131 συμβουλές για νέους εκπαιδευτικούς

Ο Richard Byrne, κάτοχος του blog Free Technology for Teachers, ζήτησε την προηγούμενη Κυριακή από τους αναγνώστες του εκπαιδευτικούς να δώσουν από μια συμβουλή σε νέους εκπαιδευτικούς. 131 εκπαιδευτικοί ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και το αποτέλεσμα ήταν μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση που επιμελήθηκε ο Byrne.
Είτε είστε νέος εκπαιδευτικός είτε όχι, η παρουσίαση αξίζει το χρόνο σας.
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: όλες σχεδόν οι αναφορές στους μέντορες και τη θεσμική συμβουλευτική είναι αρνητικές. Λέτε να ξέρουν κάτι παραπάνω όσοι έζησαν την εφαρμογή του θεσμού;

Η ύλη των Πανελλαδικών Εξετάσεων

Το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε την εξεταστέα ύλη των πανελλαδικά εξεταζομένων μαθημάτων για τη Γ΄ Λυκείου των Γενικών Λυκείων και τη Δ΄ Λυκείου των Εσπερινών. Μικρή πρόοδος: η ύλη ανακοινώνεται πριν την έναρξη του σχολικού έτους. Ας ευχηθούμε ότι την επόμενη χρονιά θα έχουμε την ύλη στην αρχή του καλοκαιριού καθώς η έγκαιρη γνωστοποίησή της είναι σημαντική και για τους μαθητές που προετοιμάζονται για τις εξετάσεις και για τους εκπαιδευτικούς που πρέπει να σχεδιάσουν τη διδασκαλία τους εγκαίρως. Δεν είναι δα και κρατικό μυστικό...

Από μια πρόχειρη ματιά στην ύλη της Θεωρητικής δε φαίνεται να υπάρχουν αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά με εξαίρεση τη Νεοελληνική Λογοτεχνία στην ύλη της οποίας δεν περιλαμβάνονται τα δυο ποιήματα της Κικής Δημουλά. Θα ήταν ενδιαφέρον να βλέπαμε το σκεπτικό που οδήγησε τους υπεύθυνους στην απόφαση καθώς τα ποιήματα κινούνται κοντά στην αναγνωστική πρόσληψη των μαθητών και κεντρίζουν πάντα το ενδιαφέρον τους...

• Η ύλη της Γ΄ Λυκείου των Γενικών Λυκείων
• Η ύλη της Δ΄ Λυκείου των Εσπερινών Λυκείων

Ars Grammatica

p>Η κ. Αδαμίδου παρουσιάζει στο ιστολόγιό της, την Ars Grammatica, μια πλατφόρμα ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης για τη διδασκαλία της γραμματικής της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, που προσφέρει τη δυνατότητα στο χρήστη να διαβάσει τη θεωρία και να λ<ύσει ασκήσεις.

Πέρα από το γεγονός ότι η προσπάθεια είναι αξιόλογη, ο δημιουργός της πλατφόρμας στο ιστολόγιο που δημιούργησε για την υποστήριξή της, αναφέρεται και στο λογισμικό που χρησιμοποίησε για την υλοποίησή της. Πρόκειται για το -άγνωστο σε μένα- Claroline, LMS ανοικτού κώδικα, το οποίο από χτες που ασχολούμαι μαζί του μου "άναψε φωτιές", καθώς φαίνεται σταθερό, λιγότερο απαιτητικό από το Moodle σε υπολογιστικούς πόρους και φαίνεται να συνεργάζεται καλύτερα με τους servers του Σχολικού Δικτύου (πότε θα καταλάβουν στο ΠΣΔ ότι ασφάλεια δε σημαίνει κλείδωμα των μισών δυνατοτήτων της php με την ενεργοποίηση του safe mode;). Για πιο αναλυτικές πληροφορίες και εντυπώσεις από το Claroline θα επανέλθω με νέα ανάρτηση.

Δείτε:

• Ars Grammatica


• Τα ιστολόγια του δημιουργού Ars Grammatica και Ephilology


• Claroline
  
  
  
  

  Ars Grammatica Tutorial from Chris Christodoulou on Vimeo.

  
  

Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών 1899 - 1999 ή πώς να ακυρώσετε μια καλή προσπάθεια...

Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο συγκέντρωσε το σύνολο των νομοθετικών κειμένων (νόμοι, διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις) της περιόδου 1899 - 1999 που αφορούν ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα και τα παρουσιάζει ταξινομημένα με βάση την ημερομηνία έκδοσής τους στον ιστότοπό του. Η προσπάθεια είναι από μόνη της εξαιρετικά σημαντική καθώς δίνει τη δυνατότητα όχι μόνο στους ερευνητές αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο να ανατρέξει σε κείμενα που προσδιόρισαν εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές σ' όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα.

"Με τη συλλογή αυτή του Π.Ι.", όπως σημειώνει στο εισαγωγικό του σημείωμα ο Σωτήριος Γκλαβάς, "δίνεται η δυνατότητα μιας ολικής εικόνας και γενικής εκτίμησης των κατά καιρούς αλλαγών στα προγράμματα σπουδών με τις οποίες επισφραγίζονται αλλά και οριοθετούνται σημαντικές προσπάθειες για εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ού, όσον αφορά την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Επιπλέον ανοίγεται δρόμος στην έρευνα επιμέρους θεματικών ενοτήτων, ενώ υπάρχει πλέον ένα γενικό και ολοκληρωμένο κείμενο αναφοράς αλλά και προσφυγής σε κάθε αναγκαία μελλοντική αναμόρφωση ή αλλαγή των ωρολογίων και αναλυτικών προγραμμάτων".

Όμως, ο τρόπος που επιλέχτηκε για την "ψηφιοποίηση" του υλικού μάλλον ακυρώνει την προσπάθεια παρά διευκολύνει την πρόσβαση σ' αυτή. Κάθε σελίδα φωτογραφήθηκε χωριστά και παρουσιάζεται ως αρχείο εικόνας (jpg ή tiff) και μάλιστα χαμηλής ανάλυσης. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία τεράστιων αρχείων zip που περιέχουν το σύνολο των σελίδων σε μορφή εικόνας. Πχ., το ΠΔ217 του 1985, που αναφέρεται στα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα των τεχνικών και επαγγελματικών Λυκείων της εποχής, αποτελείται από 158 (!) εικόνες συμπιεσμένες σ' ένα αρχείο 50 Mb.

Κατανοώ ασφαλώς ότι η "πραγματική" ψηφιοποίηση απαιτεί χρόνο και εξειδικευμένο προσωπικό καθώς τα προγράμματα OCR (Οπτικής Αναγνώρισης Χαρακτήρων) ψηφιοποιούν πολυτονικά κείμενα, που μάλιστα προέρχονται από εκτυπώσεις όχι ιδιαίτερα ευκρινείς, παράγοντας πολλά λάθη που πρέπει να διορθωθούν και να ελεχθούν ένα προς ένα. Δεν κατανοώ όμως, στο βαθμό που το ψηφιακό υλικό υπάρχει, γιατί δεν επιλέχθηκε να μετατραπούν οι αρχικές φωτογραφίες σε αρχεία pdf για παράδειγμα, που θα πρόσφεραν τη δυνατότητα μελέτης του κειμένου χωρίς να απαιτείται το συνεχές άνοιγμα δύσχρηστων αρχείων ανά σελίδα.

