' αυτό αλλάζουν διαρκώς κινητά ακολουθώντας τη μόδα. Κάτι που εξάλλου ισχύει και στα λεγόμενα «αιώνια παιδιά»: τους μεσήλικες γονείς ή τους υπερήλικες παππούδες τους.

 Υπάρχει, ωστόσο, μια αξιοσημείωτη διαφορά ανάμεσα στους ενήλικους και τους ανήλικους χρήστες της κινητής τηλεφωνίας. Η κατοχή και η χρήση κινητού από έναν έφηβο αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την κοινωνική του ένταξη και συνεπώς για την προσωπική του αυτοεκτίμηση. Πράγματι, η μη κατοχή κινητού καθιστά τεχνολογικά, άρα και επικοινωνιακά, αναλφάβητο τον έφηβο και οδηγεί αναπόφευκτα στον κοινωνικό αποκλεισμό του.

Γιατί όμως τα κινητά αποτελούν σήμερα απαραίτητο «εξάρτημα» της ζωής κάθε εφήβου; Ισως επειδή υποσυνείδητα φαίνεται πως ικανοποιούν τις ιδιαίτερα έντονες σε αυτή την ηλικία ανάγκες για επικοινωνία και συντροφικότητα. Αυτές οι «ακραίες» επικοινωνιακές ανάγκες των εφήβων εκδηλώνονται στο πάθος και την ταχύτητα με την οποία ανταλλάσσουν γραπτά μνήματα (SMS) ή τηλεφωνήματα αμέσως έπειτα από κάθε τους συνάντηση.

«Μα τέλος πάντων, τι λένε συνεχώς αυτά τα παιδιά;», επαναλαμβάνουν μονότονα οι σκανδαλισμένοι γονείς τους. Για να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα ο Nicola Doring, καθηγητής ψυχολογίας της επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Ilmenau της Γερμανίας, που ανέλυσε λεπτομερώς το περιεχόμενο 1.000 SMS τα οποία είχαν ανταλλάξει μεταξύ τους έφηβοι. Διαπίστωσε λοιπόν ότι ο σκοπός αυτής της έντονης αλληλογραφικής δραστηριότητας των νέων υπερβαίνει κατά πολύ το πληροφοριακό της περιεχόμενο. Κοντολογίς, δεν έχει απολύτως καμία σημασία τι λένε, αυτό που έχει σημασία είναι να μιλάνε.

Μήπως τελικά έχουν κάποιο δίκιο οι γονείς που απελπίζονται για τις ατελείωτες «κινητές αερολογίες» των παιδιών τους και κυρίως για τους υψηλούς τηλεφωνικούς λογαριασμούς που πληρώνουν;

Μια μεγάλη νορβηγική μελέτη ρίχνει κάποιο φως σε αυτή τη βουλιμική και μάλλον δαπανηρή (για τους γονείς) επικοινωνιακή δραστηριότητα των σημερινών εφήβων. Στην έρευνα συμμετείχαν περίπου 12 χιλιάδες νεαροί εθελοντές ηλικίας 13-19 ετών, οι οποίοι απάντησαν σε μια σειρά από ερωτήσεις σχετικά με το περιεχόμενο των συνομιλιών τους μέσω κινητού. Το βασικό συμπέρασμα που προέκυψε ήταν ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιεί το κινητό του ένας έφηβος, μιλώντας ή ανταλλάσσοντας SMS, τόσο λιγότερο αισθάνεται μόνος! Βέβαια η έρευνα αυτή δεν διευκρινίζει τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος: επικοινωνεί με το κινητό επειδή αισθάνεται μόνος ή, αντίθετα, όσο λιγότερο μόνος αισθάνεται τόσο περισσότερο επικοινωνεί με το κινητό;

Πάντως είναι σαφές ότι η δυνατότητα επικοινωνίας με τους φίλους του/της μειώνει δραστικά, αλλά πρόσκαιρα, το συχνά αβάσταχτο αίσθημα μοναξιάς των εφήβων. Οσο για τις «ανούσιες κινητές κουβεντούλες» μεταξύ των εφήβων, αυτές μάλλον αποτελούν έναν τρόπο επιβεβαίωσης ότι βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος με τον άλλο. Γεγονός που με τη σειρά του μειώνει δραστικά το αίσθημα μοναξιάς ή απελπισίας που τόσο συχνά καταλαμβάνει τους εφήβους. Δυστυχώς, όμως, συχνά το τίμημα που πληρώνουν οι έφηβοι από αυτή την απρόσωπη και ιδιότυπη «κινητή ψυχοθεραπεία» είναι αρκετά υψηλό.[...]

