Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009

"Κονταίνει" η Έκθεση

Διαβάζω στις εφημερίδες: "Η μείωση του βάρους της έκθεσης στις πανελλαδικές εξετάσεις αποφασίστηκε σε χθεσινή σύσκεψη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε να μειωθεί κατά 10 μονάδες στην εκατοντάβαθμη κλίμακα η βαρύτητα της παραγωγής κειμένου στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας. Στην εικοσάβαθμη από 10 μονάδες η έκθεση θα μετράει 8. Τις μονάδες της Εκθεσης τις μοιράζονται οι άλλες ασκήσεις στα Νέα Ελληνικά. Το μέτρο λαμβάνεται για να περιοριστεί η υποκειμεμενική βαθμολόγηση του μαθήματος".

Ερωτήσεις:

  • Από πότε αποφασίζει η πολιτική ηγεσία για τον τρόπο εξέτασης και την αξιολόγηση ενός μαθήματος;

  • Είναι πολιτικό θέμα η αξιολόγηση ενός μαθήματος;

  • Η αλλαγή αποφασίστηκε μετά από διάλογο με εκπαιδευτικούς ή επιστημονικούς φορείς;

  • Με ποια στοιχεία;

  • Η αλλαγή στον τρόπο αξιολόγησης συνεπιφέρει και αλλαγές στη διδασκαλία του μαθήματος; Αν ναι, πότε θα εφαρμοστούν; Τον Απρίλιο;

  • Μήπως η μπάλα θα πάρει και άλλα μαθήματα με "υποκειμενική" αξιολόγηση;

  • Το "καθ' ύλην" αρμόδιο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο έχει γνωμοδοτήσει σχετικά;

  • Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων έχει σκοπό να ασχοληθεί με το θέμα ή μπα;




Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009

Η δίκη του Pirate Bay

Aυτές τις μέρες, γίνεται στη Σουηδία η δίκη των τεσσάρων διαχειριστών του thepiratebay.org, ιστοτόπου διαμοιρασμού αρχείων, μέσω του πρωτόκολλου torrent. Η διαδικασία παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον καθώς, για πρώτη φορά σε ανάλογη δίκη, παρίστανται ως πολιτική αγωγή οι σημαντικότερες δισκογραφικές εταιρείες και τα μεγάλα στούντιο του Χόλυγουντ. Παράλληλα, τίθενται τα ζητήματα της πνευματικής ιδιοκτησίας καθώς και η σχέση των διομότιμων δικτύων (p2p) με την πειρατεία.

Οι προσπάθειες που είχαν γίνει στο παρελθόν για το κλείσιμο του pirate bay από τις σουηδικές αρχές είχαν καταλήξει σε νομικό φιάσκο καθώς η κατάσχεση των διακομιστών είχε οδηγήσει σε απλή μεταφορά του site σε άλλες χώρες ενώ και οι δικαστικές αρχές δεν είχαν καταφέρει να συνδέσουν τους υπευθύνους του ιστοτόπου με την πειρατεία.

Η δίκη έχει κινητοποιήσει ένα μεγάλο δίκτυο υποστηρικτών σε όλο τον κόσμο. Bloggers, λεωφορείο υποστηρικτών που διέσχισε χώρες της Ευρώπης για να καταλήξει στη δίκη (δείτε εδώ την πορεία του), live streaming, media center έξω από τη δίκη, απευθείας παρακολούθηση μέσω sms (twitter και στα ελληνικά).

  • Δείτε εδώ την άποψη των διαχειριστών του Pirate Bay έναντι των κατηγοριών.

  • Ενημερωθείτε για την εξέλιξη της δίκης

  • Ενημερωθείτε μέσω twitter


Via



Προσωπικά δεδομένα και όροι χρήσης των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης

Την περασμένη Κυριακή, το blog The Consumerist (μια οργανωμένη προσπάθεια χρηστών του διαδικτύου για την προστασία των δικαιωμάτων του καταναλωτή) δημοσίευσε μια ανάλυση των όρων χρήσης του facebook σε απλή γλώσσα, που στην ουσία κατέληγε πως «ο,τιδήποτε δημοσιεύσει ο χρήστης στο Facebook μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το τελευταίο με οποιονδήποτε τρόπο, για πάντα, ανεξάρτητα από τις επιθυμίες του χρήστη».Το ITWORLD, που αναδημοσίευσε άμεσα τις πληροφορίες έκανε μια εκτενή αναφορά με τον τίτλο Facebook updates Terms of Use; Internet freaks out (Το facebook αλλάζει τους όρους χρήσης - το Διαδίκτυο φρικάρει).