Βεβαίως, όπως αναφέρει ο κ. Γκλαβάς στο εισαγωγικό του σημείωμα, έχει κατατεθεί στην ΕΥΔ/ΕΠΨΣ πρόταση για ψηφιοποίησή τους. Ποιος ο λόγος όμως, να γίνεται δυο φορές η ίδια δουλειά;

Αφήστε τα παιδιά να blogάρουν

Όταν η Minolta συνάντησε την Αφροδίτη της Μήλου

Τεχνολογία και Τέχνη παρότι φαινομενικά κινούνται σε ασύμπτωτες τροχιές συχνά αλληλεπιδρούν και αλληλοσυμπληρώνονται. Ένα καλό παράδειγμα, κατάλληλο μάλιστα και για εκπαιδευτική χρήση, είναι η ψηφιακή αναδημιουργία της Αφροδίτης της Μήλου από την Konica Minolta.

Η εταιρεία χρησιμοποιώντας το νέο της ψηφιοποιητή (Non Contact 3d Digitizer) κατόρθωσε να αναδημιουργήσει ψηφιακά το άγαλμα αναδεικνύοντας λεπτομέρειες που είναι δύσκολο να συλλάβει ακόμα και το πιο εξασκημένο μάτι.

Κάντε κλικ στην εικόνα για να δείτε την παρουσίαση της Minolta

Μετανάστευση Εκπαιδευτικών

Ένα από τα πολλά σενάρια για τις συνέπειες της κρίσης στην ελληνική κοινωνία προβλέπει ότι ένα μεγάλο τμήμα του ενεργού οικονομικού πληθυσμού θα αναγκαστεί να μεταναστεύσει και ν'  αναζητήσει εργασία σ' άλλη χώρα. Μόνο που σ' αυτό το μεταναστευτικό ρεύμα θέση δε θα έχουν οι ανειδίκευτοι εργάτες και οι αγροτικοί πληθυσμοί αλλά το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό.

Ως κλάδος φαίνεται ότι έχουμε το (μάλλον θλιβερό) προνόμιο να πρωταγωνιστούμε σ' αυτή την εξέλιξη. Σύμφωνα με άρθρο της Καθημερινής, θέση εργασίας στα σχολεία της Κύπρου αναζητούν πάρα πολλοί υποψήφιοι εκπαιδευτικοί από την Ελλάδα, οι οποίοι ενεγράφησαν στους καταλόγους διοριστέων.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» οι προερχόμενοι από την Ελλάδα υποψήφιοι καλύπτουν το 20% (δηλαδή, ένας στους πέντε) στους πίνακες για διορισμό στη Μέση Εκπαίδευση, ενώ στη Δημοτική, το ποσοστό τους ξεπερνά το 10%. Πέρσι τον Μάρτιο, οι υποψήφιοι από την Ελλάδα, επί του συνόλου των υποψηφίων εκπαιδευτικών της Κύπρου, δεν ξεπερνούσαν το 14,4%, συνεπώς, σε διάστημα ενός έτους αυξήθηκαν κατά 5,6%.

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (ΕΕΥ) της Κύπρου, οι εξ Ελλάδος υποψήφιοι είναι για τα μαθήματα των Θρησκευτικών, της Φυσικής και των Φιλολογικών.

Φανταστείτε τι έχει να γίνει με τα τριαντάρια τμήματα...

Οι εκπαιδευτικοί ευθύνονται για την κρίση!

Δε διαβάσατε λάθος. Οι εκπαιδευτικοί ευθύνονται για την κρίση! Ακριβώς έτσι... Το συμπέρασμα ανήκει όχι σε κάποιον θαμώνα καφενείου αλλά στον πολύ κ. Μαρίνο, αρθρογράφο του ΒΗΜΑΤΟΣ και, αν δεν απατώμαι, μεγαλοστέλεχος του συγκροτήματος Λαμπράκη.

Μέθοδος απόδειξης η ...αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Σε άρθρο του, λέει, πριν από δέκα χρόνια είχε προφητεύσει συμφορές εξαιτίας της ηθικής κατάπτωσης και της διαφθοράς των εκπαιδευτικών. Οι συμφορές ήρθαν, άρα το αρχικό συμπέρασμα ήταν σωστό. Σοφόν το σαφές!

Βεβαίως, το αρχικό άρθρο, δημοσιευμένο τον Νοέμβριο του 1999, μέσα στην καλή χαρά του Χρηματιστηρίου (αλλά και του "κάτσε καλά Γεράσιμε"), για να αποδείξει την κεντρική του θέση προσέτρεχε στην ...αυθεντία. Όπου αυθεντία ο νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος, ο οποίος φέρεται να είχε δηλώσει ότι: "...Μαθητές και καθηγητές με την ανοχή των γονέων έχουν μπει σε ένα σύστημα αμοιβαίας και συνεχώς διευρυνόμενης διαφθοράς και αγραμματοσύνης. (...) Επειδή μαθητές και καθηγητές έχουν αμοιβαίως διαφθαρεί και δεν εργάζονται στα δημόσια σχολεία, σπουδάζουν και μορφώνονται μόνο τα παιδιά των πλουσίων οικογενειών. (...) Ούτε οι μαθητές ούτε οι καθηγητές δουλεύουν αρκετά. Δουλεύουν απαράδεκτα λίγο. Και η κύρια ευθύνη γι΄ αυτή την κατάσταση βεβαίως οφείλεται στις κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία 18 χρόνια...

"Ολα αυτά διευκολύνθηκαν και παγιώθηκαν με την εισαγωγή του κομματισμού στα σχολεία, έγραφε τότε ο καλός αρθρογράφος, με την εκπαίδευση κομσομόλων (!), που αναδείχθηκαν σε ηγεμονίσκους και εν ανάγκη τρομοκράτες(!!), ακόμη και των δασκάλων τους, με την κατάργηση της αξιολόγησης των καθηγητών, με την αποθέωση της συνδικαλιστικής δραστηριότητας διδασκόντων και διδασκομένων προς ψηφοθηρίαν των κομματικών πατρώνων τους. Και καθώς έτσι υπονομεύθηκε η πειθαρχία, επιβλήθηκε η αναξιοκρατία και διευκολύνθηκε η διαφθορά ,που αναπόφευκτα τροφοδοτήθηκε παράλληλα με τα ιδιαίτερα μαθήματα και τις ανίερες συναλλαγές(!!!) καθηγητών- μαθητών και των αναίσχυντων ή ανεγκέφαλων γονέων τους για να εξασφαλίσει το παιδί καλό βαθμό, έστω και επί πληρωμή.

