Μέρες του ΄36

[youtube 3y17M9YONME&hl=en&fs=1]

[...]Οι Αλεξανδρινοί ένοιωθαν βέβαια
που ήσαν λόγια αυτά και θεατρικά.

Αλλά η μέρα ήταν ζεστή και ποιητική,
ο ουρανός ένα γαλάζιο ανοιχτό,
το Αλεξανδρινό Γυμνάσιον ένα
θριαμβικό κατόρθωμα της τέχνης,
των αυλικών η πολυτέλεια έκτακτη,
ο Καισαρίων όλο χάρις κ' εμορφιά
(της Κλεοπάτρας υιός, αίμα των Λαγιδών).
κ' οι Αλεξανδρινοί έτρεχαν πια στην εορτή,
κ' ενθουσιάζονταν, κ' επευφημούσαν
ελληνικά, κ' αιγυπτιακά, και ποιοί εβραίικα,
γοητευμένοι με τ' ωραίο θέαμα --
μ' όλο που βέβαια ήξευραν τι άξιζαν αυτά,
τι κούφια λόγια ήσανε αυτές οι βασιλείες.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1912)

To διαδίκτυο είναι ο υπολογιστής του μέλλοντος

Από το hardware στο thin hardware

Όλες οι εφαρμογές Web 2.0, είτε είναι δικτυακοί τόποι είτε προγράμματα επεξεργασίας κειμένου είτε προγράμματα συνεργασίας on ? line, είναι ελαφριές, «διαπλατφορμικές» (cross-platform) εφαρμογές. Το μόνο που χρειάζεται για να λειτουργήσουν είναι ένας φυλλομετρητής και, φυσικά, η απαραίτητη σύνδεση στο Διαδίκτυο.
Από μόνη της  η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί την απομάκρυνση από το κλασικό σχήμα «υλικό (hardware) + λειτουργικό σύστημα (OS) + εφαρμογή», που κυριάρχησε ως σήμερα στην ιστορία των προσωπικών υπολογιστών, προς το «ολιγαρκές υλικό» (thin hardware) + φυλλομετρητής (browser).

Από την κυριαρχία του λειτουργικού συστήματος στην παντοκρατορία του διαδικτύου

Παρότι η εξέλιξη αυτή μοιάζει να επηρεάζει κυρίως τη βιομηχανία hardware, διευθετώντας νέες κοίτες στη μετάβαση από το desktop PC σε πιο «ελαφριές», φορητές ενδεχομένως συσκευές, δυνάμει, μπορεί να επηρεάσει τη βιομηχανία λογισμικού αναδιατάσσοντας τα κυρίαρχα σχήματα που επικράτησαν στην πρώτη εποχή των προσωπικών υπολογιστών και ανοίγοντας νέους δρόμους στον τρόπο με τον οποίο εκατομμύρια άνθρωποι επικοινωνούν (με την ευρύτερη έννοια) και μαθαίνουν.
Μέχρι σήμερα η κυριαρχία της Microsoft στον τομέα των λειτουργικών συστημάτων τής έχει επιτρέψει να κυριαρχήσει πλήρως στην παγκόσμια βιομηχανία λογισμικού παίζοντας έξυπνα το χαρτί του λειτουργικού συστήματος σε βάρος των ανταγωνιστών της. Η κυριαρχία της στον τομέα του λειτουργικού της επέτρεψε να επικρατήσει εύκολα στις εφαρμογές γραφείου καθώς και στον στίβο των φυλλομετρητών. Πόσοι θυμούνται σήμερα (και, κυρίως, πόσοι χρησιμοποιούν ακόμη) το WordPerfect, το Lotus 1-2-3 ή το Netscape; Αντίθετα, οι περισσότεροι χρήστες του πλανήτη χρησιμοποιούν το Word ως επεξεργαστή κειμένου, το Excel ως πρόγραμμα δημιουργίας και διαχείρισης λογιστικών φύλλων και τον Internet Explorer για την περιήγηση στον Παγκόσμιο Ιστό.

