Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010

Να νομιμοποιηθεί η ανταλλαγή αρχείων

Η φωτογραφία από το blog του Ματθαίου ΤσιμιτάκηΜια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη του ανθρωπολόγου Michel Bauwens πήρε ο δημοσιογράφος Ματθαίος Τσιμιτάκης για λογαριασμό της Καθημερινής.

Στη συνέντευξη ο Bauwens, ο οποίος με τα κείμενά του έχει επηρεάσει την ίδρυση και τη λειτουργία "πειρατικών κομμάτων" σ' ολόκληρη την Ευρώπη, υπεραμύνεται της ανταλλαγής αρχείων και προτείνει οι δημιουργοί να πληρώνονται με ποσοστό επί των τηλεπικοινωνιακών τελών.

"Υπάρχει μια παραδοξότητα στο υπάρχουν σύστημα. Αν αγοράσω ένα αυτοκίνητο, μπορώ να το κάνω ό, τι θέλω, να το δανείσω κ. ο. κ. Για να αποκτήσω μουσική όμως πρέπει να αποδεχτώ μια φεουδαρχική άδεια, η οποία δεν μου επιτρέπει να την μοιραστώ. Το θεωρώ απαράδεκτο. Νομίζω ότι το δικαίωμα του να μοιράζεσαι είναι υπέρτερο του δικαιώματος προστασίας της ιδιοκτησίας. Επίσης, θεωρώ ότι το υπάρχον σύστημα δεν αμείβει καλά τους δημιουργούς και δεν προστατεύει τους ίδιους, αλλά τους μεσάζοντες· αντίθετα, εκμεταλλεύεται τους δημιουργούς. Αντί να αρνηθούμε την εξέλιξη της τεχνολογίας ή να καταπατήσουμε δικαιώματα, θα μπορούσαμε να φτιάξουμε μηχανισμούς που μετρούν τη διακίνηση των αρχείων και οι καλλιτέχνες να παίρνουν από τα τηλεπικοινωνιακά τέλη αυτό που τους αναλογεί. Προϋπόθεση για αυτό είναι να νομιμοποιηθεί η ανταλλαγή αρχείων. Θα μπορούσαμε ακόμα να δούμε διάφορα είδη αδειών που να επιτρέπουν διαφορετικές χρήσεις, όπως προσπαθούν να κάνουν οι άδειες creative commons.

– Ζητάτε λοιπόν να επιβληθεί μια ρύθμιση μέσω του κράτους;

– Να μεταρρυθμίσουμε τους οργανισμούς δικαιωμάτων με πιο ανοιχτό και κοινωνικό τρόπο, υπέρ των συμφερόντων των δημιουργών και των χρηστών του Διαδικτύου. Τα ίδια προβλήματα παρουσιάζονται και σε άλλες βιομηχανίες, όπως τα φάρμακα και η επιστημονική έρευνα. Είναι υπέρτερο το δικαίωμα πρόσβασης σε ένα φάρμακο που θα σου σώσει τη ζωή, από το δικαίωμα προστασίας μιας πατέντας. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων γενικά με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον".

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Δείτε το wiki του P2P Foundation, του ιδρύματος που ίδρυσε ο Μichel Bauwens