Ταραχή εν κρανίω θα μου πείτε... Δε διαφωνώ ούτε και θα το έκανα θέμα σ' άλλη περίπτωση. Κάτι μου λέει όμως ότι τέτοια κείμενα (δείτε κι εκείνα των διαπιστευμένων στο Υπουργείο Παιδείας συντακτών) είναι απλώς τα τροχιοδεικτικά του επικοινωνιακού βομβαρδισμού που θ' ακολουθήσει μετά το Πάσχα, όταν θ' ανοίξουν τα ζητήματα των αλλαγών στην Παιδεία και (κυρίως) του εργασιακού καθεστώτος των εκπαιδευτικών.

Διαβάστε το κείμενο του Γ. Μαρίνου στο ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ψηφιακή Τάξη αλλού...

Ο Jac de Haan είναι συντονιστής του Τομέα Τεχνολογίας του Billings Middle School και παράλληλα επιμελείται το blog του Εργαστηρίου Τεχνολογίας του Σχολείου, στο οποίο καταγράφει, με τη βοήθεια των συναδέλφων του, τις εμπειρίες των μαθητών που παρακολουθούν το μάθημα αλλά και τις συζητήσεις τους για τις κοινωνικές, πολιτικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις της τεχνολογίας.

Το ιστολόγιο το ανακάλυψα τυχαία, μερικούς μήνες πριν, όταν διακρίθηκε στα Edublogs Awards. Από τα ιστολόγια που διακρίνονται στο πλαίσιο αυτού του θεσμού, περιμένει κανείς να είναι, το λιγότερο, τεχνικά άρτια και ενδιαφέροντα και το ιστολόγιο του Billings πληροί, και με το παραπάνω, αυτές τις προδιαγραφές. Ο λόγος όμως που το παρακολουθώ φανατικά είναι άλλος: οι δάσκαλοι του Billings δε φαίνεται να ακολουθούν ένα αυστηρά δομημένο πρόγραμμα σπουδών ή ακόμα κι αν το κάνουν φαίνεται να εκκινούν από τις ανάγκες και τις εμπειρίες των μαθητών τους και να οικοδομούν γνώση σε συνάφεια με την καθημερινότητά τους.

Πχ, λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του ipad, οι μαθητές συζήτησαν για το νέο προϊόν. Προσοχή, όχι στο πλαίσιο μιας λίγο - πολύ λαϊκίστικης προσέγγισης "σήμερα παιδιά θα πούμε για κάτι που σας ενδιαφέρει" αλλά στο πλαίσιο μιας διαθεματικής -ολιστικής προσέγγισης που ξεκινώντας από τα τεχνικά χαρακτηριστικά του προϊόντος επιχείρησε να διερευνήσει τη θέση του στην αγορά, τη σχέση του με ανταγωνιστικά προϊόντα, την ανάλυση της εμπορικής στρατηγικής της Apple μέσα από την επίσημη παρουσίαση του προϊόντος και τη διαφημιστική εκστρατεία κλπ. Ο τίτλος της δραστηριότητας; "Αποδομώντας το i-pad". Και το έκαναν. Βήμα - Βήμα (καθοδηγούμενη ανακάλυψη;) οι μαθητές ανέλυσαν τον τρόπο με τον οποίο η διαφημιστική εκστρατεία δημιουργεί ανάγκες και αποκρύπτει αδυναμίες, τα τεχνικά χαρακτηριστικά, τη σχέση του με προϊόντα που είχαν χρησιμοποιήσει οι μαθητές, τις ανάγκες τους που θα μπορούσε να καλύψει. Μ' άλλα λόγια, οι μαθητές έμαθαν να διακρίνουν πίσω από την επικοινωνιακή καταιγίδα τις πραγματικές διαστάσεις του προϊόντος σε σχέση με τις δικές τους ανάγκες. Στο τέλος ένας μαθητής καταλήγει: " ένα iphone είναι, μόνο που δε χωράει στην τσέπη σου". Η "προστιθέμενη αξία" προφανής: οι μαθητές δεν σώρευσαν πληροφορίες "μιας χρήσης" για ένα προϊόν, έμαθαν να προσεγγίζουν κριτικά, με συγκεκριμένη μεθοδολογία, ένα προϊόν, απέκτησαν δηλαδή μεταγνωστικές δεξιότητες που μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν και σε κάθε άλλη σχετική περίσταση.

Το ίδιο και στις κατασκευές που κάνουν οι μαθητές στο εργαστήριο. Ο δάσκαλος τους αναθέτει να δημιουργήσουν στηρίγματα για βιβλία από συμπιεσμένο χαρτί εφημερίδας. Δεν πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι αλλά για μια ολοκληρωμένη διαδικασία σχεδιασμού, δοκιμής, εφαρμογής και επανασχεδίασης. Η αξία της παιδαγωγικής παρέμβασης φανερή κι εδώ.

Αφήστε που στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του εργαστηρίου οι μαθητές εκμεταλλεύονται, με τη βοήθεια των δασκάλων, τις οδηγίες που δίνει η Apple για τον προγραμματισμό εφαρμογών στο i-phone και δημιουργούν μια εφαρμογή ενημέρωσης για τις δραστηριότητες του σχολείου που διανέμουν ελεύθερα στο itunes...

-Έχουν άλλη κουλτούρα, είναι εκατό χρόνια μπροστά, είπε φίλος και συνάδελφος, όταν του έδειξα το ιστολόγιο.

Δεν αντιλέγω. Αλλά από την άλλη, η τάξη Τεχνολογίας του Billings φαίνεται να είναι προϊόν μιας προσέγγισης που επένδυσε, πρώτα και κύρια, σε μια συγκεκριμένη παιδαγωγική αντίληψη και όχι σε πανάκριβο (αλλά αναξιοποίητο) εξοπλισμό. Και βεβαίως διατηρώ το δικαίωμα να μελαγχολώ, όταν βλέπω τις "ψηφιακές τάξεις" μας να παίζουν στα ρηχά των κλειστών σι ντι και των στατικών που νου εφ....

Καλωσόρισες στο Ταξίδι Φυγής

       Το Περιφερειακό Γραφείο για τις Βαλτικές και Βόρειες χώρες της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες δημιούργησε το παιγνίδι Ταξίδι Φυγής. Παίζοντας το παιχνίδι «Ταξίδι Φυγής», οι μαθητές μπορούν να ταυτιστούν με τον πρωταγωνιστή του παιγνιδιού, ένα νεαρό πρόσφυγα ο οποίος αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του και αντιμετωπίζει μία σειρά από δυσκολίες και διλήμματα τόσο κατά τη διάρκεια της φυγής όσο και κατά την άφιξή του στη χώρα ασύλου. Με αυτό το βιωματικό τρόπο, ο μαθητής ενημερώνεται και ευαισθητοποιείται για το τι σημαίνει να είσαι πρόσφυγας. Στο Δίκτυο Δεδομένων, την υποστηρικτική ενότητα, οι μαθητές θα βρουν επιπρόσθετα κείμενα, πραγματικές ιστορίες προσφύγων και ταινίες μικρού μήκους. Με αυτόν τον τρόπο οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το δίκαιο ασύλου και για την καθημερινή ζωή των προσφύγων.

Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να ανατρέξουν στον οδηγό που περιέχει εισηγήσεις για διεξαγωγή αποστολών και συζητήσεων, ασκήσεις και παιχνίδια ρόλων (role play) στην τάξη.

Παρότι το παιχνίδι απευθύνεται σε μαθητές ηλικίας 13-16 ετών μπορεί να χρησιμοποιηθεί, κατά τη γνώμη μου, ως υποστηρικτικό υλικό και στη διδασκαλία της ενότητας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Έκφραση - Έκθεση της Γ΄ Λυκείου.

Δείτε:

•  Ταξίδι Φυγής: η ελληνική έκδοση του παιχνιδιού


• Οδηγός: ολοκληρωμένος οδηγός δραστηριοτήτων για τον εκπαιδευτικό

Σχετικοί Σύνδεσμοι:

• Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες: πρόσθετο υλικό και πρόσφατες πληροφορίες για τους πρόσφυγες (ελληνικά)


• Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες: πρόσθετο υλικό και πρόσφατες πληροφορίες για τους πρόσφυγες (αγγλικά)

My Europeana

Με ηλεκτρονικό μήνυμα που έφτασε πριν από λίγο, η Europeana πληροφορεί ότι άρχισε η λειτουργία μιας σειράς διαδραστικών υπηρεσιών. Από αυτές σημαντικότερη είναι η MyEyropeana, που παρέχει στον εγγεγραμμένο χρήστη τη δυνατότητα να αποθηκεύει έρευνες, να ορίζει ψηφιακούς πόρους ως σελιδοδείκτες ή να προσθέτει τους δικούς του φακέλους.

Θυμίζουμε ότι η ευρωπαϊκή ψηφιακή βιβλιοθήκη δίνει πρόσβαση σε δύο εκατομμύρια βιβλία, χάρτες, ηχογραφήσεις, φωτογραφίες, αρχειακά έγγραφα, πίνακες και ταινίες, υλικά προερχόμενα από εθνικές βιβλιοθήκες και πολιτιστικά ιδρύματα των 27 κρατών μελών της ΕΕ.

---

Ηλεκτρονικές Τάξεις (...από περιεχόμενο πώς πάμε;)

Διαβάζω στο Βήμα ότι στη διάρκεια της 60ής Συνόδου των Πρυτάνεων των ΑΕΙ προτάθηκε η δημιουργία κέντρων ηλεκτρονικής μάθησης στα πανεπιστήμια με στόχο τη συστηματική ανάπτυξη και προώθηση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και την ενίσχυση της αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία. Το σχέδιο που παρουσιάστηκε περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας «ηλεκτρονικής τάξης» προσβάσιμης μέσω Διαδικτύου για κάθε διδασκόμενο μάθημα στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Για την αξιολόγηση της Νεοελληνικής Γλώσσας (και πάλι)

Συνεχίζονται οι αντιδράσεις για την υποβάθμιση της παραγωγής λόγου στην αξιολόγηση της Νεοελληνικής Γλώσσας Γενικής Παιδείας στις Πανελλαδικές Εξετάσεις.

Σε σημερινή της ανακοίνωση η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων επισημαίνει: "Έκπληξη προκαλεί η αιφνιδιαστική απόφαση του ΥΠ.Ε.Π.Θ. για αλλαγή στην αξιολόγηση του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας Γενικής Παιδείας στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, η οποία μάλιστα ανακοινώθηκε χωρίς να έχει προηγηθεί ο απαιτούμενος διάλογος με τους αρμόδιους φορείς και τις Επιστημονικές και Εκπαιδευτικές Ενώσεις.

Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων διαμαρτύρεται εντονότατα, γιατί με την απόφαση αυτή (40 μονάδες παραγωγή λόγου - 60 ασκήσεις, έναντι 50 - 50, που ίσχυε ως σήμερα στην εκατοντάβαθμη κλίμακα) δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα στις ασκήσεις, οι οποίες, κατά κανόνα, προϋποθέτουν και ενισχύουν την απομνημόνευση και τη μηχανιστική μάθηση και υποβαθμίζεται η σημασία της παραγωγής λόγου, η οποία είναι η μόνη που αναδεικνύει ουσιαστικά τη δημιουργική ικανότητα των μαθητών και ελέγχει την κρίση τους.

Θεωρούμε ότι στο όνομα της αντικειμενικής αξιολόγησης υποβαθμίζονται η συγκρότηση της σκέψης των μαθητών, η δυνατότητα αποκωδικοποίησης κειμένων και παραγωγής λόγου, η καλλιέργεια της γλωσσικής, εκφραστικής και κριτικής ικανότητας, ο εμπλουτισμός του λεξιλογίου και της σηματοδότησης των εννοιών, δεξιότητες, οι οποίες, σύμφωνα με τα Προγράμματα Σπουδών, αποτελούν βασικούς στόχους της όλης εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων πιστεύει ότι, στη σύγχρονη τεχνοκρατούμενη εποχή, ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δίνεται στη γλώσσα, όχι μόνο ως όργανο επικοινωνίας, αλλά και ως φορέα αξιών που συμβάλλουν καταλυτικά στη διαμόρφωση αληθινά σκεπτόμενων ανθρώπων".

ΠΗΓΗ: alfavita.gr (επειδή η Π.Ε.Φ. δεν ανεβάζει την ανακοίνωση στον δικό της ιστοτόπο)

---

Σμιθσόνιαν

Επειδή σας αρέσουν οι e-βόλτες σε μουσεία, μην παραλείψετε να περάσετε από το http://si.edu/, το επίσημο site του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν. Εκτός από εκτενή κατάλογο των μουσείων που μπορείτε να δείτε online, στον ιστότοπο θα βρείτε ακόμα πολλές καταχωρίσεις που θα λύσουν τα χέρια σε όσους εκπονείτε επιστημονικές μελέτες, χρήσιμα links, κατάλογο με τα εκθέματα που μπορείτε να εντοπίζετε πανεύκολα χάρη στον διαχωρισμό τους σε κατηγορίες και υποκατηγορίες, και φυσικά εκπληκτικές φωτογραφίες και βίντεο. Χρόνο να έχετε να σερφάρετε! Διαλέξτε το αντικείμενο που σας ενδιαφέρει και θα βρείτε ένα σωρό σχετικές και έγκυρες πληροφορίες. Στα αγαπημένα σας κατ' ευθείαν!