---

Γλώσσες σε κίνδυνο!

Όταν ακούμε για γλώσσες που κινδυνεύουν ο νους μας ταξιδεύει σχεδόν πάντα μακριά από τη γειτονιά μας, στην Αφρική π.χ, στην Αυστραλία ή στη Λατινική Αμερική.

Κι όμως, μια ματιά στον χάρτη που παραθέτουμε μπορεί να μας αλλάξει γνώμη.

Σύμφωνα με την καταπληκτική διαδραστική εφαρμογή της UNESCO,  2488 γλώσσες στον πλανήτη βρίσκονται σε κίνδυνο, αρκετές απ' αυτές όχι μόνο στη γειτονιά μας αλλά και μέσα στην ίδια μας τη χώρα. Πολλές απ' αυτές έχουν πλέον μόνον ακαδημαϊκό ενδιαφέρον καθώς οι μεγάλες γεωπολιτικές αναστατώσεις τις εξαφάνισαν μαζί με τους λαούς που τις μιλούσαν, άλλες χρησιμοποιούνται πλέον από λίγες δεκάδες ανθρώπους, γι άλλες δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία καθώς βρίσκονται στο στόχαστρο πολιτικών διώξεων και επιδιώκεται η αφομοίωση των πληθυσμών που τις μιλούν.

Για κάθε γλώσσα που βρίσκεται σε κίνδυνο μπορείτε να βρείτε πληροφορίες (και μάλιστα αρκετά τεκμηριωμένες) για τη διασπορά των πληθυσμών που τις χρησιμοποιούν, για το συνολικό αριθμό των ανθρώπων που τις γνωρίζουν ή τις χρησιμοποιούν καθώς και παραπομπές σε σχετικές έρευνες. Οι χρήστες της υπηρεσίας μπορούν επίσης να συνεισφέρουν με σχόλια, παρατηρήσεις και επιπλέον στοιχεία.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο "Άτλαντας" με τις γλώσσες που βρίσκονται σε κίνδυνο καθώς και τα συνοδευτικά κείμενα (ένα εξαιρετικά βαρύ pdf που θα δοκιμάσει την υπομονή σας μέχρι να μεταφορφωθεί στον υπολογιστή σας).

Όσο για την Ελλάδα; Η εφαρμογή της UNESCO καταγράφει 10 γλώσσες που είτε βρίσκονται σε κίνδυνο είτε δεν μιλιούνται πια στον ελλαδικό χώρο. Κάποιες σας έρχονται εύκολα στο νου (Αρβανίτικα, Βλάχικα, Τσακώνικα). Για τις υπόλοιπες θα χρειαστεί να επισκεφτείτε τον δικτυακό τόπο της UNESCO (για να έχετε κίνητρο...)

Δείτε:

• Intangible Cultural Heritage - Endangered languages


• Ο χάρτης της UNESCO με τις γλώσσες σε κίνδυνο (pdf)

---

My Europeana

Με ηλεκτρονικό μήνυμα που έφτασε πριν από λίγο, η Europeana πληροφορεί ότι άρχισε η λειτουργία μιας σειράς διαδραστικών υπηρεσιών. Από αυτές σημαντικότερη είναι η MyEyropeana, που παρέχει στον εγγεγραμμένο χρήστη τη δυνατότητα να αποθηκεύει έρευνες, να ορίζει ψηφιακούς πόρους ως σελιδοδείκτες ή να προσθέτει τους δικούς του φακέλους.

Θυμίζουμε ότι η ευρωπαϊκή ψηφιακή βιβλιοθήκη δίνει πρόσβαση σε δύο εκατομμύρια βιβλία, χάρτες, ηχογραφήσεις, φωτογραφίες, αρχειακά έγγραφα, πίνακες και ταινίες, υλικά προερχόμενα από εθνικές βιβλιοθήκες και πολιτιστικά ιδρύματα των 27 κρατών μελών της ΕΕ.