Ένα παράδειγμα

Όσες προσπάθειες έγιναν από εταιρείες λογισμικού για να πληγεί η κυριαρχία της Microsoft με τη χρήση των δικών της πρακτικών οδηγήθηκαν σε οικτρή αποτυχία. Η Netscape πχ επιχείρησε να επιβάλλει τη δική της πρόταση στο χώρο των φυλλομετρητών χρησιμοποιώντας τις πρακτικές της Microsoft: κλειστός κώδικας και προσπάθεια κυριαρχίας στο Web μέσω της κυριαρχίας στις εφαρμογές φυλλομετρητών. Απέτυχε οικτρά, όχι γιατί η εφαρμογή της ήταν καλύτερη ή χειρότερη από την αντίστοιχη του ανταγωνιστή, (αυτό θεωρούμε ότι είναι μάλλον αδιάφορο) αλλά γιατί ο αγώνας ήταν άνισος από την αρχή. Αναμετρήθηκαν μια πλατφόρμα (Windows) με μια απλή εφαρμογή.
Αντίθετα, η Apache παίζοντας το χαρτί των ανοικτών προτύπων και της ανοικτής αρχιτεκτονικής του Παγκόσμιου Ιστού και επιμένοντας παράλληλα στην δια-πλατφορμική προσέγγιση, είδε την κυριαρχία της στο χώρο των Http Servers να εμπεδώνεται. Στην περίπτωση αυτή, όμως, ο αγώνας δεν ήταν ανάμεσα σε μια εφαρμογή και μια πλατφόρμα αλλά ανάμεσα στην πλατφόρμα (Windows) και σε ένα σύνολο ανοικτών προτύπων και πρωτοκόλλων που σημασιοδοτούν τον Παγκόσμιο Ιστό. Στην ουσία, δηλαδή, η αναμέτρηση έγινε ανάμεσα σε δυο πλατφόρμες και εδώ η κυριαρχία στο χώρο του λειτουργικού δεν ήταν από μόνη της ικανή να κρίνει τον νικητή.

Μια νέα εποχή;

Δεν διατεινόμαστε, βεβαίως, ότι οι αλλαγές στον Παγκόσμιο Ιστό σηματοδοτούν αναγκαστικά το τέλος της κυριαρχίας της Microsoft αλλά ότι αναδεικνύουν νέες τάσεις και προοπτικές στον Παγκόσμιο Ιστό. Τα Windows ήταν λύση στην πρώιμη εποχή των προσωπικών υπολογιστών καθώς έλυσαν προβλήματα διαλειτουργικότητας (interoperability) της βιομηχανίας λογισμικού. Σήμερα, όμως, μια μονολιθική προσέγγιση από έναν και μόνο προμηθευτή δεν είναι πλέον η λύση, είναι το ίδιο το πρόβλημα. Αυτή τη στιγμή τα Windows με τις βαριές εξειδικευμένες εφαρμογές τους μοιάζουν με δυσκίνητο δεινόσαυρο σε σχέση με τις ελαφριές και ευέλικτες εφαρμογές του νέου Ιστού.

Η Microsoft, διακρίνοντας το νέο πεδίο σύγκρουσης, προσπάθησε στο παρελθόν με τα Windows Vista και στις μέρες μας με το project Midori να "ενοποιήσει" το λειτουργικό με τον νέο Ιστό. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η επερχόμενη σύγκρουση μπορεί να αναδιατάξει σχέσεις κυριαρχίας και να ανατρέψει βεβαιότητες εμπεδωμένες από την πολύχρονη κυριαρχία ενός κατ? ουσίαν παρόχου στον τομέα των λειτουργικών συστημάτων.
Παράλληλα, η στροφή προς το περιεχόμενο δεν αναδιατάσσει μόνο σχέσεις κυριαρχίας στη βιομηχανία hardware και software αλλά δημιουργεί και νέους όρους στην κυκλοφορία της πληροφορίας καθώς ο καθείς μπορεί πλέον να «εκπέμψει» περιεχόμενο.

Ψηφιακός αλφαβητισμός στη νέα εποχή

Παρότι σκοπός  του κειμένου δεν είναι η κατάθεση μιας πρότασης για τον ψηφιακό αλφαβητισμό ας κάνουμε εδώ μια επισήμανση. Πολλά χρήματα δαπανήθηκαν στο παρελθόν και πολλά δαπανώνται και τώρα για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Μιας και οι έννοιες της αποδοτικότητας και της ανταποδοτικότητας μπαίνουν (καλώς ή κακώς) στο λεξιλόγιό μας ας αναρωτηθούμε πόσο αποδοτική και κυρίως πόσο ανταποδοτική, σε βάθος χρόνου, είναι η επιμόρφωση που εστιάζει το ενδιαφέρον της στην εκμάθηση του λειτουργικού και των εφαρμογών μιας και μόνης εταιρείας. Και μήπως,  αντιστοίχως, η επιμόρφωση θα πρέπει αντί να επιμένει στην αδιέξοδη παρουσίαση (αρχαίων) λογισμικών να κατατείνει στην απόκτηση δεξιοτήτων χρήσης και ανάπτυξης δικτυακών εφαρμογών;

Δείτε σχετικά:

• Garcia Schiller J, Web 2.0 Buzz Time Bar


• Graham, P., Web 2.0


• Hinchcliffe, D., Τhe State of  Web 2.0


• Kelly, K., We Are the Web


• O?Reilly, T.,  What Is Web 2.0, Design Patterns and Business Models for the Next Generation of Software,


• O?Reilly, T., Web 2.0 Compact Definition: Trying Again

[youtube NLlGopyXT_g&hl=en&fs=1]

Ολυμπιακή Εκεχειρία

Midori: ο διάδοχος των Windows;

Σύμφωνα με πληροφορίες του αμερικανικού περιοδικού Software Development Τimes, η Microsoft έχει αρχίσει να αναπτύσσει ένα νέο λειτουργικό σύστημα, το οποίο, προς το παρόν, ονομάζεται Midori και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Διαδίκτυο, ενώ προσφέρει στους χρήστες τη δυνατότητα για απομακρυσμένη διαχείριση δεδομένων και αρχείων που βρίσκονται σε άλλους υπολογιστές.

Παρότι η Microsoft  υποστηρίζει ότι το Midori δεν είναι παρά ένα ερευνητικό πρόγραμμα, το αμερικανικό περιοδικό διατείνεται πως έχει στη διάθεσή του εσωτερικά έγγραφα της εταιρείας που αποδεικνύουν ότι το project προορίζεται να αντικαταστήσει σε εύλογο χρονικό διάστημα τα Windows.

Η είδηση θα είχε ενδιαφέρον μόνο για τη βιομηχανία αν δε επιβεβαίωνε μια γενικότερη τάση. Η έλευση του web 2.0 και οι εξαιρετικά γρήγορες συνδέσεις επέτρεψαν σε μια νέα γενιά εφαρμογών, όπως το Google Apps, να κάνουν την εμφάνισή τους. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτών των εφαρμογών είναι ότι τα πάντα γίνονται μέσω ενός φυλλομετρητή (web browser) με αποτέλεσμα το λειτουργικό σύστημα να μην έχει ουσιαστικά σημασία. Από μόνη της  η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί την απομάκρυνση από το κλασικό σχήμα "υλικό (hardware) + λειτουργικό σύστημα (OS) + εφαρμογή", που κυριάρχησε ως σήμερα στην ιστορία των προσωπικών υπολογιστών, προς το "ολιγαρκές υλικό" (thin hardware) + φυλλομετρητής (browser).

Η Microsoft βλέποντας την τάση  προσπαθεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα (οι υπηρεσίες Live κινούνται σ' αυτή την κατεύθυνση) παρότι θεωρεί ότι η πλήρης μετάβαση στη νέα πραγματικότητα θα καθυστερήσει μερικά χρόνια ακόμη.

Σε κάθε περίπτωση πάντως οι εξελίξεις που κατατείνουν στη καθιέρωση του Παγκόσμιου Ιστού ως νέας πλατφόρμας ανάπτυξης εφαρμογών θα πρέπει να μας απασχολήσουν σοβαρά στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη εκπαιδευτικών εφαρμογών. Μήπως αντί για πανάκριβες επενδύσεις σε hardware που συντηρούνται δύσκολα και απαξιώνονται γρήγορα θα πρέπει να στραφούμε σε γρήγορες συνδέσεις και ελαφρές διαδικτυακές εφαρμογές που επιτρέπουν τη συνεργασία των εκπαιδευτικών και τη διαλειτουργικότητα των εφαρμογών; Και μήπως,  αντιστοίχως, και η επιμόρφωση θα πρέπει αντί να επιμένει στην αδιέξοδη παρουσίαση (αρχαίων) λογισμικών να κατατείνει στην απόκτηση δεξιοτήτων χρήσης και ανάπτυξης δικτυακών εφαρμογών;

Δείτε σχετικά:

• Το Διαδίκτυο είναι ο υπολογιστής του μέλλοντος


• David Worthington, Microsoft's plans for post-Windows OS revealed


• Ο διάδοχος των Windows


• Η Microsoft ετοιμάζει τον αντικαταστάτη των Windows

Αρχαίο πνεύμα...

Αρχαίο Πνεύμα

******************************

Αθάνατο

Πατέρα του Ωραίου

του Μεγάλου

και του Αληθινού...

Δείτε και: Πώς προέκυψε το λογότυπο, από το SCHOOL-r-OIKOI

Η εκπαίδευση σήμερα και στο μέλλον

Αν οι γονείς μας ήταν η πρώτη γενιά ανθρώπων που θα πεθάνουν σε τόσο διαφορετική κοινωνία από αυτή στην οποία γεννήθηκαν, αν εμείς είμαστε η πρώτη γενιά που ζει και εργάζεται σε τόσο διαφορετική κοινωνία από αυτή την οποία γεννήθηκε, σήμερα εκπαιδεύουμε την πρώτη γενιά ανθρώπων που θα εργαστούν σε μια κοινωνία πολύ διαφορετική από αυτή στην οποία εκπαιδεύτηκαν. Αυτό είναι η κεντρική επίπτωση της Κοινωνίας της Πληροφορίας στην Εκπαίδευση.