H δημοσίευση προσέλκυσε αμέσως την προσοχή των χρηστών, με πολλούς να δημιουργούν groups διαμαρτυρίας στο ίδιο το Facebook. Η υπηρεσία προέβη σε άμεση απάντηση ισχυριζόμενη ότι οι όροι χρήσης είχαν αλλαχθεί για να αντικατοπτρίζουν καλύτερα τη συμπεριφορά των χρηστών, ώστε για παράδειγμα, να μην εξαφανίζονται τα σχόλια ενός χρήστη όταν αυτός καταργήσει το προφίλ του (!).

Δεν είναι βεβαίως η πρώτη φορά που το facebook γίνεται στόχος διαμαρτυριών για τις πρακτικές του. Πέντε χρόνια μετά την ίδρυσή του το αμφιλεγόμενο κοινωνικό δίκτυο εξακολουθεί να ισορροπεί πάνω σε τεντωμένο σκοινί ανάμεσα στη δημοσίευση και τον έλεγχο της πληροφορίας. Τόσο αυτό όσο και άλλα κοινωνικά δίκτυα εξακολουθούν να αποθηκεύουν πληροφορίες και προσωπικά δεδομένα των χρηστών που εκμεταλλεύονται για εμπορικούς και διαφημιστικούς σκοπούς (παροχή στοχευμένης διαφήμισης). Στις διαμαρτυρίες συνηθίζουν να απαντούν ότι οι χρήστες έχουν ενημερωθεί και συναινέσει στην επεξεργασία των προσωπικών τους δεδομένων κατά την εγγραφή τους στην υπηρεσία. Πόσοι όμως διαβάζουν τους όρους χρήσης όταν εγγράφονται σε μια υπηρεσία; Κι ακόμα, πόσοι κατανοούν τι ακριβώς σημαίνουν και πώς μπορούν  να αξιοποιηθούν;

Αν ρίξετε μια ματιά στους όρους χρήσης του facebook θα καταλάβετε τι εννοώ. To κείμενο είναι ένα απίθανο κολάζ του αρχικού αγγλικού κειμένου, τμημάτων μεταφρασμένων με προσοχή από νομικούς και άλλων μεταφρασμένων από μηχανή μετάφρασης. Ιδιαίτερα τα τελευταία τμήματα θα μπορούσαν να βγάλουν γέλιο αν δε συσκότιζαν το βασικό σκοπό της υπηρεσίας και δε λειτουργούσαν αποπροσανατολιστικά για τον ανυποψίαστο χρήστη. Η συμμετοχή πχ του facebook στο ΕU Safe Harbor Privacy Framework μεταφράζεται ως "Συμμετοχή του Ε.Ε. Ασφαλή Λιμένα" που φυσικά δεν έχει κανένα απολύτως νόημα (όπως και άλλα σημεία των όρων χρήσης) για τον έστω προσεκτικό χρήστη που θα προσπαθήσει να κατανοήσει σε ποιούς όρους ακριβώς συναινεί κατά την εγγραφή του στην υπηρεσία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως, έχει η πολιτική απορρήτου του facebook. Αντιγράφω μερικά αποσπάσματα για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας:

Όταν χρησιμοποιείτε το Facebook, μπορείτε να δημιουργήσετε το προσωπικό σας προφίλ, να μορφοποιήσετε τις σχέσεις σας, να στείλετε μηνύματα, να πραγματοποιήσετε αναζητήσεις και ερωτήσεις, να μορφοποιήσετε ομάδες, να προτείνετε γεγονότα, να προσθέσετε εφαρμογές και να διαβιβάσετε πληροφορίες μέσω διαφόρων καναλιών. Συλλέγουμε τις πληροφορίες αυτές, έτσι ώστε να μπορούμε να σας παρέχουμε εξατομικευμένες υπηρεσίες και δυνατότητες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, θα κρατηθούν αυτές οι πληροφορίες, έτσι ώστε, για παράδειγμα, να μπορείτε να επιστρέψετε για να δείτε προηγούμενα μηνύματα που έχετε στείλει ή απλούστερα να δείτε τη λίστα των φίλων σας. Όταν ενημερώνετε τις πληροφορίες σας, συνήθως διατηρούμε ένα αντίγραφο ασφαλείας της προηγούμενης έκδοσης για ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να καταστεί δυνατή η επαναφορά της προηγούμενης έκδοσης των εν λόγω πληροφοριών.