Της Μαρίας Μυστακίδου από την Ελευθεροτυπία

---

Το κίνημα στα γαλλικά πανεπιστήμια και τα κοινωνικά μέσα

"Από τις 2 Φεβρουαρίου τα γαλλικά πανεπιστήμια βρίσκονται σ' απεργία. Η κινητοποίηση άρχισε από το διδακτικό προσωπικό, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στη Γαλλία, ενώ πλέον τώρα αγγίζει όλους τους εμπλεκόμενους (φοιτητές, τεχνικό και γραμματειακό προσωπικό κτλ.). Η απεργία εντάσσεται σε ένα ήδη τεταμένο κοινωνικό κλίμα αφού η οικονομική κρίση έχει φέρει απολύσεις, πτώση της αγοραστικής δύναμης και απαισιοδοξία στην πλειοψηφία των Γάλλων".

Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστολόγιο "Η βιομηχανία του εφήμερου" (που αποτελεί ταυτόχρονα και μια από τις λίγες πηγές αξιόπιστης πληροφόρησης για το γαλλικό κίνημα), ο Νίκος Σμυρναίος αναφέρεται στη χρήση των νέων μέσων στο συντονισμό, στην οργάνωση και την προβολή των θέσεων του κινήματος στα γαλλικά πανεπιστήμια αλλά και στην επίδρασή τους στη διαμόρφωση της στάσης των ΜΜΕ.

[...] "Όπως και στην περίπτωση της εξέγερσης του Δεκεμβρίου στην Ελλάδα, σημειώνει ο αρθρογράφος, το διαδίκτυο και οι καινοτόμες εφαρμογές και χρήσεις του αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνικών κινημάτων. Δύο φαίνεται να είναι οι βασικές κατευθύνσεις της συνεισφοράς των νέων μέσων : από την μία η βελτίωση της οργάνωσης, του συντονισμού και της πληροφόρησης μεταξύ των συμμετεχόντων στο κίνημα και από την άλλη η αποτελεσματική προβολή των θέσεων τους στο διαδίκτυο, κάτι που, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να επηρεάσει την κάλυψη των γεγονότων από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.

Τελικά μάλλον το γαλλικό υπουργείο Παιδείας είχε δίκιο όταν πριν από λίγους μήνες έκανε προκήρυξη έργου με σκοπό την παρακολούθηση του διαδικτύου. Στόχος ήταν ο εντοπισμός των opinion leaders και η ανίχνευση των ?ρευμάτων? της κοινής γνώμης σε θέματα σχετικά με την παιδεία. Δεν ξέρω ποιος κέρδισε τον διαγωνισμό, το σίγουρο όμως είναι ότι αυτές τις μέρες έχει πολύ δουλειά..."

ΠΗΓΗ: Η βιομηχανία του εφήμερου

---

Ροβανιέμι, η πόλη των βαρβάρων

Στη στήλη που διατηρεί στην Ελευθεροτυπία η Μαρία Μυστακίδου, συστήνει καθημερινά στους αναγνώστες της ενδιαφέροντες δικτυακούς τόπους. Σήμερα, πρότεινε τον ιστοτόπο της πόλης του Ροβανιέμι (το χωριό του Αι-Βασίλη, ντε). Σημείωσα τη διεύθυνση για να τον επισκεφτώ με την κρυφή ελπίδα πως θα μάθαινα και κάτι για τους εκατοντάδες αναξιοπαθούντες συμπατριώτες, οι οποίοι  αναγκάζονται, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, να ξενιτευτούν στον αφιλόξενο λαπωνικό βορρά.

Φώναξα μάλιστα και τη μικρή μου κόρη να δει τον Αι-Βασίλη και τους χωριανούς του. Ήρθε ανόρεχτα:

- Σιγά τον Άγιο Βασίλη, είπε, αυτός όλο κάτι πλαστικά ελαφάκια φέρνει. Τα καλά δώρα τα φέρνει ο Γερμανός...

Χάζεψε λίγο τον Άγιο (που δεν τον βρήκε του γούστου της), είπε κάτι για τα ελαφάκια που μοιάζουν με ..."γαϊδούρια" και έφυγε αφήνοντάς με εμβρόντητο. Όχι γιατί έφυγε αλλά απ' αυτά που διάβαζα.

Υποθέστε ότι είχαμε εμείς κάτι ανάλογο με το χωριό του Αι-Βασίλη. Φανταστείτε λίγο τον ιστοτόπο του...

Δε θα αναστέναζε από κατάνυξη; Δε θα ήταν τίγκα στα σουβενίρ, τα κομποσκοίνια, τις εικονίτσες; Δε θα διαφήμιζε ρουμς του λετ και τσίκνα από τοπική σπεσιαλιτέ; Δε θα τύλιγε την τοπική ανάπτυξη σε ολίγη από αρχαίο πνεύμα αθάνατο και αγώνες ενάντια στον ξένο κατακτητή; Κι όλ' αυτά με γουέμπ ντιζάιν τσίλικο, σε φόντο κατά προτίμηση ουρανί, με τζάβα σκριπτ όμορφα, κάθε κλικ και θαύμα, και μουσική υπόκρουση κάτι από ζόρμπα δε γκρηκ.

Αλλά είπαμε, εμείς είμεθα άνθρωποι μεσογειακοί, ζεστοί, εξωστρεφείς και ευφυείς.

Ενώ αυτοί, οι βόρειοι, οι Λάπωνες, οι άξεστοι, οι απόγονοι των βαρβάρων, που έλιαζαν βελανίδια τα φυματικά τους καλοκαίρια, όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, πώς λέτε ότι διαφημίζουν την πραμάτειά τους;

Με ένα κειμενάκι  λίγων σειρών, σε δώδεκα γλώσσες (δεν τους έφταναν τα εγγλέζικα), και στα ελληνικά μάλιστα, ένεκα οι αναξιοπαθούντες συμπατριώτες που λέγαμε. Πού είναι ο Αι- Βασίλης στο κείμενο οέο; Πουθενά ο Αι - Βασίλης, οι άσχετοι. Αντ' αυτού κάτι ακαταλαβίστικα. Απ' τον τίτλο κιόλας "το Ροβανιέμι- κέντρο διεθνούς τεχνογνωσίας και πολιτισμού". Ρε πλάκα με κάνετε; Πού είναι ο Αι-Βασίλης;

Κι από κάτω η πρώτη παράγραφος (εντάξει, αυτή την έβαλαν σωστά, μετά τον τίτλο). Αντιγράφω: " ...Η πόλη έχει ένα υψηλού εκπαιδευτικού επιπέδου εργατικό δυναμικό έτοιμο να αναλάβει δράση προσφέροντας υψηλής ποιότητας υπηρεσίες και τεχνογνωσία. Συγκριτικά με το μέγεθος του πληθυσμού (60.000 κάτοικοι), ο αριθμός των δημιουργικών επαγγελματιών στο Ροβανιέμι είναι ο τρίτος μεγαλύτερος στη Φινλανδία". Ρε, έχετε τον Άγιο Βασίλη και μιλάτε για την εκπαίδευση και τα δημιουργικά επαγγέλματα; Είστε με τα καλά σας;

Το πράγμα, όμως, χειροτερεύει αμέσως μετά:  "Στο Ροβανιέμι, η ποιότητα ζωής αποτελεί τη στέρεα βάση για την παραγωγική δημιουργικότητα. Μέσα σε αυτό το πλούσιο και λειτουργικό περιβάλλον, πολίτες και επιχειρήσεις μπορούν να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους..." Άκου οι άσχετοι, ποιότητα ζωής και τουρισμός. Ρε σεις, φέρτε Έλληνες μάνατζερς να σας κάνουν τον πάγο τσιμέντο, Φαληράκι, Μύκονο και Μάλλια μαζί, να ποτίσουν αγνή μεσογειακή μπόμπα τον τουρίστα, να κάνει τούμπες στο χιόνι και να το φχαριστιέται, κι αφήστε τις φιλοσοφίες με την ποιότητα ζωής.

