Μετανάστευση Εκπαιδευτικών

Ένα από τα πολλά σενάρια για τις συνέπειες της κρίσης στην ελληνική κοινωνία προβλέπει ότι ένα μεγάλο τμήμα του ενεργού οικονομικού πληθυσμού θα αναγκαστεί να μεταναστεύσει και ν'  αναζητήσει εργασία σ' άλλη χώρα. Μόνο που σ' αυτό το μεταναστευτικό ρεύμα θέση δε θα έχουν οι ανειδίκευτοι εργάτες και οι αγροτικοί πληθυσμοί αλλά το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό.

Ως κλάδος φαίνεται ότι έχουμε το (μάλλον θλιβερό) προνόμιο να πρωταγωνιστούμε σ' αυτή την εξέλιξη. Σύμφωνα με άρθρο της Καθημερινής, θέση εργασίας στα σχολεία της Κύπρου αναζητούν πάρα πολλοί υποψήφιοι εκπαιδευτικοί από την Ελλάδα, οι οποίοι ενεγράφησαν στους καταλόγους διοριστέων.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» οι προερχόμενοι από την Ελλάδα υποψήφιοι καλύπτουν το 20% (δηλαδή, ένας στους πέντε) στους πίνακες για διορισμό στη Μέση Εκπαίδευση, ενώ στη Δημοτική, το ποσοστό τους ξεπερνά το 10%. Πέρσι τον Μάρτιο, οι υποψήφιοι από την Ελλάδα, επί του συνόλου των υποψηφίων εκπαιδευτικών της Κύπρου, δεν ξεπερνούσαν το 14,4%, συνεπώς, σε διάστημα ενός έτους αυξήθηκαν κατά 5,6%.

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (ΕΕΥ) της Κύπρου, οι εξ Ελλάδος υποψήφιοι είναι για τα μαθήματα των Θρησκευτικών, της Φυσικής και των Φιλολογικών.

Φανταστείτε τι έχει να γίνει με τα τριαντάρια τμήματα...

Ο παιδοψυχολόγος Βιζυηνός

Η ζωή και το έργο του Γεωργίου Βιζυηνού δεν είναι άγνωστα. Τα διηγήματά του, όπως «Το αμάρτημα της μητρός μου» (1883), «Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου» (1883) και «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» (1884), διαβάζονται αδιαλείπτως επί σχεδόν ενάμιση αιώνα, ανεβαίνουν στο θέατρο, ενώ η ζωή και το τραγικό τέλος του έχουν εμπνεύσει ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Αυτός που δεν είναι ευρέως γνωστός είναι ο επιστήμονας Βιζυηνός, ο οποίος σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1874-1875) και συνέχισε με σπουδές στη Γερμανία, στο Γκέτινγκεν, στη Λειψία και στο Βερολίνο. Το 1881 υπέβαλε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, στα γερμανικά, διδακτορική διατριβή με θέμα την ψυχολογική και παιδαγωγική σημασία του παιχνιδιού, η οποία παρέμενε ανέκδοτη ως σήμερα στα ελληνικά.

Ο Αλέξανδρος Σιδεράς και η Παρασκευή Σιδερά - Λύτρα, καθηγητές Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, ανέσυραν την ξεχασμένη διατριβή του Βιζυηνού από τις γερμανικές βιβλιοθήκες και την εκδίδουν σε ελληνική μετάφραση, σε τόμο που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις των Αδελφών Κυριακίδη. Ενδιαφέρον είναι ότι τα δεκατρία αντίτυπα της διατριβής που εντόπισαν και μελέτησαν βρέθηκαν σε γερμανικές βιβλιοθήκες και κανένα σε ελληνικές...

Διαβάστε περισσότερα στο ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Downtime

Downtime: Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο όρος παραπέμπει σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία ένα σύστημα αδυνατεί ν' ανταποκριθεί στη βασική του λειτουργία. Βεβαίως, όταν το downtime τείνει να εξισωθεί με το uptime(!) τότε μάλλον πρέπει να επανακαθοριστεί η βασική λειτουργία του συστήματος.

Ας είναι... Ετεροχρονισμένα αλλά εκ βάθους καρδίας "χρόνια πολλά"!

Albinoni, Adagio in G Minor

[youtube /v/XMbvcp480Y4&hl=en_US&fs=1&]

Μεταθέσεις Δευτεροβάθμιας: Μερικές απορίες και κάποιες σκέψεις

Ανακοινώθηκαν σήμερα οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Με μια γρήγορη ματιά στα αρχεία των μεταθέσεων που ανακοίνωσε το Υπουργείο μου γεννήθηκαν κάποιες απορίες:

• Γιατί δόθηκαν στη δημοσιότητα μόνο οι βάσεις και όχι αναλυτικά τα μόρια των εκπαιδευτικών που μετατέθηκαν; Αβλεψία; Ίσως, όμως, η επαγγελόμενη διαφάνεια θα πρέπει να είναι καθολική και για πολλούς εκπαιδευτικούς τα μόρια των συναδέλφων τους που πήραν μετάθεση είναι πολύτιμο εργαλείο για να προγραμματίσουν και τη δική τους ζωή.