Αναρτάτε Πληροφορίες Χρήστη (όπως ορίζεται από το Facebook Όροι Χρήσης) στον ιστοχώρο με δική σας ευθύνη. Παρόλο που σας επιτρέπουμε να ορίσετε ένα επίπεδο προσωπικού απορρήτου το οποίο περιορίζει την πρόσβαση στις σελίδες σας, σας παρακαλούμε να έχετε υπόψιν σας πως κανένα μέτρο ασφάλειες δεν είναι τέλειο ή αδιαπέραστο. Δεν είναι δυνατόν να ελέγξουμε τις πράξεις των χρηστών με τους οποίους έχετε επιλέξει να μοιράζεστε τις πληροφορίες σας. Έτσι, δε μπορούμε και δεν εγγυόμαστε ότι οι πληροφορίες που παρέχετε στον ιστοχώρο δε θα είναι προσβάσιμες από μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Δεν ευθυνόμαστε για οποιαδήποτε παραβίαση των μεθόδων ασφαλείας που έχετε ορίσει εσείς ή ο ιστοχώρος. Κατανοήτε και δέχεστε πως, ακόμη και μετά την αφαίρεση του λογαριασμού, αντίγραφα των πληροφοριών που παρείχατε μπορεί να παραμένουν προσβάσιμα σε αποθηκευμένες σελίδες ή αν οι Χρήστες έχουν αντιγράψει ή αποθηκεύσει τις πληροφορίες χρήστη σας.




[...] Το Facebook μπορεί επίσης να συλλέξει πληροφορίες για εσάς από άλλες πηγές, όπως εφημερίδες, blogs, υπηρεσίες στιγμιαίας ανταλλαγής μηνυμάτων, καθώς και άλλους χρήστες της υπηρεσίας Facebook μέσω της λειτουργίας της υπηρεσίας (π.χ., επισημάνσεις φωτογραφιών) για να σας παρέχουμε πιο χρήσιμες πληροφορίες και μια πιο εξατομικευμένη εμπειρία (sic).


Με τη χρήση του Facebook, συναινείτε τα προσωπικά σας δεδομένα να μεταφερθούν και να υφίστανται επεξεργασία στις Ηνωμένες Πολιτείες.


[...] Μπορεί να προσφέρουμε καταστήματα ή παροχή υπηρεσιών (;;;) από κοινού με άλλες εταιρείες στο Facebook. Μπορείτε να πείτε (τι θέλει να πει ο ποιητής;) όταν μια άλλη εταιρεία δραστηριοποιείται σε οποιοδήποτε κατάστημα ή υπηρεσία που παρέχεται μέσω Facebook, και μπορούμε να κοινοποιήσουμε τις πληροφορίες των πελατών με την εν λόγω εταιρεία σε σχέση με τη χρήση σας σε αυτό το κατάστημα ή υπηρεσία (ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε).




Τα συμπεράσματα δικά σας...

UPDATE 18/2/2009:  Έπειτα από το κύμα αντιδράσεων που προκάλεσαν οι νέοι όροι χρήσης, ο ιδρυτής και CEO του Facebook Mark Zuckerberg ανακοίνωσε μέσω του επίσημου blog την επιστροφή στο προηγούμενο κείμενο των κανονισμών.  Zuckerberg αναφέρει στη δημοσίευσή του ότι η ηγετική ομάδα της εταιρείας είχε να επιλέξει ανάμεσα στην αναδιατύπωση των όρων και την επιστροφή στους παλαιούς. Τελικά, αποφασίστηκε η επάνοδος στους προηγούμενους κανόνες, προκειμένου να μη μείνουν σκιές σχετικά με τις προθέσεις της υπηρεσίας. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι η επάνοδος είναι οριστική. Ο Zuckerberg υπογράμμισε ότι θα υπάρξουν νέοι όροι στο προσεχές μέλλον, οι οποίοι όμως θα λαμβάνουν υπ' όψιν τα δικαιώματα των χρηστών (ΠΗΓΗ: Pc Magazine).



Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

Kindle 2

[youtube v/7T6GusR0BrU&hl=en&fs=1]

Για τους περισσότερους στη χώρα μας, η πρώτη επαφή με το kindle, την υλοποίηση e-book της Amazon, έγινε όταν ο Γ. Παπανδρέου το παρουσίασε πρόσφατα στη Βουλή επισημαίνοντας ότι θα μπορούσε να αντικαταστήσει το σύνολο των βιβλίων των μαθητών (...και να φιλοξενήσει κι άλλα χίλια ακόμα).

Αν και δεν ανήκω σ' αυτούς που πιστεύουν ότι το πρόβλημα της εκπαίδευσης θα λυθεί με την αντικατάσταση των βιβλίων με αρχεία pdf (ίσως υπάρξει βελτίωση μόνο στα μυοσκελετικά προβλήματα των παιδιών), κάθε νέα υλοποίηση ηλεκτρονικού βιβλίου είναι ένα ακόμα βήμα προς μια νέα εκδοχή ανάγνωσης (και αναγνωστικής πρόσληψης άραγε;)

Η Amazon ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει τη δεύτερη έκδοση του Kindle στις 24 Φεβρουαρίου. Πιο ελαφρύ και λεπτό από τον προκάτοχό του το νέο Kindle έχει στερεοφωνικά ηχεία, υποδοχή ακουστικών, πλήρες πληκτρολόγιο τύπου QWERTY, εσωτερική μνήμη 2GB και ασπρόμαυρη οθόνη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και σε φως ημέρας.

Στις καινοτομίες που εισάγει περιλαμβάνεται η δυνατότητα μετατροπής του κειμένου σε ήχο (text to speech), αν φυσικά μπορείτε να την αντέξετε, καθώς και οι αυξημένες δυνατότητες συνδεσιμότητας. Ο χρήστης θα μπορεί ανά πάσα στιγμή, οπουδήποτε κι αν βρίσκεται, να κατεβάζει από το site της Amazon ένα βιβλίο σε μόλις 60 δευτερόλεπτα, καθώς η νέα συσκευή είναι συμβατή με τα 3G δίκτυα κινητής τηλεφωνίας (φυσικά με πληρωμή). Δυνατότητα πρόσβασης δίνεται επίσης σε αρκετές αμερικανικές εφημερίδες και σε πάνω από 1000 blogs (στην παρουσίασή του ο Jeff Bezos δεν διευκρίνισε αν είναι προφορτωμένα ή αν θα μπορεί να τα επιλέγει ο χρήστης). Η τιμή του αναμένεται να καθοριστεί στα 278? (βεβαίως με τόσα αγοράζεις  netbook που μπορεί να προσφέρει όσα και το Kindle και ταυτόχρονα να τρέξει και κάθε εφαρμογή που τρέχει ένα pc ενώ είναι και πιο ευέλικτο στη συνδεσιμότητά του).


Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009

Το κίνημα στα γαλλικά πανεπιστήμια και τα κοινωνικά μέσα

"Από τις 2 Φεβρουαρίου τα γαλλικά πανεπιστήμια βρίσκονται σ' απεργία. Η κινητοποίηση άρχισε από το διδακτικό προσωπικό, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στη Γαλλία, ενώ πλέον τώρα αγγίζει όλους τους εμπλεκόμενους (φοιτητές, τεχνικό και γραμματειακό προσωπικό κτλ.). Η απεργία εντάσσεται σε ένα ήδη τεταμένο κοινωνικό κλίμα αφού η οικονομική κρίση έχει φέρει απολύσεις, πτώση της αγοραστικής δύναμης και απαισιοδοξία στην πλειοψηφία των Γάλλων".

Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστολόγιο "Η βιομηχανία του εφήμερου" (που αποτελεί ταυτόχρονα και μια από τις λίγες πηγές αξιόπιστης πληροφόρησης για το γαλλικό κίνημα), ο Νίκος Σμυρναίος αναφέρεται στη χρήση των νέων μέσων στο συντονισμό, στην οργάνωση και την προβολή των θέσεων του κινήματος στα γαλλικά πανεπιστήμια αλλά και στην επίδρασή τους στη διαμόρφωση της στάσης των ΜΜΕ.