---

Ο χειρότερος καλλιτέχνης της Αμερικής

Χαρακτηρίστηκε από τους Times της Νέας Υόρκης ως ένας από τους "χειρότερους καλλιτέχνες της Αμερικής". Ηταν το 1962 όταν στην ίδια γκαλερί συστεγάζονταν για πρώτη φορά, υπό την κατηγοριοποίηση «νέοι ρεαλιστές», οι Αντι Γουόρχολ, Κλάες Ολτενσμπεργκ, Τομ Βέσελμαν, Τζέιμς Ρόζενκουιστ και Ρόι Λιχτενστάιν. Ο καμβάς με την ξανθιά γυναίκα που χορεύει με τη χρωματιστή μπάλα δίπλα στην παραλία εκτίθεται προς το παρόν στον οίκο Κρίστις στο Λονδίνο, ενώ θα δημοπρατηθεί στις 13 Μαΐου στη Νέα Υόρκη για -το λιγότερο- τρία με πέντε εκατομμύρια ευρώ.

Δεν ξέρω αν η εκδίκηση είναι πιάτο που τρώγεται κρύο, ενίοτε όμως στοιχίζει ακριβά.

Δείτε:

• Τον ιστοτόπο του Ιδρύματος Roy Lichtenstein


• Βιογραφία και κριτικές στο artchive


• Λήμμα για τον Roy Lichtenstein στην wikipedia

---

Παγκόσμια Ημέρα Νερού

[youtube /v/DEnlrE4iMBU&hl=en&fs=1]

Παγκόσμια Ημέρα Νερού η σημερινή. Φέτος, θεματικός άξονας της Παγκόσμιας Ημέρας είναι τα διασυνοριακά ύδατα - οι υδάτινοι διάδρομοι, δηλαδή, που ενώνουν τα σύνορα μεταξύ κρατών.

Υπάρχουν 263 διασυνοριακοί υδάτινοι διάδρομοι που ενώνουν 145 χώρες και οι οποίοι εκτός από φυσικό σύνορο, αποτελούν διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ των κρατών.Η έλλειψη νερού, ωστόσο, έχει εγείρει φόβους ότι τα διασυνοριακά ύδατα θα αποτελέσουν στο μέλλον πεδίο διαμάχης.

Τα στοιχεία της UNESCO για την έλλειψη του πολύτιμου αγαθού είναι απογοητευτικά. Έτσι σύμφωνα με αυτά προβλέπεται ότι η έλλειψή του θα αναχθεί σε μείζον γεωπολιτικό θέμα, καθώς το 2050, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα έχει ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια, ενώ η ζήτηση για νερό θα αυξηθεί κατά 64 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως.

Παράλληλα το 2030, περισσότεροι από 5 δισ. άνθρωποι δεν θα έχουν πρόσβαση σε αξιόπιστο σύστημα καθαρισμού του νερού.Σήμερα η UNESCO υποστηρίζει ότι στις αναπτυσσόμενες χώρες το 80% των ασθενειών συνδέονται με το νερό, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 3 εκατομμύρια άνθρωποι να χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο εξαιτίας της κακής ποιότητας πόσιμου νερού που καταναλώνουν.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ δήλωσε: «Ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός καταναλώνει περισσότερο πόσιμο νερό, η κλιματική αλλαγή έχει ως συνέπεια τη μείωση του νερού σε πολλές περιοχές του κόσμου. Οι πάγοι λιώνουν, η πρόβλεψη των βροχοπτώσεων γίνεται δυσκολότερη, ενώ φαινόμενα όπως οι πλημμύρες και οι ξηρασίες γίνονται ολοένα και πιο ακραία. Η προσεκτική διαχείριση των υδάτινων πόρων και η εξισορρόπηση των διάφορων αναγκών για νερό είναι ζητήματα ζωτικής σημασίας».

Δείτε:

• Άρθρο στα ΝΕΑ


• Άρθρο στο Tvxs.gr

---