Κυριακή 28 Μαρτίου 2010

Windows Multipoint Server 2010

Η Microsoft ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες την κυκλοφορία του Windows Multipoint Server 2010. Πρόκειται για μια έκδοση των Windows Server προσαρμοσμένη στις ανάγκες των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Η ιδέα είναι απλή και προσανατολισμένη στη λογική του thin client. Στο περιβάλλον της τάξης ή του σχολικού εργαστηρίου, αντί κάθε μαθητής να έχει το δικό του pc, υπάρχει ένας και μόνος server που τρέχει το λειτουργικό και περιέχει τις απαραίτητες εφαρμογές που χρησιμοποιεί ο δάσκαλος. Κάθε μαθητής διαθέτει τη δική του οθόνη, πληκτρολόγιο και ποντίκι καθώς και μια μικρή (κι απ' ότι φαίνεται φθηνή) συσκευή διασύνδεσης με τον "κεντρικό" υπολογιστή της τάξης. Κάθε μαθητής διαθέτει το δικό του λογαριασμό στο σύστημα και μπορεί να ανοίγει και να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε από τις διαθέσιμες εφαρμογές ανεξάρτητα από τις εφαρμογές που τρέχουν οι συμμαθητές του. Η δουλειά των μαθητών μπορεί να ελέγχεται κάθε στιγμή από το δάσκαλο και να αποθηκεύεται σε προσωπικούς φακέλους των μαθητών, σε δημόσιους φακέλους ή στο "σύννεφο".

Η λύση έχει μια σειρά από πλεονεκτήματα που πρέπει να συνεκτιμηθούν στο πλαίσιο των προσπαθειών για τη δημιουργία ψηφιακών τάξεων:

  1. Χαμηλό κόστος: Αν και η Microsoft διαθέτει το λογισμικό, προς το παρόν, μόνο σε OEMs, οι πρώτες πληροφορίες μιλούν για χαμηλό κόστος. Ενδεικτικά πάντως, η HP διαθέτει ήδη στην αμερικανική αγορά λύσεις servers (υλικό και λογισμικό) που ξεκινούν από τα 519$ και απολήγουν στα 989$ (δείτε εδώ), με τριετή μάλιστα υποστήριξη onsite. Ανεξάρτητα από τη διαμόρφωση των τελικών τιμών η λύση του WMS 2010 δίνει μια και καλή τέλος στο φαύλο κύκλο λογισμικού - υλικού, με το δεύτερο να απαξιώνεται πολύ γρήγορα εξαιτίας της συνεχούς αύξησης των απαιτήσεων του δεύτερου.

  2. Ευκολότερη διαχείριση: Ο δάσκαλος - διαχειριστής του συστήματος δε χρειάζεται παρά να συντηρεί και να αναβαθμίζει το λογισμικό του server αντί να δαπανά χρόνο για να ρυθμίζει κάθε pc χωριστά.

  3. Αυξημένος έλεγχος και ασφάλεια: Οι λογαριασμοί των μαθητών μπορούν να ελεγχθούν εύκολα από το λογαριασμό του διαχειριστή, ο οποίος μπορεί κάθε στιγμή να παρέμβει για να βοηθήσει τους μαθητές ή να αποτρέψει μια μη επιτρεπτή ενέργεια. Παράλληλα, η ύπαρξη ενός και μόνο μηχανήματος στο χώρο μπορεί να συμβάλει στη θωράκισή του από δικτυακές ή άλλες απειλές που κατατρέχουν τα σχολικά εργαστήρια.


Βεβαίως, όλα αυτά πρέπει να αποδειχτούν και στην πράξη και να συγκριθούν και με ανάλογες λύσεις που προέρχονται από άλλες εταιρείες. Είναι όμως σημαντικό να συνεκτιμηθούν πριν τη λήψη αποφάσεων πολυδιαφημισμένων, πολυδάπανων και εντέλει ατελέσφορων. Η εμπειρία των netbooks θα πρέπει να γίνει μάθημα.

[youtube /v/2oIUzlrrcAY&hl=en_US&fs=1&]