[...] "Όπως και στην περίπτωση της εξέγερσης του Δεκεμβρίου στην Ελλάδα, σημειώνει ο αρθρογράφος, το διαδίκτυο και οι καινοτόμες εφαρμογές και χρήσεις του αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνικών κινημάτων. Δύο φαίνεται να είναι οι βασικές κατευθύνσεις της συνεισφοράς των νέων μέσων : από την μία η βελτίωση της οργάνωσης, του συντονισμού και της πληροφόρησης μεταξύ των συμμετεχόντων στο κίνημα και από την άλλη η αποτελεσματική προβολή των θέσεων τους στο διαδίκτυο, κάτι που, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να επηρεάσει την κάλυψη των γεγονότων από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.

Τελικά μάλλον το γαλλικό υπουργείο Παιδείας είχε δίκιο όταν πριν από λίγους μήνες έκανε προκήρυξη έργου με σκοπό την παρακολούθηση του διαδικτύου. Στόχος ήταν ο εντοπισμός των opinion leaders και η ανίχνευση των ?ρευμάτων? της κοινής γνώμης σε θέματα σχετικά με την παιδεία. Δεν ξέρω ποιος κέρδισε τον διαγωνισμό, το σίγουρο όμως είναι ότι αυτές τις μέρες έχει πολύ δουλειά..."

ΠΗΓΗ: Η βιομηχανία του εφήμερου



Η αναπαραγωγή της φούσκας ή το laptop των 10$

Η συνταγή είναι απλή: παίρνουμε μια εντυπωσιακή φήμη, τη γαρνίρουμε με εξίσου εντυπωσιακές λεπτομέρειες, σιγοψήνουμε σε σιγανή φωτιά φοβικών συνδρόμων (κάτι σε κακή ασιατική τίγρη που θα κατασπαράξει τον καλό δυτικό καπιταλισμό είναι μια χαρά) και τη διοχετεύουμε στο διαδίκτυο.

Χαλαρώστε κι αφήστε άλλους να κάνουν τη δουλειά. Δεκάδες πρόθυμα παραδοσιακά μέσα, εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοπτικά κανάλια αλλά και "κοινωνικά" μέσα, ιστολόγια, φόρουμ και υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης θ' αναλάβουν το σερβίρισμα. Όσο περισσότερα είναι τα κοινωνικά μέσα που θα προβάλλουν την είδηση τόσο περισσότερα τα παραδοσιακά που θ' ασχοληθούν με το σερβίρισμά της. Ισχύει φυσικά και αντίστροφα.

Χαλαρώστε ακόμα περισσότερο. Χαρείτε την επιτυχία της είδησης που μόλις κατασκευάσατε. Γελάστε χαιρέκακα με την αποδόμηση της κοινής λογικής και την αδυναμία των λίγων να πείσουν τους πολλούς για το μέγεθος της φούσκας. Γελάστε με την ψυχή σας με τις αναφορές  και τις εμβριθείς αναλύσεις των "ειδικών".

Μην απογοητευθείτε ούτε όταν θ' αποκαλυφθεί το ψεύδος. Οι μισοί δε θα το πάρουν χαμπάρι και πολλοί απ' τους άλλους μισούς δε θα πιστέψουν ποτέ ότι ήταν ψέμα. Μην τους απογοητεύσετε. Διοχετεύστε κάτι για συνωμοσία των μεγάλων εταιρειών και των κυβερνήσεων. Δώστε τους υλικό για να (αντι)γράψουν. Νικήσατε! 

Κι αν όλ' αυτά σας φαίνονται υπερβολικά δεν έχετε παρά να (ξανα)δείτε την ιστορία με το ινδικό laptop των 10$. Δέκα, ούτε εννιά ούτε έντεκα. Στην αρχή ήταν μια φήμη, στη συνέχεια ήρθε μια δήλωση υπουργού ινδικού κρατιδίου, έπειτα η είδηση διοχετεύθηκε στα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ κι από κει στα ιστολόγια, στους ιστοτόπους τεχνολογικών νέων, στα forums.