• Φαίνεται να υπάρχει κάποια ασυμφωνία ανάμεσα στο αρχείο με τις βάσεις των μεταθέσεων ανά περιοχή και τα ονόματα των εκπαιδευτικών που πήραν μετάθεση. Για την ειδικότητα των φιλολόγων πχ, στο δεύτερο αρχείο φαίνεται να μετατίθενται 2 εκπαιδευτικοί στη Δ΄Αθήνας ενώ στο αρχείο των βάσεων ανά περιοχή δεν αναφέρεται καν η βάση μετάθεσης. Αβλεψία, βιασύνη, αλλαγές της τελευταίας στιγμής, ειδικές κατηγορίες μεταθέσεων; Ας μας το διευκρινίσουν...

Πάντως, οι σχετικά λίγες μεταθέσεις εκπαιδευτικών στις μεγάλες ειδικότητες, που σηκώνουν άλλωστε και το μεγαλύτερο βάρος στα Γυμνάσια και τα Λύκεια, δείχνουν ότι το Υπουργείο αποφάσισε τελικά να κάνει τις φετινές μεταθέσεις με βάση τα οργανικά και όχι τα (σχεδόν πάγια) λειτουργικά κενά των σχολικών μονάδων. Βεβαίως τι ακριβώς σημαίνει οργανικότητα στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση είναι μια μεγάλη κουβέντα που δεν είναι του παρόντος.

Παραμένει απορία μου όμως, αν στον καθορισμό των κενών για τις μεταθέσεις λήφθηκε υπόψη το κύμα των συνταξιοδοτήσεων που ετοιμάζεται για το καλοκαίρι. Εκτός κι αν το Υπουργείο έχει κατά νου να καλύψει τα κενά που μοιραία θα δημιουργηθούν, είτε με το κλείσιμο τμημάτων (βλ τριαντάρια τμήματα) είτε με αποσπάσεις εκπαιδευτικών από άλλες περιοχές. Αλλά  στην πρώτη περίπτωση θα μιλάμε για ουσιαστική υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου ενώ στη δεύτερη για διαιώνιση πελατειακών σχέσεων που συνιστούν μια από τις πολλές πτυχές της παθογένειας του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Κάνοντας κλικ εδώ, μπορείτε να κατεβάσετε ένα αρχείο xls που ετοίμασα με τον αριθμό των εκπαιδευτικών που παίρνουν μετάθεση ανά ειδικότητα και περιοχή. Τα στοιχεία αντλήθηκαν από τους πίνακες που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο.

Έκτη αίσθηση

Η Pattie Maes είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια του MIT, επικεφαλής της ομάδας του Fluid Interfaces group, του περίφημου Media Lab του Πανεπιστημίου. Μ' αυτή την ιδιότητα παρουσίασε πέρυσι, τέτοια εποχή περίπου, τη συσκευή "Έκτη Αίσθηση" του συνεργάτη της Pranav Mistry (αν κάνετε τον κόπο να πάτε ως το δικτυακό του τόπο, μην παραλείψετε να δείτε τη δουλειά και τους προβληματισμούς του για τη δημιουργία μιας γλώσσας προγραμματισμού για παιδιά).Η "Έκτη Αίσθηση" είναι μια φορητή συσκευή, που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με την πραγματικότητα. Οι βασικές της λειτουργίες είναι δύο:

• επιτρέπει να αλληλεπιδρούμε από απόσταση με μια συσκευή, κινώντας μόνο τα χέρια μας (με τρόπο ανάλογο με τον οποίο χειριζόταν ο Tom Cruise τον υπολογιστή του στο Minority Report),


• προσφέρει τη δυνατότητα "προβολής"  δεδομένων από τον "κόσμο" των υπολογιστών στον πραγματικό κόσμο. Αυτού του είδους η τεχνολογία γνωστή και ως augmented reality (επαυξημένη πραγματικότητα) δίνει τη δυνατότητα προβολής δεδομένων στον πραγματικό κόσμο που εμπλουτίζουν τη γνώση μας γι αυτόν. Για να γίνει κατανοητό φέρτε στο νου σας τις πληροφορίες που προβάλλονται πάνω στο κράνος ενός πιλότου μαχητικού ή τις πληροφορίες για τις συνθήκες φωτογράφησης  που προβάλλονται στο σκόπευτρο μιας βιντεοκάμερας παράλληλα με την εικόνα του πραγματικού κόσμου.