Δικτυακά κολάζ με το Vuvox


Το Vuvox είναι μια δωρεάν δικτυακή υπηρεσία που επιτρέπει τη γρήγορη δημιουργία εντυπωσιακών κολάζ χρησιμοποιώντας κείμενο, εικόνες, ήχο, βίντεο και RSS feeds. Το αποτέλεσμα μπορεί να επικολληθεί, όπως θα κάναμε και μ' ένα βίντεο από το YouTube, στο ιστολόγιό μας, σ' έναν ιστότοπο ή ν' αποτελέσει τμήμα μιας ευρύτερης παρουσίασης. Το υλικό που χρησιμοποιούμε μπορεί να είναι είτε πρωτότυπο είτε υλικό που προέρχεται από άλλες ιστοσελίδες, ψηφιακά αποθετήρια κλπ. Η εφαρμογή, κατάλληλη και για τη δημιουργία μικρών εκπαιδευτικών παρουσιάσεων, ανήκει στην κατηγορία των mashups, των δικτυακών δηλαδή εφαρμογών που συνδυάζουν επαναχρησιμοποιούμενα δεδομένα από περισσότερες από μια πηγές για τη δημιουργία πρωτότυπου υλικού.

Διαδικτυομανείς...

Είναι ηλικίας από 12 έως 24 ετών, κυρίως αγόρια. Κάθονται κατά μέσο όρο 17 ώρες την ημέρα μπροστά στον υπολογιστή τους παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια, σερφάροντας στο Διαδίκτυο ή συνομιλώντας με τους κυβερνοφίλους τους. Πολλές φορές ξεχνάνε να φάνε ή να φροντίσουν τον εαυτό τους και έχουν χαμηλές επιδόσεις στο σχολείο. Πραγματικούς φίλους δεν έχουν. Υποφέρουν από αϋπνία και μπορεί να γίνουν επιθετικοί αν κάποιος τολμήσει να τους στερήσει την αγαπημένη τους ενασχόληση.
 Είναι οι «διαδικτυομανείς», άτομα που παρουσιάζουν μια νέα μορφή εξάρτησης, την εξάρτηση από τον κυβερνοχώρο, που απειλεί τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική τους υγεία. Η ολοκληρωτική καταβύθιση στην εικονική πραγματικότητα είναι ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο, που τα τελευταία χρόνια εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς σε άτομα κυρίως νεαρής ηλικίας, τα οποία είναι πιο ευάλωτα στις πάσης φύσεως «μόδες» που εύκολα εξελίσσονται σε πραγματικές εξαρτήσεις. Είναι μάλιστα τόσο ισχυρή η γοητεία που ασκεί το ηλεκτρονικό μέσο στον υπό διαμόρφωση πνευματικό και συναισθηματικό κόσμο του εφήβου, ώστε κάθε προσπάθεια των γονέων να βάλουν φρένο σε αυτή την πρωτόγνωρη μορφή εξάρτησης αντιμετωπίζεται συχνά με υπερβολικά ξεσπάσματα θυμού ή ακόμη και βίας από την πλευρά των εφήβων.
Διαβάστε περισσότερα στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ηλεκτρονική επίθεση στο site της Ελευθεροτυπίας

Επίθεση στο site της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣΗλεκτρονική επίθεση δέχθηκε από το βράδυ της Παρασκευής μέχρι το απόγευμα του Σαββάτου η ηλεκτρονική σελίδα της Ελευθεροτυπίας, στην διεύθυνση www.enet.gr.
Τα πρώτα προβλήματα στο site της Ελευθεροτυπίας ξεκίνησαν αργά το βράδυ της Παρασκευής καθώς ήταν δύσκολη έως αδύνατη η είσοδος σε αυτό. Με το πέρασμα των ωρών η κατάσταση επιδεινωνόταν ενώ οι τεχνικοί της εφημερίδας διαπίστωναν ότι αυτή οφειλόταν σε ηλεκτρονική επίθεση.

Στη διάρκεια της ημέρας αρκετά ήταν τα ακροδεξιά και «εθνικιστικά» site και blog που επιδοκίμαζαν την επίθεση συνδέοντάς την άμεσα με το αποκαλυπτικό βίντεο με τους ένστολους το οποίο είχε λίγες ώρες πριν αναρτηθεί στις ηλεκτρονικές σελίδες της εφημερίδας και αναμεταδόθηκε από όλα τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια. Η επίθεση συνεχίστηκε μέχρι και νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου.