Έτυχε να παρακολουθήσω την απέλπιδα προσπάθεια χρήστη εγχώριου forum ν' αρθρώσει την αυτονόητη αλήθεια. Δεν ξέρεις τι σου γίνεται απαντούσαν οι υπόλοιποι. Διότι η ασιατική τίγρη έχει περικόψει το κόστος παραγωγής κι έχει δημιουργήσει οικονομία κλίμακας κι αυτό είναι το πρώτο βήμα για την αντιστροφή της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων και την ανακατανομή του πλούτου κλπ. Μέχρι που αποκαλύφθηκε βέβαια ότι στη γραπτή δήλωση του Ινδού υπουργού (αν έγινε ποτέ) είχαν παραλειφθεί κάποια μηδενικά ή ότι δεν εννοούσε laptop  αλλά μάλλον κάτι σε hub άντε access point ή κάτι σχετικό.

Πέρα από το γελοίον του πράγματος ο κίνδυνος είναι πραγματικός: δεχόμαστε πλημμυρίδα πληροφοριών καθημερινά χωρίς να έχουμε αναπτύξει τις δεξιότητες που θα μας επιτρέπουν να τη φιλτράρουμε και να την υποβάλλουμε σε λογικό έλεγχο. Τηλεοπτικά σκουπίδια αναπαράγονται με μεγάλη ευκολία από τα κοινωνικά μέσα και διαδικτυακές αρλούμπες (ή αστειάκια) γίνονται πρώτο θέμα στα κανάλια και τις εφημερίδες. Θυμηθείτε ας πούμε τη φάρσα με το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Συντάγματος που το επικείμενο κάψιμό του είχε δήθεν περιληφθεί στο κουπόνι εταιρείας στοιχημάτων του εξωτερικού. Μια αθώα φάρσα ιστολογίου έφτασε να γίνει θέμα τηλεοπτικού καναλιού, να ενεργοποιήσει φοβικά σύνδρομα και να φτάσει ως τη Βουλή (επίκαιρη ερώτηση αποτράπηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή). Όσο πιο εύκολη γίνεται η πρόσβαση σε μεγάλο όγκο πληροφοριών τόσο πιο δύσκολη γίνεται η κριτική διήθησή της, η υποβολή της στη βάσανο της κριτικής και της διασταύρωσης. Και ως εκπαιδευτικοί πρέπει ν' αναρωτηθούμε πόσο και αν συμβάλλουμε στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων εκείνων που θα επιτρέψουν στους μαθητές μας να φιλτράρουν την πληροφορία και να διαμορφώσουν τη δική τους γνώμη. Αλλιώς τους αφήνουμε βορά στον τσαρλατανισμό, στην κατευθυνόμενη πληροφόρηση και στη μαζική υστερία.

Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2009

Google Latitude και μια συζήτηση για τη (χαμένη) ιδιωτικότητα

Χρόνια πριν, όταν είχαν κάνει την εμφάνισή τους τα πρώτα τηλέφωνα με ενσωματωμένη κάμερα, έκανε τον κύκλο των παρεών ένας αστικός μύθος (;). Στέλεχος εταιρείας, με έφεση στα νυχτοπερπατήματα, έχει καθυστερήσει για μια ακόμη φορά να επιστρέψει σπίτι. Στη σύζυγο που, εξαγριωμένη, του τηλεφωνεί στο κινητό δικαιολογείται ότι βρίσκεται σε meeting με τον Πρόεδρο στην αίθουσα συσκέψεων και δεν μπορεί να μιλήσει.

- Ωραία, του απαντά εκείνη, μήπως μπορείς να βγάλεις μια φωτογραφία τον πίνακα που έχετε στην αίθουσα και να μου τον στείλεις; Δε μπορώ να γνωρίζω τη σχέση της ιστορίας με την πραγματικότητα αλλά μ' αυτά και μ' εκείνα η ιδιωτικότητά μας πάει περίπατο. Δείτε για παράδειγμα τη νέα υπηρεσία της Google, το Google Latitude, που επιτρέπει τον εντοπισμό της γεωγραφικής θέσης κατόχων κινητών με ενσωματωμένο GPS και Google Mobile Maps. Αν έχετε ενεργοποιήσει το GPS στο κινητό σας τότε θα είστε εξοικειωμένοι με το μπλε σημάδι στο χάρτη που εμφανίζει σε πραγματικό χρόνο το σημείο στο οποίο βρίσκεστε μέσα απο το Google Mobile Maps. Τώρα με το νέο χαρακτηριστικό Google Latitude, αυτό το γεωγραφικό στίγμα μπορείτε να το μοιραστείτε με φίλους, συγγενείς ή συναδέλφους, προκειμένου να γνωρίζουν και αυτοί τη θέση σας.