Παρότι κατά τη διάρκεια της παρουσίασης η Maes είχε αναφέρει ότι το κόστος της συσκευής δεν ξεπερνούσε τα 300$, η συσκευή έμοιαζε περισσότερο με φουτουριστικό παιχνίδι παρά με εφαρμογή ώριμη για παραγωγή. Οι καταναλωτικές συσκευές όμως, (κυρίως τηλεοράσεις και παιχνιδοκονσόλες), έχουν αρχίσει να ενσωματώνουν τέτοιες δυνατότητες, που κάνουν την αντίστοιχη τεχνολογία περισσότερο προσιτή από ποτέ. Οι εξελίξεις στο συγκεκριμένο πεδίο έχουν ιδιαίτερη σημασία καθώς τεχνολογικά επιτεύγματα που ανπτύσσονται για τη βιομηχανική καταναλωτικών συσκευών μπορούν να μεταφερθούν και στην εκπαιδευτική τεχνολογία. Φανταστείτε πχ κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής παρουσίασης κάθε μαθητής να έχει τη δυνατότητα να αλληλεπιδράσει με το υλικό που προβάλλεται ή να αναζητήσει και να αντλήσει πληροφορίες για κάποιο στοιχείο της παρουσίασης χωρίς ν' αποσπαστεί η παρουσίασή του απ' αυτή. Το μέλλον θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.Βεβαίως, εμείς πρέπει πρώτα να αφομοιώσουμε τα σιντιά του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου...

Οι εκπαιδευτικοί ευθύνονται για την κρίση!

Δε διαβάσατε λάθος. Οι εκπαιδευτικοί ευθύνονται για την κρίση! Ακριβώς έτσι... Το συμπέρασμα ανήκει όχι σε κάποιον θαμώνα καφενείου αλλά στον πολύ κ. Μαρίνο, αρθρογράφο του ΒΗΜΑΤΟΣ και, αν δεν απατώμαι, μεγαλοστέλεχος του συγκροτήματος Λαμπράκη.

Μέθοδος απόδειξης η ...αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Σε άρθρο του, λέει, πριν από δέκα χρόνια είχε προφητεύσει συμφορές εξαιτίας της ηθικής κατάπτωσης και της διαφθοράς των εκπαιδευτικών. Οι συμφορές ήρθαν, άρα το αρχικό συμπέρασμα ήταν σωστό. Σοφόν το σαφές!

Βεβαίως, το αρχικό άρθρο, δημοσιευμένο τον Νοέμβριο του 1999, μέσα στην καλή χαρά του Χρηματιστηρίου (αλλά και του "κάτσε καλά Γεράσιμε"), για να αποδείξει την κεντρική του θέση προσέτρεχε στην ...αυθεντία. Όπου αυθεντία ο νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος, ο οποίος φέρεται να είχε δηλώσει ότι: "...Μαθητές και καθηγητές με την ανοχή των γονέων έχουν μπει σε ένα σύστημα αμοιβαίας και συνεχώς διευρυνόμενης διαφθοράς και αγραμματοσύνης. (...) Επειδή μαθητές και καθηγητές έχουν αμοιβαίως διαφθαρεί και δεν εργάζονται στα δημόσια σχολεία, σπουδάζουν και μορφώνονται μόνο τα παιδιά των πλουσίων οικογενειών. (...) Ούτε οι μαθητές ούτε οι καθηγητές δουλεύουν αρκετά. Δουλεύουν απαράδεκτα λίγο. Και η κύρια ευθύνη γι΄ αυτή την κατάσταση βεβαίως οφείλεται στις κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία 18 χρόνια...

"Ολα αυτά διευκολύνθηκαν και παγιώθηκαν με την εισαγωγή του κομματισμού στα σχολεία, έγραφε τότε ο καλός αρθρογράφος, με την εκπαίδευση κομσομόλων (!), που αναδείχθηκαν σε ηγεμονίσκους και εν ανάγκη τρομοκράτες(!!), ακόμη και των δασκάλων τους, με την κατάργηση της αξιολόγησης των καθηγητών, με την αποθέωση της συνδικαλιστικής δραστηριότητας διδασκόντων και διδασκομένων προς ψηφοθηρίαν των κομματικών πατρώνων τους. Και καθώς έτσι υπονομεύθηκε η πειθαρχία, επιβλήθηκε η αναξιοκρατία και διευκολύνθηκε η διαφθορά ,που αναπόφευκτα τροφοδοτήθηκε παράλληλα με τα ιδιαίτερα μαθήματα και τις ανίερες συναλλαγές(!!!) καθηγητών- μαθητών και των αναίσχυντων ή ανεγκέφαλων γονέων τους για να εξασφαλίσει το παιδί καλό βαθμό, έστω και επί πληρωμή.

Ταραχή εν κρανίω θα μου πείτε... Δε διαφωνώ ούτε και θα το έκανα θέμα σ' άλλη περίπτωση. Κάτι μου λέει όμως ότι τέτοια κείμενα (δείτε κι εκείνα των διαπιστευμένων στο Υπουργείο Παιδείας συντακτών) είναι απλώς τα τροχιοδεικτικά του επικοινωνιακού βομβαρδισμού που θ' ακολουθήσει μετά το Πάσχα, όταν θ' ανοίξουν τα ζητήματα των αλλαγών στην Παιδεία και (κυρίως) του εργασιακού καθεστώτος των εκπαιδευτικών.

Διαβάστε το κείμενο του Γ. Μαρίνου στο ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