Θ. Χατζηλάκος

Ποιες δεξιότητες πρέπει να καλλιεργεί η εκπαίδευση; Σε ποιες προκλήσεις των μεταβιομηχανικών κοινωνιών πρέπει να απαντήσει;

Μια προσέγγιση για την εκπαίδευση σήμερα και αύριο στο βίντεο που ακολουθεί

[youtube Fnh9q_cQcUE&hl=en&fs=1]

Πόσο μικρός είναι ο κόσμος;

Το 1964, ο Stanley Milgram, ένας κοινωνικός ψυχολόγος με αμφιλεγόμενες πρακτικές είχε εισηγηθεί τη θεωρία των "6 σταδίων διαχωρισμού" ή του "φαινομένου του μικρού κόσμου". Ο Milgram είχε επιχειρήσει να αποδείξει ότι κάθε άνθρωπος συνδέεται με οποιονδήποτε άλλο στον πλανήτη με μια ανθρώπινη αλυσίδα "έξι κρίκων". Οι άμεσοι γνωστοί μας είναι ο πρώτος κρίκος, οι γνωστοί των γνωστών μας ο δεύτερος, κοκ.

Ο Milgram είχε ζητήσει από 296 ανθρώπους στις ΗΠΑ να προωθήσουν μια επιστολή σε κάποιο γνωστό τους με σκοπό να φτάσει αυτή σε έναν χρηματιστή στη Βοστόνη. Από τους 296 ανθρώπους που συμμετείχαν στο πείραμα, μόνο οι 64 κατάφεραν να πετύχουν τον στόχο τους. Αν και οι επιστολές αυτών των 64 χρειάστηκαν κατά μέσο όρο 6,2 «γνωστούς γνωστών» για να φτάσουν στον χρηματιστή, πολλοί επιστήμονες, βασιζόμενοι στην αποτυχία των υπολοίπων, αντιμετώπιζαν με σκεπτικισμό αν όχι με θυμηδία τη θεωρία του Milgram.

Στις μέρες μας, όμως, δυο ερευνητές της Microsoft o Jure Leskove και ο Eric Horvitz , στη μελέτη τους με τίτλο Worldwide Buzz: Planetary-Scale Views on an Instant-Messaging Network, επιβεβαιώνουν τις θεωρητικές προσεγγίσεις του Milgram. Οι ερευνητές μελέτησαν 30 δισ. ηλεκτρονικά μηνύματα που αντηλλάγησαν μόνο κατά τη διάρκεια του Ιουνίου ανάμεσα σε 180 εκατ. χρήστες της υπηρεσίας Μicrosoft Μessenger. Αναζητώντας τον ελάχιστο αριθμό «κρίκων» που χρειάζονται για να συνδεθούν μεταξύ τους ανά δύο οι χρήστες της υπηρεσίας, διαπίστωσαν ότι ο μέσος όρος είναι 6,6 και ότι 78% των χρηστών μπορούσαν να συνδεθούν μεταξύ τους ανά δύο με επτά ή λιγότερους «κρίκους».

Η επιβεβαίωση της θεωρίας των 6 σταδίων αναμένεται να έχει  σημαντικές εφαρμογές στην κινητοποίηση μεγάλων μαζών. Μ' άλλα λόγια αν με ένα μαθηματικό μοντέλο μπορούσαμε να προσδιορίσουμε τη βέλτιστη διαδρομή που θα έπρεπε να ακολουθήσει ένα μήνυμα για να φτάσει σε ένα πραγματικά μεγάλο αριθμό αποδεκτών, τότε θα μπορούσαμε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να κινητοποιήσουμε μεγάλες μάζες ανθρώπων για ένα σκοπό.

Η έρευνα των  Leskove και Horvitz αναμένεται να γνωρίσει σημαντικές εφαρμογές στην οργάνωση κοινωνικών δικτύων, στο εμπόριο και στη στοχευμένη διαφήμιση.

Διαβάστε περισσότερα:

• Stanley Milgram


• η θεωρία των "6 σταδίων διαχωρισμού"


• Το αμφιλεγόμενο πείραμα του Milgram


• Η προσωπική σελίδα του Jure Leskove


• H προσωπική σελίδα του Eric Horvitz


• Η μελέτη των Leskove & Horvitz


• Άρθρο στα ΝΕΑ