Το Google Latitude πάντως "κατάφερε" από πολύ νωρίς να προκαλέσει τις πρώτες αντιδράσεις που έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι πολλοί χρήστες δεν θα είναι ενήμεροι σχετικά με την ύπαρξη και ενεργοποίηση του, με αποτέλεσμα να γίνεται διαθέσιμο το γεωγραφικό τους στίγμα χωρίς την προηγούμενη και σύμφωνη συγκατάθεση τους. Ο παγκόσμιος οργανισμός Privacy International μέσω του διευθυντή του Simon Davies, δίνει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα σχετικά με την χρήση του Google Latitude, παρουσιάζοντας την εικόνα παράδοσης κινητών τηλεφώνων με ενεργοποιημένο το Google Latitude, από τους προϊσταμένους στους υπαλλήλους εταιρειών.

Το Google Latitude επαναφέρει τη συζήτηση για τη χαμένη ίδιωτικότητα. Όχι βεβαίως για την ιδιωτικότητα - βολικό άλλοθι και συνώνυμο της προσωπικής ασυνέπειας αλλά για την ανάγκη να έχουμε τον απαραίτητο χρόνο για ενδοσκόπηση και αναστοχασμό.

Ο Ηλίας Μαγκλίνης σε άρθρο του στην Καθημερινή επισημαίνει: "Εδώ και χρόνια, κυρίως με τα κινητά, η ιδιωτικότητα πήγε περίπατο. Γονείς, σύζυγοι, ερωτικοί σύντροφοι, φίλοι, γνωστοί, συνεργάτες, άπαντες ενοχλητικοί ξέρουν πού και πώς να σε βρουν. Αν δεν απαντάς, αν έχεις κλείσει το κινητό, αν πεις «δεν το άκουγα» ή «το είχα στη δόνηση», ειδικά οι γονείς και οι συναισθηματικά εμπλεκόμενοι, θα σε κοιτάξουν με μισό μάτι. Πριν απ? όλα, θα ανησυχήσουν ότι κάτι έπαθες - και θα σου επιρρίψουν ευθύνες που ανησύχησαν. Οι περισσότεροι άνθρωποι είμαστε πλέον διαθέσιμοι 24 ώρες το 24ωρο σε όλους εκτός από τον εαυτό μας. Και τώρα, έρχεται να προστεθεί και το Google Latitude, όπου, αυτός που σε καλεί, θα μπορεί να δει στην οθόνη του πού βρίσκεσαι και γεωγραφικά.

Στην εποχή των δήθεν εξομολογητικών ριάλιτι της τηλεόρασης, μέσα από τα οποία έχει περάσει ως κάτι σχεδόν υποχρεωτικό η δημόσια συγγνώμη, η εξομολόγηση, η (δήθεν) συναισθηματική φόρτιση κτλ. στην εποχή των ηλεκτρονικών μηνυμάτων και των ηχητικών εισβολέων με τη μορφή ringtones, αισθάνομαι ότι βάλλομαι πανταχόθεν - όχι από μυστικά, κρατικά κέντρα εξουσίας, αλλά από τους δικούς μου ανθρώπους. Θέλω να μείνω μόνος μου, μπορώ; Η απόλυτη, ακραία αυτή διαθεσιμότητα έχει περάσει επικίνδυνα πλέον στο συλλογικό ασυνείδητο: πολλοί είναι εκείνοι που κοιμούνται με το κινητό δίπλα τους ανοιχτό. Γιατί; Από την άλλη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι εκφράζουν την ανάγκη για ησυχία. Δεν είναι η ανάγκη ενός ανθρώπου που θέλει πάση θυσία να ιδιωτεύσει γυρίζοντας την πλάτη του στα κοινά και το κοινωνείν. Είναι η ανάγκη ενός ανθρώπου να βρίσκεται για λίγο με τον εαυτό του, μακριά από των «οικετών την πλημμύρα και το θόρυβο» - για να μπορεί να επιστρέψει στο κοινωνείν πιο ακέραιος, στέρεος, νηφάλιος".