Αλλά η χαριστική βολή ήρθε αμέσως μετά. Ολόκληρη θεματική περιοχή του ιστοτόπου αφιερωμένη στην εκπαίδευση. Στην πρωτοβάθμια, που οι δάσκαλοι, λέει, είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη μόρφωση των παιδιών (το σκεφτήκατε καλά;), τη Δευτεροβάθμια και τη βασική καλλιτεχνική εκπαίδευση που "διδάσκει τα παιδιά", ακούστε το καλύτερο, "ικανότητες αυτοέκφρασης και δεξιότητες χρήσιμες για την επαγγελματική, ανώτερη και ανώτατη ακαδημαϊκή εκπαίδευση" (πώς λένε τον Λάπωνα μπουζουκτσή;)  και την Τριτοβάθμια, με τρία Πανεπιστήμια,  στην οποία φοιτούν 11.000 κάτοικοι της πόλης, δηλαδή το 18% του πληθυσμού (φανταστείτε τρία Πανεπιστήμια στη Μύκονο). Και τότε ποιος σερβίρει σ' αυτήν την πόλη; Αφιλόξενοι βάρβαροι, ε βάρβαροι!

Και πουθενά ο Αι-Βασίλης...

Τέτοια αντιστροφή αξιών στην παγωμένη Λαπωνία. Να ΄χεις το χρυσωρυχείο στα πόδια σου, να σου 'ρχονται ένα εκατομμύριο ματσωμένοι τουρίστες τον χρόνο και συ να χτίζεις Πανεπιστήμια και να στέλνεις τα παιδιά σου να παρα-μορφωθούν αντί να τα κονομήσουν γρήγορα κι εύκολα.

Και τα διαβάζω και συγχύζομαι και βγαίνω απ' τα ρούχα μου χρονιάρες μέρες. Αλλά συγκρατούμαι. Γιατί ξέρω ότι εμείς κινούμαστε σ' άλλες σφαίρες.  Γιατί εμείς είμεθα άνθρωποι μεσογειακοί, ζεστοί, εξωστρεφείς και ευφυείς. Και τα 'χουμε λυμένα αυτά. Και το ξεχνάω. Γιατί έχω να πάω και διάλογο μετά τις γιορτές. Για τις Πανελλαδικές. Γιατί όλα τ' άλλα τα 'χω λύσει...

Ο ιστοτόπος των βαρβάρων

Προσθήκη σε del.icio.us Furl Google StumbleUpon Yahoo MyWeb

(Ξαν)ανοίγει τις πύλες της η Europeana

Η Εuropeana, η ευρωπαϊκή ψηφιακή βιβλιοθήκη που δίνει πρόσβαση σε δύο εκατομμύρια βιβλία, χάρτες, ηχογραφήσεις, φωτογραφίες, αρχειακά έγγραφα, πίνακες και ταινίες, υλικά προερχόμενα από εθνικές βιβλιοθήκες και πολιτιστικά ιδρύματα των 27 κρατών μελών της ΕΕ άνοιξε εκ νέου τις πύλες της στο ευρύ κοινό.

Είχε προηγηθεί μια αποτυχημένη προσπάθεια στις 20 Νοεμβρίου, όταν λίγο μετά τα επίσημα εγκαίνια η εφαρμογή κατέρρευσε, ανήμπορη να διαχειριστεί το φόρτο των 20 εκατομμυρίων χρηστών που προσπάθησαν να συνδεθούν την πρώτη κιόλας ώρα της λειτουργίας της.

Οπως είπε η αρμόδια επίτροπος κ. Ρέντιγκ, η Ευρώπη στοχεύει σε έναν ηγεμονικό ρόλο όσον αφορά την πληροφόρηση, σε μια εποχή με σύνθετα προβλήματα, όπου η γνώση αποτελεί τεράστια δύναμη, ενώ συχνά ανάμεσα στις χώρες υψώνονται τα τείχη των πολιτισμών.

Η Europeana φιλοξενείται από την ολλανδική εθνική βιβλιοθήκη, στη Χάγη, όπου σε μια ενιαία δικτυακή πύλη συναντώνται εκατομμύρια ψηφιοποιημένες πηγές από αρχεία, μουσεία, βιβλιοθήκες και οπτικοακουστικές συλλογές από κάθε χώρα.

Ο στόχος της Europeana είναι έως το 2011 να έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 10 εκατ. τεκμήρια. Στο διάστημα 2009-2010 θα διατεθούν περί τα 69 εκατ. ευρώ μέσω του προγράμματος πλαισίου-έρευνας, ενώ από την Κοινωνία της Πληροφορίας και το Πρόγραμμα Ανταγωνιστικότητας θα διατεθούν περίπου 50 εκατ. ευρώ για τη βελτίωση της πρόσβασης στην ευρωπαϊκή και επιστημονική κληρονομιά της Ευρώπης.

Η Ελλάδα μετέχει στην προσπάθεια συνεισφέροντας το 2% περίπου του συνολικού υλικού που φιλοξενείται.  Εθνικός εκπρόσωπος της χώρας μας στο φιλόδοξο αυτό πρόγραμμα είναι η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας. Ήδη καταχωρηθεί αρχεία από ποικίλους φορείς: από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας και το Μέγαρο Μουσικής έως τη Βιβλιοθήκη Λαμίας.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Europeana αντιμετωπίζει ακόμα προβλήματα σταθερότητας καθώς διάγει την beta περίοδο ζωής της. Χαρακτηριστικό είναι πως το πρώτο που βλέπει ο επισκέπτης είναι η προειδοποίηση ότι θα περιορίζεται αυτόματα ο αριθμός των επισκεπτών, όταν ξεπεραστεί το όριο αντοχής του συστήματος. Παράλληλα, η αναζήτηση (από προσωπική εμπειρία) δεν πρέπει να γίνεται σ' όλο το εύρος του ψηφιακού υλικού (είναι δυνατόν ο όρος αναζήτησης "blog" να επιστρέφει μόνο 6 αποτελέσματα;) ενώ μια σειρά υπηρεσίες δεν έχουν τεθεί ακόμα σε λειτουργία.