Η μέθοδος της επίθεσης

Οι «άγνωστοι» χάκερς χρησιμοποίησαν ειδική εφαρμογή (script) η οποία παράγει «τεχνητή» κίνηση στο site με δεκάδες «αιτήσεις» σύνδεσης ανά δευτερόλεπτο δημιουργώντας φαινόμενο «πλημμυρίδας» με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η πρόσβαση στο site. Από τέτοιου είδους επιθέσεις δεν κινδυνεύουν τα δεδομένα (κείμενα, εικόνες) ενός site ωστόσο δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία του.

Συνδρομητικές ηλεκτρονικές εφημερίδες

Η ηλεκτρονική έκδοση των TimesΠριν από δυο περίπου χρόνια είχα κάνει εγγραφή στο ηλεκτρονικό αρχείο των Times του Λονδίνου, μια καταπληκτική υπηρεσία που σου έδινε την ευκαιρία να περιηγηθείς στα φύλλα της ιστορικότερης ευρωπαϊκής εφημερίδας από την έκδοσή της ως τις μέρες μας. Η ελεύθερη πρόσβαση στο υλικό είχε κρατήσει, αν θυμάμαι καλά, ένα τρίμηνο κι έπειτα μετατράπηκε σε συνδρομητική και μάλιστα με σχεδόν απαγορευτικό τίμημα.

Αυτή ήταν η πρώτη πράξη της προσπάθειας του Μέρντοχ να τιμολογήσει ένα τμήμα έστω της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας του. Την προηγούμενη εβδομάδα ένα mail των Times ζητούσε την επιβεβαίωση της παλιάς εγγραφής υποσχόμενο πολλές νέες υπηρεσίες για τα μέλη. Τα λογότυπα των πιστωτικών καρτών στο τέλος του μηνύματος απέτρεψαν την προσεκτικότερη ανάγνωση του μηνύματος. Όπως διαβάζω σήμερα στην Καθημερινή, από τον Ιούνιο οι ιστοσελίδες της βρετανικής εφημερίδας The Times και της κυριακάτικης έκδοσης The Sunday Times θα γίνουν συνδρομητικές. Η ημερήσια συνδρομή καθορίστηκε στη 1 λίρα (περίπου 1,12 ευρώ), ενώ θα υπάρχει και η δυνατότητα εβδομαδιαίας συνδρομής στο ύψος των 2 λιρών για τις ιστοσελίδες της ημερήσιας (www.thetimes.co.uk) και της κυριακάτικης έκδοσης (thesundaytimes.co.uk), οι οποίες θα εγκαινιαστούν στις αρχές Μαΐου, σε αντικατάσταση της υφιστάμενης κοινής ιστοσελίδας Times Online (www.timesonline.co.uk).

Το επιχειρηματικό σχέδιο του Μέρντοχ για την τιμολόγηση των ηλεκτρονικών εκδόσεων του ομίλου του έρχεται ως απάντηση στη συνεχιζόμενη πτώση των πωλήσεων των έντυπων εκδόσεων. Από την έκβαση του εγχειρήματος θα εξαρτηθεί αν και κατά πόσο θα ακολουθήσουν το δικό του μοντέλο και άλλοι εκδότες καθώς και η στάση τους έναντι των "Νέων Μέσων" που συχνά αναδημοσιεύουν τμήματα ή και ολόκληρα άρθρα των εφημερίδων τους. Στην Ελλάδα ανάλογη προσπάθεια έγινε από το ΒΗΜΑ, που αρχικά ζήτησε συνδρομή για την ανάγνωση της εφημερίδας ενώ στη συνέχεια περιορίστηκε στη συνδρομή για εκέινους που επιθυμούν να σχολιάζουν τα κείμενά του (πόσοι ανταποκρίθηκαν άραγε;)

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010