Δείτε και σχετικό άρθρο στο ΕΘΝΟΣ

Ρομπότ λύνει τον κύβο του Ρούμπικ

Πριν πολλά - πολλά Χριστούγεννα μου είχαν φέρει δώρο έναν κύβο του Ρούμπικ. Θυμάμαι πόσο με είχε παιδέψει μέχρι να τον λύσω αλλά και την απογοήτευση όταν συνειδητοποίησα ότι το να το επαναλάβω ήταν το ίδιο δύσκολο με την πρώτη φορά.

Στο βιντεάκι βλέπουμε μια απλή ρομποτική κατασκευή της Lego να λύνει το πρόβλημα σε ελάχιστα λεπτά. Ας σημειωθεί ότι τα εύσημα ανήκουν στον προγραμματιστή δεδομένου ότι η κατασκευή που διατίθεται στο εμπόριο δεν είναι προγραμματισμένη για τέτοια χρήση. Οι ρομποτικές κατασκευές της Lego τρέχουν λογισμικό ανοικτού κώδικα και μπορούν να προγραμματιστούν σχετικά εύκολα. Με βάση μάλιστα τις σχετικά προσιτές τιμές τους (το κόστος στις ΗΠΑ δεν ξεπερνά τα 250$) ίσως  είναι μια καλή ιδέα για το μάθημα της Τεχνολογίας.

[youtube v/5fAn5A0HbhU&hl=en&fs=1]

Χλιδή και χυδαιότητα

Γράφει ο Νίκος Ξυδάκης σε άρθρο του στην Καθημερινή. "...Αυτό είναι το καινούργιο στοιχείο: η διασπορά της εξέγερσης σε όλη την επικράτεια και στην ευρεία μάζα των αδιαμόρφωτων λυκειόπαιδων. Αυτό το λαμπάδιασμα δεν έχει ξανασυμβεί. Παρότι υποψιαζόμασταν, παρότι αφουγκραζόμασταν, παρότι τα σημάδια υπήρχαν από καιρό, ωστόσο τόση οργή συσσωρευμένη δεν την περιμέναμε. Ενα ελατήριο που φόρτιζε επί χρόνια, και τινάχτηκε βίαια, τρομακτικά, μαζί με τη σφαίρα που έριξε νεκρό τον έφηβο μάρτυρα. Το τρομερό ελατήριο εκτονώθηκε με έναν μάρτυρα".

[...] "Δεκαοκτώ χρόνια μετά τα πρώτα σημάδια επί οικουμενικής κυβερνήσεως, το δημοκρατικό κράτος και το πολιτικό προσωπικό που το διοικεί εθελοτυφλούν, αλληθωρίζουν, ολιγωρούν, αδρανούν, ψεύδονται. Η πολιτική ελίτ σχεδιάζει μόνο βραχυπρόθεσμα και ενεργεί χωρίς καμία ιστορική προοπτική, και διαρκώς με ασθενέστερη αίσθηση του πραγματικού, με ελλιπή ή ανύπαρκτη γνώση της κοινωνίας. Το υπόδειγμα βίου που προσφέρουν είναι αλυσίδα σκανδάλων, φαυλότητας, διαφθοράς, ατιμωρησίας, ανικανότητας. Πρυτάνεις, υπουργοί, επίσκοποι, ηγούμενοι, συλλαμβάνονται κλέπτοντες και επίορκοι, νεόπλουτοι και μαυρόπλουτοι προκαλούν και καίνε ουίσκια, τα κανάλια συναγωνίζονται στην επίδειξη ξέκωλων, χλιδής και χυδαιότητας, η πρέζα πνίγει τις πόλεις, οι απόκληροι κατασκηνώνουν στις πλατείες, τα δημόσια νοσοκομεία παραλύουν. Αυτό το υπόδειγμα βίου αρνείται ο «ανθός», βίαια, νιχιλιστικά, αυτοκαταστροφικά, τρομακτικά.

Και το υπόδειγμα του υπεραπασχολούμενου, αγχωμένου, άπληστου, απνευμάτιστου ενήλικου, που προσφέρουμε οι γονείς στα παιδιά, στους ανθούς μας. Τους προσφέρουμε σχολεία, φροντιστήρια, κινητά, λάπτοπ, διακοπές, γκάτζετ, δώρα, χαρτζιλίκια, γεμάτα ψυγεία· δεν τους προσφέρουμε κανένα αξιακό πλαίσιο, γιατί δεν το διαθέτουμε κι εμείς, δεν τους προσφέρουμε αισιοδοξία και πίστη, γιατί τα έχουμε χάσει. Προσφέρουμε ύλη, όση έχουμε, όσο κόπο κι αν χρειάζεται. Μόνο αυτή έχουμε. Προσφέρουμε πνευματική και ηθική ορφάνια.

Το βράδυ της Κυριακής πρωτοείδα το αγένειο πρόσωπο του Αλέξανδρου, σ? ένα καφέ της πολιορκούμενης Τοσίτσα. Δάκρυσα. Δεν ήξερα αν δάκρυσα για το παιδί ή απ? τα δακρυγόνα. Βλέποντας τα ερείπια και τ? αποκαΐδια, μυρίζοντας τα χημικά, μυρίζοντας το μίσος, τον καπνό, δάκρυσα πάλι. Δάκρυσα για την πόλη μου, για την πατρίδα μου, για τα παιδιά, για τα δικά μας χάλια".

Προσυπογράφω.

Όλο το άρθρο του Νίκου Ξυδάκη στην Καθημερινή

Logicomix

Τα τελευταία χρόνια κάθε Σεπτέμβρη παρουσιάζομαι και σε άλλο σχολείο. Τα ξέρετε... Διαδοχικές μεταθέσεις, διάθεση ΠΥΣΔΕ, υπεραριθμία, τέτοια όμορφα. Βεβαίως, όταν πηγαίνεις στο σχολείο Σεπτέμβρη καιρό, δε μπορείς να διαλέξεις όποιο μάθημα θέλεις. Στην εκπαίδευση και κάπου αλλού, που μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή, νόμος είναι το δίκιο του "παλιού". Όταν φτάνω λοιπόν στο σχολείο η κατανομή των μαθημάτων είτε έχει γίνει είτε έχει συμφωνηθεί (το ίδιο είναι). Έτσι, αρκούμαι στα "λιμά". Αλλά έχω αποφασίσει να το αντιμετωπίζω με αξιοπρέπεια. Το "στολίζω" μάλιστα και με διάφορες ατάκες του στυλ:

-Από μικρός το όνειρό μου ήταν να διδάσκω μαθήματα Γενικής Παιδείας Γ΄ Λυκείου ή ψοφάω για μαθήματα επιλογής Α΄ Λυκείου. Δώστε μου Ψυχολογία και πάρτε μου την ψυχή, ή  ακόμα, αν έχετε την καλοσύνη, δώστε μου Επιτάφιο της Γ΄, μ' αρέσουν οι Επιτάφιοι, πήγαινα και στην περιφορά και μάλιστα ως παπαδάκι, ή θέλω να κάνω μάθημα και να μη μου δίνει κανείς σημασία (άλλωστε όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες έτσι ξεκίνησαν). Τέτοια...

Αλλά φέτος φαίνεται ότι ξεπέρασα το όριο.

- Θα πάρεις Φιλοσοφία της Βου, συνάδελφε, μου είπαν.

-Βεβαίως, είπα, η Φιλοσοφία ανήκει στις πρώτες προτιμήσεις μου.

Οι κλεφτές ματιές και κάτι από χαιρέκακο γελάκι έπρεπε να με είχαν υποψιάσει. Ή τουλάχιστον, θα έπρεπε να με είχε συνεφέρει η επόμενη ερώτηση:

- Το καινούργιο βιβλίο το έχεις δει;

-Αμέ, είπα με ευκολία.

Δεν πρόσεξα αν σταυροκοπιούνταν αλλά την έκπληξη την παρατήρησα. Την "υπεροψία" του νέου συναδέλφου την είχαν διαγνώσει αλλά και "μέθην";

Και έτσι, πήρα Φιλοσοφία της Βου. Κι είχα πει αλήθεια ότι η Φιλοσοφία μ' αρέσει και πως, όποτε μπορώ, θέλω να τη διδάσκω. Αλήθεια επίσης ήταν ότι είχα δει το καινούργιο βιβλίο. Το είδα είχα πει, όχι ότι το είχα διαβάσει. Γιατί όταν το διάβασα, κατάλαβα γιατί κανείς δεν είχε σπεύσει να το αναλάβει.

Κείμενα "σεντόνια", ανακολουθίες, ασάφειες, παραλείψεις και ανυπαρξία μεθόδου και παιδαγωγικών στόχων κι ακόμα άγνοια του πληθυσμού - στόχου και των αναγκών του. Κι έκτοτε αναμετριέμαι, με γενναιότητα, με το τέρας. Κι επειδή έχω συνηθίσει να μη "διαχειρίζομαι" τα μαθήματα, προσπαθώ, όσο μπορώ, να διασυνδέω την ύλη με τους προβληματισμούς των παιδιών κι ας σημαίνει αυτό πως κάποιοι στόχοι του απς και του δεπς δεν θα υπηρετηθούν (αν δεν ξέρετε τι είναι τα απς και τα δεπς, βουρ για τη σελίδα του Παιδαγωγικού, εκεί είναι η μόνιμη κατοικία τους).

Και να έχω σήμερα να "παραδώσω" την ενότητα Φιλοσοφία και Λογική. Κι έτρεμα τη στιγμή που τα παιδιά θα αναγκάζονταν να διαβάσουν την ενότητα. Τις ακροβασίες για το τι είναι και το τι δεν είναι η Λογική, τον ατελείωτο βερμπαλισμό για τις διαφορές του Αριστοτέλη με τους Στωικούς και την απίστευτα μικρή αναφορά στη συμβολική λογική και τις σύγχρονες προσεγγίσεις. Τα κείμενα του βιβλίου δε βοηθούν, για το βιβλίο του καθηγητή καλύτερα να μη μιλήσω... Κι είπα να καταφύγω, ως συνήθως, στο "αλλιώς" και τους έδειξα το Logicomix, το κόμικ που υπογράφουν οι Απόστολος Δοξιάδης, Χρίστος Χ. Παπαδημητρίου, Αλέκος Παπαδάτος και Ανύ ντι Ντόνα και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Και σαν από θαύμα η τάξη ζωντάνεψε. Φαίνεται πως έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο που κάθε (μικρή) διαφυγή από το τετριμμένο να εκλαμβάνεται ως καινοτομία, να μοιάζει με αεράκι που ανανεώνει τη μουχλιασμένη αποθήκη. Οι αφηρημένες ιδέες έγιναν συγκεκριμένες, τα παράδοξα του Ράσελ σταμάτησαν να είναι νοητικά παιχνίδια, βρήκαν το δρόμο τους να συναντηθούν με τους προβληματισμούς των μαθητών. Είναι και το αριστουργηματικό σενάριο του Δοξιάδη, είναι και η γλώσσα του κόμικ τόσο κοντά στην αναγνωστική πρόσληψη των μαθητών, που όπως υποστηρίζει ο ίδιος σε συνέντευξή του στα ΝΕΑ, είναι ο τρόπος ο κόσμος των μαθηματικών και της φιλοσοφίας να γοητεύσει και όσους δεν είναι ειδικοί.

Το «Logicomix» είναι  ένα βιβλίο κόμικς που γεννήθηκε σε ένα ατελιέ στην Πλάκα, με πρωταγωνιστή έναν χαρισματικό επιστήμονα, συμπρωταγωνιστές επιστήμονες του 20ού αιώνα. Αρχίζει σε μια παλιά σοφίτα ενός εγγλέζικου αρχοντικού. Εκεί από όπου οι Απόστολος Δοξιάδης, Χρίστος Χ. Παπαδημητρίου, Αλέκος Παπαδάτος, Ανύ ντι Ντόνα ξεκίνησαν την ιδέα για το σενάριο και την εικονογράφηση ενός ταξιδιού γνώσης και αυτογνωσίας του φιλοσόφου, μαθηματικού, νομπελίστα Μπέρτραντ Ράσελ.

Μέσα από αυτό το ταξίδι στην πνευματική περιπέτεια του Μπ. Ράσελ, οι Απόστολος  Δοξιάδης και Χρίστος Παπαδημητρίου έχουν την ευκαιρία να διαφωνήσουν ως και για το αληθινό νόημα της ιστορίας που αφηγούνται και δίνουν  στον αναγνώστη δυο διαφορετικές ερμηνείες της. "Παράλληλα, το μέρος αυτό χρησιμεύει ως μεγεθυντικός φακός, που εστιάζει σε κάποια σημεία της ιστορίας και τα εξηγεί χωρίς να τη βαραίνει. Γιατί το «Logicomix» δεν είναι ούτε «λογική για αρχαρίους», ούτε «εκλαΐκευση». Ο βασικός σκοπός του είναι αυτός του μυθιστορήματος: να πει μια ιστορία ανθρώπων, με τις ιδέες και τα πάθη τους.

Λόγω της γλώσσας των εικόνων, το κόμικς «ταξιδεύει» καλύτερα, όχι μόνο μεταξύ διαφορετικών γλωσσών και πολιτισμών, αλλά και ηλικιών και μορφωτικών επιπέδων- με αυτή την έννοια είναι λίγο σαν τη μουσική. Επιπλέον διαθέτει διόδους προς τη μαγεία και το χιούμορ, δυο διαστάσεις που συχνά αγνοούν οι φόρμες που βασίζονται αποκλειστικά στον λόγο".

Βεβαίως, αυτές τις απλές αλήθειες τα σχολικά βιβλία τις αγνοούν. Είναι και οι στόχοι των απς και των δεπς που δεν υπηρετούνται από τέτοιες "ελαφρολαϊκές" προσεγγίσεις... Ή μήπως όχι;

Διαβάστε τη συνέντευξη του Απ. Δοξιάδη στα ΝΕΑ